Αρχείο για ΣΠΥΡΟΣ ΣΤΡΑΤΟΥΛΗΣ

Φυλακές-Κρατούμενοι 2014: Ανασκόπηση των σημαντικότερων γεγονότων

Posted in ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ, ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ with tags , , , , , , , , , , , , , , , , on Ιανουαρίου 6, 2015 by Persona Non Grata
Τα σημαντικότερα γεγονότα σχετικά με φυλακές και κρατούμενους, μέσα στο 2014:

b2ap3_thumbnail_anomosxed-yc-asf-495x330.jpg

 

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2014

7/1. Ο Χριστόδουλος Ξηρός δεν επιστρέφει στις φυλακές μετά από άδεια. Ο δικηγόρος του, Φρ. Ραγκούσης,μιλάει για πολιτική απόφαση ενώ η αντιτρομοκρατική υπηρεσία ξεκινάει ένα ανελέητο κυνηγητό προς όλα τα συγγενικά πρόσωπα του Χριστόδουλου Ξηρού. Οι συγγενείς και οι νομικοί εκπρόσωποι των συγγενών του Χριστόδουλου Ξηρού καταγγέλουν εξευτελιστική και βασανιστική συμπεριφορά από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία Θεσσαλονίκης. [1]

 

a1sx2_Thumbnail1_images_20150104-220703_1.jpg

 

8/1. Λήγει η απεργία πείνας που είχε ξεκινήσει ο Σπύρος Στρατούλης στις 11 Νοεμβρίου 2013. Τα αιτήματα της απεργίας πείνας ήταν να αποσυρθούν οι ανυπόστατες κατηγορίες εναντίον του και να του επαναχορηγηθούν οι άδειες εξόδου τις οποίες έπαιρνε κανονικά και χωρίς να έχει δημιουργήσει κανένα πρόβλημα έως τη στιγμή που του απαγγέλθηκε το κατηγορητήριο για την υποτιθέμενη εμπλοκή του στην πολιτική υπόθεση «Στέκια Θεσσαλονίκης».[2-3]

16/1. Απαλλακτικό βούλευμα για τον Σπύρο Στρατούλη. Εκδίδεται το βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών, το οποίο απαλλάσσει τον Σπύρο Στρατούλη, αλλά και τους υπόλοιπους 59 κατηγορούμενους για την πολιτική υπόθεση «Στέκια Θεσσαλονίκης» από την κατηγορία της εγκληματικής οργάνωσης. Παρέμειναν μόνο οι κατηγορίες για πλημμελήματα. [4]

17/1. Το κράτος κόβει τις εκπαιδευτικές άδειες του Ηρακλή Κωστάρη (είναι φοιτητής των ΤΕΙ) και τον μεταφέρει στην υπόγεια ειδική πτέρυγα των γυναικείων φυλακών. Ο Κωστάρης έπαιρνε άδειες για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς ποτέ να δημιουργηθεί πρόβλημα. [5]

 

a1sx2_Thumbnail1_images_20150104-222038_1.jpg

 

26/1. Απολογία Τάσου Θεοφίλου. Στην απολογία του ο Τάσος Θεοφίλου εκφράζει τη θέση του για τη ν δικαιοσύνη, για την παράδοση τού να μην απολογούνται οι αναρχικοί στα δικαστήρια, καθώς και για τον ρόλο της αντιτρομοκρατικής στο πλαίσιο των κοινωνικοπολιτικών συνθηκών που βιώνουμε, τονίζοντας και συνδυάζοντας με πραγματικά λιτό και αποδεικτικό λόγο την στάση του προέδρου σε όλη αυτή την διαδικασία. [6]

συνέχεια στο: Φυλακές-Κρατούμενοι 2014: Ανασκόπηση των σημαντικότερων γεγονότων

Advertisements

Σπύρος Στρατούλης: Προσωπική μαρτυρία για τις φυλακές-κάτεργα

Posted in ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ with tags , , , , , on Δεκέμβριος 23, 2014 by Persona Non Grata

fylakes-thumb-largeΘέλω να ξεκινήσω με αυτά που για κάποιους θεωρούνται αυτονόητα, αλλά ταυτόχρονα μερικές φορές τα ξεχνάμε. Η εξουσία καταπιέζει την κοινωνία και η κοινωνία αντιδρά για να πάρει πίσω όσα της ανήκουν. Έτσι και μέσα στη φυλακή, τίποτε δεν ήρθε ή χαρίστηκε ως φυσική συνέπεια των δικαιωμάτων μας. Η εξουσία φυλακίζει ανθρώπους και δε στερεί την ελευθερία, μόνο, όπως λέει στους νόμους της, στερεί τη ζωή μας όλη. Από εκεί ξεκινάει ο σωφρονισμός και για όσα αγωνιζόμαστε, το κράτος τα εμφανίζει ως υποχωρήσεις ανθρωπιάς. Ακόμη και εάν θέλω να πιστεύω πως παγώνω τον χρόνο μετά από 22 χρόνια κράτησης, τίποτε δε θα είναι ίδιο μετά από αυτή την κατάσταση που ζω. Ενώ για μένα όλα φαίνονται μόνιμα, η φυλακή μου είναι η μόνιμη κατάσταση, ο χρόνος γυρίζει, οι σχέσεις αλλάζουν, η κοινωνία εξελίσσεται, άνθρωποι χάθηκαν και ήρθαν άλλοι στη ζωή μου. Έχασα ανθρώπους που παλέψαμε μαζί για καλύτερες συνθήκες διαβίωσης.

Το σωφρονιστικό σύστημα φρόντισε να φύγουν πολύ νωρίτερα από όσο θα περιμέναμε. Συνήθως επικαλείται ως λόγους θανάτου την άμυνα του κράτους ενάντια στην «αντικοινωνική» συμπεριφορά τους και τις καταχρήσεις από τα ναρκωτικά. Δεν πρέπει να σκύψουμε το κεφάλι μας όμως, ούτε να ξεχνάμε τις κατακτήσεις μας. Όλα αλλάζουν, η κοινωνία αλλάζει και η φυλακή αλλάζει αρκεί να μην πιστέψουμε στη γελοία προπαγάνδα πως όσο και εάν παλεύουμε ο κόσμωνος δεν προχωράει. Όλα τα διεκδικήσαμε με αγώνες εμείς και οι προγενέστεροι, πάντοτε με επιμονή βέβαια και με μεγάλο προσωπικό κόστος.

Ας μεταφέρω ένα παράδειγμα από τα πρώτα χρόνια της κράτησης μου. Το 1992 ήμουν στη φυλακή ανηλίκων, ΣΚΑ Κορυδαλλού, τηλεόραση δεν επιτρεπόταν, μονάχα ένα ραδιοφωνάκι. Μας κόβανε το ρεύμα στις 22.00 τη νύχτα, το τηλέφωνο και η αλληλογραφία ήταν πλήρως ελεγχόμενη. Αυτά τουλάχιστον σήμερα δεν επιτρέπονται. Η τηλεφωνική επικοινωνία γινόταν δεκτή κατόπιν αίτησης και ακρόασης από τον κοινωνικό λειτουργό. Τα γράμματα διαβάζονταν. Μπορούσαμε να μιλάμε μόνο με τους γονείς μας, τα αδέρφια και σύζυγο εάν είχαμε. Το τηλεφώνημα γινόταν με χρέωση των συγγενών και ο κοινωνικός λειτουργός καθόταν μπάστακας δίπλα μας όσο διαρκούσε η επικοινωνία με μάξιμουμ τα πέντε λεπτά. Μία κακή λέξη αρκούσε για να μας κλείσει το τηλέφωνο. Φαγητό από έξω και ελεύθερα επισκεπτήρια δεν επιτρέπονταν ( με ελάχιστες εξαιρέσεις ). Άδειες ήταν ένα όνειρο που δεν το άγγιζε σχεδόν κανείς ( πολλοί λίγοι κρατούμενοι λάμβαναν διήμερες άδειες μετά την εφαρμογή του μέτρου αυτού περίπου, το 1993 ). Το επισκεπτήριο ήταν με συρμάτινο πλέγμα ανάμεσα, δεν υπήρχαν τηλέφωνα και ο ένας φώναζε περισσότερο από τον άλλο για να μπορέσει να επικοινήσει με τους δικούς του. Σκέτη ζούγκλα δηλαδή. Το γεγονός λοιπόν, πως ο ανθρωποφύλακας περνούσε και μας έκλεινε το φως στις 22.00 μας οδηγούσε στην τρέλα και όχι στον ύπνο. Για παιδιά 18 ετών ήταν πολύ δύσκολο να το διαχειριστούμε. Ο ύπνος δε μας πήγαινε πολύ η τρέλα περίσσευε και όσο πλησιάζαν οι γιορτές το Δεκέμβριο και βλέπαμε από τα κελιά μας φωτισμένη την πόλη τόσο εξαγριωνόμασταν. Έτσι καταλήξαμε δυο φορές το Δεκέμβρη του 1992 να εξεγερθούμε, τη μία φορά η στάση κράτησε 8 ώρες και την άλλη 16 ώρες. Τη δεύτερη φορά επειδή είχαμε προξενήσει πολλές ζημιές και είχαμε πιάσει ταράτσα είχε έρθει η υπουργός δικαιοσύνης και καλά, Ψαρούδα – Μπενάκη και μας είχε υποσχεθεί πως εάν επιστρέφαμε στα κελιά μας θα βελτιώνονταν οι συνθήκες κράτησης, δε θα μας έκλειναν το φως στις 22.00 και θα γινόταν πιο ανθρώπινο το επισκεπτήριο. Είχε υποσχεθεί πως κανείς δε θα υφίστατο τις συνέπειες από τη στάση της φυλακής.

Πρωτοχρονιά και Χριστούγεννα κάναμε στο πειθαρχείο. Περάσαμε οχτώ μέρες στα πειθαρχεία με ξύλο και παγωμένοι από το κρύο, δε μας έδωσαν κουβέρτες και μας χαρίσανε κάμποσα ράμματα στα κεφάλια μας. Στις 3-1-1993 αφού βρισκόμουν στα πειθαρχεία μαζί με αρκετούς φίλους και συγκρατουμένους μου εισέβαλαν ΜΑΤατζήδες και μας στείλανε στην κλούβα μέσω μίας φάλαγγας μπάτσων που μας κλωτσούσε και μας χτυπούσε όπου έβρισκε. Η Ψαρούδα – Μπενάκη είχε τηρήσει το λόγο της. Όμως κάτι πήραμε εκτός από τον πόνο που κουβαλάμε σε μόνιμη βάση. Μας επέτρεψαν τηλεοράσεις ασπρόμαυρες 14 ιντσών ( με κεραίες αυτοσχέδιες ! ) και τα επισκεπτήρια γίνανε χωριστά ανά πτέρυγα, προκειμένου να μην υπάρχει συνωστισμός. Στη Κασσαβέτια μεταφερθήκαμε και εγκαινιάσαμε ένα καινούριο κτίριο φυλακής που κατασκευάστηκε μόνο για τα ανήλικα. Το παραδώσαμε σύντομα στις φλόγες, μας φερόντουσαν σα ζώα και μας μετέτρεψαν από παιδιά σε ζώα. Μέχρι τώρα το κτίριο αυτό δεν «φιλοξένησε» κανένα άλλο φυλακισμένο. Με πήγανε στη Λάρισα και όλα τα ανήλικα σκορπιστήκαμε σε διαφορετικές φυλακές ενηλίκων κουβαλώντας πειθαρχικά που ακόμα και σήμερα μετά από 22 χρόνια τα επικαλούνται οι εισαγγελείς και δικαστές για να απορρίψουν την αποφυλάκιση μου! Το 1996 επίσης ήταν ορόσημο για εμάς τους φυλακισμένους. Σε μια συντονισμένη δράση έγινε μπαράζ εξεγέρσεων σε πολλές φυλακές, Κορυδαλλός, Λάρισα, Πάτρα και Κέρκυρα κυρίως. Έτσι μετά, διεκδικήσαμε τα καρτοτηλέφωνα, άρχισαν να δίνονται οι άδειες, αυξήθηκαν οι μέρες αδειών από 2 σε 5, μπήκανε μαζικά τηλεοράσεις, ηλεκτρικά μάτια, επιτράπηκαν και άλλα αντικείμενα όπως όργανα γυμναστικής ή και άλλες ίσως λεπτομέρειες όπως π.χ. μπλούζες με κουκούλες, μπορούσαμε να αγοράζουμε προϊόντα διατροφής από εξωτερικό μπακάλη όπως λέμε. Ενώ αυτά φαντάζουν αυτονόητα σήμερα μέσα στη φυλακή, αυτά κατακτήθηκαν με αγώνες.

Βέβαια, από το 1999 και μετά άρχισε να γίνεται μία πιο αυστηρή οργάνωση στη φυλακή και προσπάθεια πλήρους ελέγχου των κρατουμένων. Έγινε ο πρώτος διαχωρισμός των κρατουμένων σε κελιά και πτέρυγες με βάση την εθνική τους καταγωγή. Ώσπου φτάσαμε στο Μαλανδρίνο στις 10-8-2001. Ακολούθησε η πολιτική της πλήρους ασφάλειας των πολιτών. Το κράτος θέλησε να δείξει το ευρωπαϊκό του πρόσωπο. Λειτούργησε η πρώτη φυλακή γ΄τύπου, με τον εγκαινιασμό του υπουργού Γιαννόπουλου. Ακολούθησε επίσης, μπαράζ κατασκευής νέων φυλακών, Τρικάλων, Δομοκού, Γρεβενών, Νιγρίτας, Χανίων ως δήθεν απάντηση στο εκσυγχρονισμό και στον πολιτισμό, ενώ η πολιτική και η εργολαβία έπαιρναν και έδιναν. Για αδιευκρίνιστους λόγους από διάφορες φυλακές μετέφεραν κάποιους από εμάς στο Μαλανδρίνο και χωρίς να μας εξηγήσουν έστω τυπικά τα κριτήρια επιλογής αυτών που μετήχθησαν. Μετά από μία εβδομάδα από τους πανηγυρισμούς τους για την προστασία από την παγκόσμια τρομοκρατία, μας μετέφεραν με πομπή πανηγυρικού τύπου που καλύφτηκε από τα μίντια, με συνοδεία ελικόπτερων, ΕΚΑΜ και όλης της κουστωδίας. Τρείς κλούβες, περίπου 70 κρατούμενοι στο σύνολο. Τα μίντια οργίασαν μεταφέροντας εικόνες που προέβαλαν το νέο πρόσωπο της καταστολής. Η κατάσταση στη νέα φυλακή ήταν πολύ διαφορετική από τις υπόλοιπες. Σε πνίγει το περιβάλλον αυτό, όλα γκρι. Το κελί ήταν κάτι νέο, χωρίς έπιπλα, με τσιμεντένιες κατασκευές όλα, ενσωματωμένα όλα. Μόνο η τηλεόραση και το τηλέφωνο ξεχώριζαν. Η μάντρα του προαυλίου σε ανάγκαζε να στρέφεις το βλέμμα μόνο προς τον ουρανό, δεν μπορούσες να κοιτάξεις τίποτε γύρω. Επίσης δεν είχε ζεστό νερό, το φαγητό ήταν ελάχιστο, ένας τσιμεντένιος κόσμος, δυο νεκρές ζώνες, τρεις μάντρες, απροσπέλαστο φρούριο. Το μόνο που λειτουργούσε ήταν η κατανάλωση ψυχοφαρμάκων.

Στα 13 χρόνια που λειτουργεί αυτή η φυλακή, έχει πιστεύω περισσότερους θανάτους και από τον Κορυδαλλό. Πλήρης αλλοτρίωση φάρμακα με ναρκωτικά. Το 2007 όπως ήταν αναμενόμενο κάηκε αυτή η φυλακή και κάμποσοι από εμάς πήγαμε κατηγορούμενοι. Μετά από αυτό η φυλακή επανήλθε λειτουργικά στις β΄τύπου και επέστρεψε στο παλιό καθεστώς. Αυτές μου οι εμπειρίες επανέρχονται πολύ έντονα τώρα που ετοιμάσανε πάλι φυλακές γ΄τύπου. Αυτό πάνε να κάνουν και τώρα, πλήρη απομόνωση από το οικογενειακό, κοινωνικό και πολιτικό μας χώρο, λογοκρισία, στέρηση επισκεπτηρίων, έλεγχος της φυλακής από μπάτσους, πλήρης στέρηση αδειών, μεροκαμάτων. Όλα αυτά μου θυμίζουν το καθεστώς όταν μπήκα στη φυλακή πριν από 22 χρόνια. Όσα κατακτήθηκαν με αίμα, πειθαρχικά και βασανιστήρια πάνε να εξαφανίσουνε. Δεν πρέπει να αφήσουμε να περάσει αυτό το έκτρωμα και δεν πρέπει να πιστέψουμε πως δεν μπορούμε να το ανατρέψουμε. Όσα προηγήθηκαν έμειναν στιγματισμένα στο σώμα μας και στο μυαλό μας, αλλά δεν επιτρέψαμε να είναι πραγματικότητα. Αυτή η κατασταλτική επέλαση του κράτους έχει στόχο την πλήρη εξόντωση μας, να εξαφανίσει τη δυναμική μας και να σπείρει κλίμα τρομοκρατίας μέσα στις φυλακές. Πολλοί κρατούμενοι φαίνονται αδιάφοροι, ίσως επειδή έχουν πέσει στη λούμπα της προπαγάνδας της κυβέρνησης πως η μεταγωγή αυτή δεν τους αφορά, γιατί δηλαδή το κράτος εμφανίζει ως αιχμή του δόρατος τους πολιτικούς κρατούμενους. Η αλήθεια είναι πως στη φυλακή αυτή θα πηγαίνουνε και κρατούμενοι με τα πιο απλά πειθαρχικά παραπτώματα. Διπλή τιμωρία δηλαδή και πλήρης έλεγχος όλων των φυλακών. Πρέπει να οργανωθούμε εντός και εκτός των φυλακών και να αντισταθούμε. Η φυλακή είναι το δυνατότερο όπλο του κράτους προκειμένου να εξαντλήσει όσους αντιδρούν αλλά και να εξαλείψει κάθε πιθανότητα αντίδρασης της κοινωνίας στο άδικο, να φοβίσει ακόμη περισσότερο το άτομο. Ας μην επιτρέψουμε στον εαυτό μας να ξεχάσουμε τη ζωή μας.

ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΚΕΛΙΑ

Σπύρος Στρατούλης,κρατούμενος στη φυλακή Λάρισας.  

 

Γράμμα από φύλακες Νιγρίτας Σερρών . Ενημέρωση στα πλαίσια της μεταγωγής μου από τη φυλακή Γρεβενών στη φυλακή Νιγρίτας Σερρών | Ραμαδάνογλου Μιχάλης

Posted in ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ with tags , , , , , , , , on Φεβρουαρίου 26, 2014 by Persona Non Grata

solidarity-picΜετά από μια συλλογική ένδειξη αλληλεγγύης προς τον αξιοπρεπέστατο αγωνιστή αδελφό και συγκρατούμενο Σπύρο Στρατούλη για την γνωστή υπόθεση «Εγκληματική οργάνωση Στέκια Θεσσαλονίκης» και μετά το πέρας πλέον των γεγονότων, στη φυλακή Γρεβενών υπήρξε μια ανησυχία από τη σωφρονιστική υπηρεσία και τη διεύθυνση απέναντι στο πρόσωπο μου. Κατά τη διάρκεια της αλληλεγγύης που έκανα, με το λιγότερο που μπορούσα να κάνω ως απεργός πείνας, πάντα αξιοπρεπέστατα αντιμετώπισα κάποιες καταστάσεις που για μένα δεν ήταν κάτι ιδιαίτερο και ήμουν έτοιμος να δεχτώ οποιαδήποτε συνέπεια. Αρκετές φόρες τόλμησαν οι ανθρωποφύλακες να με φωνάξουν και να μου πουν ότι θα με διώξουν και θα έχω και άλλες συνέπειες αν δεν σταματήσω την απεργία πείνας και γιατί επηρεάζω τους άλλους συγκρατούμενους μου που και αυτοί απείχαν από το συσσίτιο ως ένδειξη αλληλεγγύης για το Σπύρο. Αρκετές φορές θεώρησαν ότι απειλώντας με με μεταγωγή από τη συγκεκριμένη φυλακή θα έκανα κάποιο βήμα πίσω, πράγμα που αντιμετώπισα με τον τρόπο μου και τη συνέχιση με ακόμα περισσότερη δύναμη την αδελφική αλληλεγγύη μου με τον Σπύρο. Μετά το πέρας αυτής της συλλογικής αλληλεγγύης ξεκίνησαν στη φυλακή κάποιες συζητήσεις για την όλη κατάσταση που επικρατούσε στη φυλακή Γρεβενών για τις συνθήκες που αφορούν τη διαβίωση, τις ελλείψεις που υπήρχαν εις βάρος μας, για τις συχνές εφόδους από τα ΕΚΑΜ και γενικότερα για την αδιαφορία της διεύθυνσης για τους ανθρώπους που βρίσκονται στοιβαγμένοι λες και είναι αποθήκη ανθρώπινων ψυχών. Και όλα αυτά με κάποια αιτήματα που είχαν γραφεί από όλες τις πτέρυγες. Η διεύθυνση της φυλακής ανησυχώντας για το τι θα κλιμακωθεί και ποια θα είναι η εξέλιξη κινήθηκε πάλι με το γνωστό υποχθόνιο τρόπο της για να συλλέξει πληροφορίες από πού έχει ξεκινήσει όλο αυτό. Χρησιμοποιώντας τα υποχείρια τους, ρουφιάνους, παραχωρώντας τους διάφορα προνομία. Καλοθελητές και προνομιούχοι έκαναν τη δουλεία τους μαθαίνοντας ακόμα και τον τρόπο που επικοινωνούσαμε με τις υπόλοιπες πτέρυγες και ότι αφορούσε όλη αυτή τη προσπάθεια κλιμάκωσης. Χωρίς να θέλω να περιαυτολογώ βρέθηκα στο επίκεντρο και επαναλήφτηκε το ίδιο όπως και το Νοέμβρη/Δεκέμβρη, στο να σταματήσω ξεσηκώνω και να επηρεάζω, χωρίς να έχει συμβεί κάτι τέτοιο, τους συγκρατούμενους μου για τη συλλογική απόφαση να γίνουν κάποιες κινητοποιήσεις για την εσωτερική λειτουργιά της φυλακής. Το αποτέλεσμα ήταν στις 13/2 να μεταχθώ στη φυλακή Νιγρίτας Σερρών. Ο σκοπός της διεύθυνσης και του υπέργειου με τη μεταγωγή μου στις φύλακες Νιγρίτας Σερρών έγινε σκόπιμα νομίζοντας ότι έτσι δεν θα ακουστεί η φωνή μας για τον αγώνα τον οποίο κλιμακώνουμε. Τα γεγονότα με τη μεταφορά μου που πρόεκυψαν και όλη η διαδικασία της μεταγωγής μου, η οποία ήταν κάπως διαφορετική και θα σας εξηγήσω τα γεγονότα παρακάτω. Καταρχήν έφυγα από τη φυλακή Γρεβενών σε στυλ απαγωγής. Στις 13/2 το πρωί και ώρα 08:40 περίπου ήρθε από το υπουργείο fax με διαταγή την άμεση μεταγωγή μου στις φύλακες Νιγρίτας. Το οποίο και έγινε μέσα σε μια ώρα. Το fax το είδα προσωπικά με τα ματιά μου. Μετά από 2 μέρες και με μια διανυκτέρευση στο μεταγωγών Θεσσαλονίκης μεταφέρθηκα στη φυλακή Νιγρίτας γύρω στις 11:30 με 12:00 στις 14/2. Σε όλη τη μεταγωγή οι μπάτσοι γνώριζαν το λόγο της μεταγωγής μου και με είχαν κατά κάποιο τρόπο λίγο διαχωρισμένο από τους υπόλοιπους κρατούμενους. Όταν έφτασα τελικά στη φυλακή Νιγρίτας και μπαίνοντας στο λεγόμενο «ψυγείο» , χώρος αναμονής, με τους υπόλοιπους συγκρατούμενους μου και όλη την ώρα που βρισκόμασταν εκεί πέρασαν αρκετοί θα έλεγα ανθρωποφύλακες για να με δουν ανοίγοντας την πόρτα και ρωτώντας μονό ποιος είναι ο Ραμαδάνογλου. Όταν μπήκαμε στη διαδικασία της έρευνας ήμουν ο μόνος που είχε διαφορετική αντιμετώπιση από τους υπόλοιπους κρατούμενους. Το πρώτο θέμα που έγινε και έδειξαν τις διαθέσεις τους απέναντι μου ήταν να μου ζητήσουν ούρα για την ανίχνευση ναρκωτικών πράγμα που δεν αρνήθηκα και τους «κατούρησα κανονικά» απογοητεύοντας τους που το τεστ έδειξε καθαρό. Στη συνεχεία μπήκαμε στο χώρο της έρευνας και ξεκίνησε ο έλεγχος. Ξεκινήσαμε με τα προσωπικά μου είδη και αντικείμενα. Στα προσωπικά μου είδη περά από το ρουχισμό είχα και διάφορα βιβλία και έγγραφα τα οποία είχαν αντιεξουσιαστικό περιεχόμενο και αμέσως ρωτήθηκα αν είμαι αναρχικός. Η απάντηση μου ήταν άμεση και τους είπα ότι είμαι ένας απλός ποινικός αλλά πρώτα από όλα είμαι κατά της εξουσίας και υπερασπίζομαι τον αγώνα όντος και εκτός των τοίχων της ελευθερίας. Μετά άρχισαν να με ερωτάνε γιατί με εδίωξαν από τα Γρεβενά ενώ «γνώριζαν» και εάν έχω κάνει κάποιο πειθαρχικό. Η απάντηση μου ήταν και πάλι άμεση και σε αρκετό ειρωνικό ύφος λέγοντας τους ότι μπορούν να κοιτάξουν και να μάθουν μονοί τους χωρίς να χρειάζεται να εξηγήσω κάτι παραπάνω. Όταν τέλειωσαν με τα προσωπικά μου είδη στην ερευνά φτάσαμε στο ποιο επίμαχο σημείο , του σωματικού ελέγχου. Μου είπαν να ξεκινήσω να γδύνομαι. Έβγαλα τα ρούχα μου, όλα εκτός από το εσώρουχο μου τα οποία ερεύνησαν και φτάσαμε στο ποιο κρίσιμο σημείο. Έτοιμος εγώ να δεχθώ οποιοδήποτε κόστος μου ζήτησαν να κατεβάσω το εσώρουχο μου πράγμα το οποίο αρνήθηκα. Έγινε εκείνη τη στιγμή μια αναστάτωση και μου είπαν ότι είναι λόγος για πειθαρχικό. Τους απάντησα και πάλι ότι δεν έχω κανένα πρόβλημα άπλα είναι θέμα ιδεολογίας και αξιοπρεπείας και αν νομίζουν ότι έχω κάτι παράνομο μπορούν να κάνουν όλες τις διαδικασίες τις οποίες θέλουν. Περιμένοντας εγώ το τι θα γίνει και τι σκοπό έχουν, επέλεξαν να με πάνε για ακτινογραφίες κατόπιν συνεννόησης τηλεφωνικής με τον παλιό γνώριμο από το 1998 έως το 2005 από τη φυλακή Διαβατών και τώρα αρχιφύλακα «αξιότρυπιο» κ. Χουχτούλα. Έγιναν οι απαραίτητε ενέργειες και μεταφέρθηκα στο κέντρο υγείας Νιγρίτας οπού μου έκαναν ακτινογραφίες άνω και κάτω κοιλίας οι οποίες ήταν και αυτές καθαρές. Ξέχασα να πω ότι πριν φύγουμε για το κέντρο υγείας ρώτησαν επίμονα αν έχω στη κατοχή μου 2 κάρτες sim τηλέφωνου, να ΄χαμε να λέγαμε δηλαδή ψάχνοντας αφορμή για κανένα χρεωματάκι. Γυρίζοντας από το κέντρο υγείας και βλέποντας ότι και οι ακτινογραφίες ήταν καθαρές τέθηκε θέμα να μην με βάλουν μέσα στη φυλακή ως τη Δευτέρα που θα ερχόταν ο αρχιφύλακας. Για 2 ώρες περίπου περίμενα πάλι στο χώρο αναμονής (το ψυγείο) για να αποφασίσουν τελικά τι θα γίνει με έμενα. Αν θα με βάλουν μέσα η όχι . Απ ότι κατάλαβα υπήρξε ξανά τηλεφωνική συνεννόηση με τον αρχιφύλακα και τελικά μπήκα μέσα και συγκεκριμένα στη Β1 πτέρυγα αφήνοντας να αιωρείται από την υπηρεσία ότι τη Δευτέρα που θα έρθει ο «αξιότιμος» κ. Χουχτούλας θα έχουμε μια φιλική συζήτηση μεγάλου επίπεδου. Αυτό ήθελα να ενημερώσω προς το παρόν για ότι αφορά την ξαφνική μεταγωγή μου από τη φυλακή Γρεβενών στη φυλακή Νιγρίτας.
Σε αυτό το σημείο θέλω να πω ότι η φωνή μας θα συνεχίσει να ακούγεται σε οποιοδήποτε φυλακή και αν είμαστε και πάντα θα είμαστε έτοιμοι να τους αντιμετωπίσουμε με όπλο τη ζωή μας. Ο αγώνας για αξιοπρέπεια και ελευθερία θα συνεχιστεί μέχρι το γκρέμισμα της τελευταίας φυλακής

ΥΓ. Στέλνω επίσης τους χαιρετισμούς μου με μία υψωμένη γροθιά και στηρίζω την πολιτική αποφασή τους, Νίκο Μαζιώτη, Πόλα Ρούπα, Χριστόδουλο Ξηρό, Κώστα Σακκα

Ούτε ένα βήμα πίσω

Κρατούμενος στις φυλακές Νιγρίτας Σερρών, Ραμαδάνογλου Μιχαλης

Απεργία πείνας Σπ.Στρατούλη,Ράμυ Συριανού,Μιχάλη Ραμαδάνογλου,Εργιόν Μουσταφά

Posted in ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ with tags , , , , , , , , , , on Δεκέμβριος 14, 2013 by Persona Non Grata

pergospeinasspyrosstratoulissolidarity

Ιατρική γνωμάτευση για Ράμυ Συριανό Ιατρική γνωμάτευση

 12/12/2013
 Εξέτασα σήμερα τον κο Ράμι Συριανό, 25 ετών, που βρίσκεται κρατούμενος στη φυλακή Δομοκού.
 Διανύει την 23η ημέρα απεργίας πείνας. Έχει συνολικά απωλέσει 11 Kgr σωματικού βάρους, που αντιστοιχεί σε 16,4% του σωματικού βάρους που είχε όταν ξεκίνησε την αποχή από την σίτιση.
 Έχει όψη πάσχοντος, έντονη καταβολή, αδυναμία, αδυναμία συγκέντρωσης και επίμονη δυσκοιλιότητα. Κατά την κλινική εξέταση διαπίστωσα αύξηση της καρδιακής συχνότητας ( κατά 10 bpm ) στην όρθια θέση. Η γλυκόζη ορού μετρήθηκε 56 mg/dl. Από τον ιατρικό φάκελό του στο ιατρείο της φυλακής και από την περιγραφή του ιδίου και της νοσηλεύτριας της φυλακής προκύπτει ότι υφίσταται συχνά επεισόδια συμπτωματικής σοβαρής υπογλυκαιμίας.
 Επισημαίνω ότι η πιθανότητα εμφάνισης μη αναστρέψιμων βλαβών αυξάνεται εκθετικά όσο η αποχή από τη σίτιση παρατείνεται, σύμφωνα δε, με τη σχετική βιβλιογραφία, ο κίνδυνος ενισχύεται έντονα μετά από την παρέλευση της 10ης μέρας και μετά από την απώλεια του 10% του σωματικού βάρους. Δεδομένου ότι και τα 2 αυτά όρια ασφαλείας έχουν ξεπεραστεί προ πολλού επισημαίνω ότι η συνέχιση της απεργίας πείνας από τον κο Συριανό εγκυμονεί πλέον μεγάλο και καθημερινά αυξανόμενο κίνδυνο εμφάνισης σοβαρών και μη αναστρέψιμων βλαβών στην υγεία του.
                                                                          Δημήτριος Μπαμπαλής
                                                                                     Παθολόγος
                                                                              Επιμελητής Β’ ΕΣΥ 

———————–

Ιατρική γνωμάτευση για Σπύρο Στρατούλη Ιατρική γνωμάτευση

 10/12/2013
 Εξέτασα σήμερα εκ νέου τον κο Σπυρίδωνα Στρατούλη, 41 ετών, που βρίσκεται κρατούμενος στη φυλακή της Λάρισας.
 Διανύει την 31η ημέρα απεργίας πείνας. Έχει συνολικά απωλέσει 13 Kgr σωματικού βάρους, που αντιστοιχεί σε 14,5% του σωματικού βάρους που είχε όταν ξεκίνησε την αποχή από την σίτιση.
 Έχει έντονη καταβολή, αδυναμία, αδυναμία συγκέντρωσης και επίμονη δυσκοιλιότητα. Κατά την κλινική εξέταση διαπίστωσα σημαντική πτώση της αρτηριακής πίεσης ( κατά 30 mmHg ) και σημαντική αύξηση της καρδιακής συχνότητας ( κατά 30 bpm ) στην όρθια θέση. Διαπίστωσα επίσης, κλινικά σημεία μέτριας βαρύτητας αφυδάτωσης. Η γλυκόζη ορού μετρήθηκε 79 mg/dl.
 Από τον ακτινολογικό έλεγχο επιβεβαιώνεται η αναφορά του κου Στρατούλη ότι παραμένει στον γαστρεντερικό σωλήνα ένα από τα δύο μεταλλικά αντικείμενα που είχαν καταποθεί από τον ίδιο στις 2/12/2013.
 Έχω επισημάνει επανειλημμένα ότι η πιθανότητα εμφάνισης μη αναστρέψιμων βλαβών αυξάνεται εκθετικά όσο η αποχή από τη σίτιση παρατείνεται, σύμφωνα δε, με τη σχετική βιβλιογραφία, ο κίνδυνος ενισχύεται έντονα μετά από την παρέλευση της 10ης μέρας και μετά από την απώλεια του 10% του σωματικού βάρους. Δεδομένου ότι και τα 2 αυτά όρια ασφαλείας έχουν ξεπεραστεί προ πολλού επισημαίνω ότι η συνέχιση της απεργίας πείνας από τον κο Στρατούλη εγκυμονεί πλέον μεγάλο και καθημερινά αυξανόμενο κίνδυνο εμφάνισης σοβαρών και μη αναστρέψιμων βλαβών στην υγεία του.
                                                                          Δημήτριος Μπαμπαλής
                                                                                     Παθολόγος
                                                                              Επιμελητής Β’ ΕΣΥ 

b2ap3_thumbnail_larisa

—————————

Ιατρική γνωμάτευση του απεργού πείνας από 25/11, Μιχάλη Ραμαδάνογλου
Ενημέρωση για την πορεία υγείας του απεργού πείνας από 25/11, Μιχάλη Ραμαδάνογλου
 Στις 3/12/2013 στο ιατρείο των φυλακών Φελλίου Γρεβενών και στη συνέχεια στις 5/12/2013 στο Γενικό Νοσοκομείο Γρεβενών ο κ. Καχλάν Συριανός, Χειρουργός, Επιμελητής Α’ Γ.Ν.Γρεβενών,  εξέτασε τον κ. Μιχάλη Ραμαδάνογλου, κρατούμενο στις φυλακές Γρεβενών και απεργό πείνας από τις 25/11/2013.
 
 Μετά από μελέτη του ατομικού ιατρικού φακέλου των φυλακών, λήψη λεπτομερούς ιστορικού, κλινική, παρακλινική (ΗΚΓ) εξέταση και συνεκτίμηση εργαστηριακών εξετάσεων (λήψη πρωινού δείγματος αίματος στις 5/12 στο νοσοκομείο Γρεβενών) γνωμάτευσε  ότι κλινικά ο κ. Ραμαδάνογλου παρουσιάζει αδυναμία, καταβολή δυνάμεων και αίσθημα ζάλης με την αλλαγή της θέσης του σώματος (όταν σηκώνεται από το κρεβάτι) καθώς και περιοδικό διάχυτο κοιλιακό άλγος.
 Η απώλεια βάρους (στις 5 /12) καταμετρείται στα 6 kgr του σωματικού βάρους, που αντιστοιχεί περίπου στο 7,6 % του συνολικού του βάρους .
 Η αρτηριακή του πίεση ήταν 120 / 80 mmHg σε ύπτια θέση, ενώ σε όρθια θέση μειώθηκε σε 105 /65 mmHg και αντικειμενικά διαπιστώνονται: αφυδάτωση (ξηρότητα γλώσσας, μειωμένη σπαργή δέρματος) και μείωση εντερικών ήχων.
   
 
 Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω κλινικο-εργαστηριακά ευρήματα και με δεδομένο ότι  συνεχίζεται η απεργία πείνας του κ. Ραμαδάνογλου, αναμένεται περαιτέρω απορρύθμιση του οργανισμού, συνοδευόμενη από ηλεκτρολυτικές και μεταβολικές διαταραχές, που δύνανται να προκαλέσουν επικίνδυνες, για τη ζωή του αρρυθμίες.

απο  Αθηναϊκό indymedia

Κείμενο κρατούμενων για τον Σάββα Ξηρό

Posted in ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΔΙΚΕΣ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ with tags , , , , , , , , , , , , , , , , on Δεκέμβριος 17, 2012 by Persona Non Grata

Στις 18/12/2012  το αρμόδιο συμβούλιο θα εξετάσει την προσφύγη που έχει καταθέσει ο Σάββας Ξηρός αιτούμενος την αποφυλάκιση του για λόγους υγείας και την κατ’οίκον νοσηλεία του.

        Είναι η πολλόστη φορά που ο Σάββας διεκδικει την νοσηλεία του εκτός φυλακής .Στις αρχές Ιουλίου του 2012 είχε γίνει δέκτος για πεντάμηνη νοσηλεία στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ αλλα 9 μέρες μετά την μεταφορά του εκεί κατόπιν πιέσεων της αντιτρομοκράτικης και την συνενόχη  του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού επέστρεψε στο νοσοκομείο των φυλακών κορυδαλλού.

        Σύμφωνα με τις ιατρικές εκθέσεις ο Σάββας είναι πρακτικά τυφλός και αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα ακοής ,κυκλοφορικού και νευρικού συστήματος.Έχει επίσης υποστεί ακρωτηριασμό του δεξιού του χεριού,ενω τελευταία του διαγνώστηκε σκλήρυνση κατά πλάκας σε αρχικο στάδιο.

         Εμείς ως κρατούμενοι γνωρίζοντας την περίθαλψη που <<προσφέρει>>  το νοσοκομείο κορυδαλλου ,η οποία είναι ελλειπής ακόμα και για απλά προβλήματα υγείας ,θεωρούμε οτι είναι αδύνατον να αντιμετωπιστεί μια τόσο επιβαρυμένη κλινική εικόνα στο συγκεκριμένο χώρο.

       Ενω λοιπόν η κατάσταση του επιβάλει την αποφυλάκιση του για την αποτέλεσματικη περαιτέρω νοσηλεία του ασκούνται έντονες πιέσεις απο τις κατασταλτικές /διωκτικές και απο πολιτικούς κύκλους έτσι ώστε ο Σάββας να παραμένει έγκλειστος.

      Η συνέχιση της κράτησης του πέρα απο τα όποια προσωπικά εκδικητικά κίνητρα έχει και πολιτικά χαρακτηριστικά και αυτό γιατί η απόπειρα ηθικής και φυσικής εξόντωσης οποιουδήποτε αγωνιστή (ειδικά όσων επέλεξαν να αντιπαρατεθούν ένοπλα με το καθεστώς) λειτουργεί παραδειγματικά επιδιώκοντας να εκφοβίσει και να αποθαρρύνει όσους επιλέγουν να αγωνιστούν και όσους σκεφτούν να το κάνουν ιδιαίτερα στις σημερινές οξυμένες κοινωνικές συνθήκες.

       Λόγω της πολιτικής βαρύτητας που έχει η διεκδίκηση της απελευθέρωσης ενός ακόμα αγωνιστή ενώνουμε τις φωνές μας με τον Σάββα και τους ανθρώπους εκτός των τοιχών που πραγματοποιούν δράσεις διεκδικώντας την απελευθέρωση του ψάχνοντας ακόμα,να βρούμε πιο αποτελεσματικούς τρόπους για να συντονιστούν οι αγώνες των <<μέσα>> με των <<εξω>> ,οι αγώνες των <<έξω>> με των <<μέσα>>.

      Ως ελάχιστη ένδειξη αλληλεγγύης στον Σάββα Ξηρό και επιθυμώντας να συμμετέχουμε όσο μπορούμε στην διεκδίκηση της αποφυλάκισης του προβαίνουμε σε αποχή συσσιτίου στις          17-18/12/2012.

Οι κρατούμενοι:

Φαλτσέτας Κώστας,Αγκιμ Μαγκεκαι,Ευαγγέλου Νίκος,Γεωργιαδης Πολυκαρπος,Γιωτσας Δημητρης,Αβραμιδης Μπαμπης,Γεωργακοπουλος Παναγιωτης,Στρατουλης Σπυρος,Τζουμας Μιχαλης,Συριανος Ραμι,Καλαμαρας Βαγγελης,Ραμαντάνογλου Μιχαλης,Μουσταφα Εργιουν,Τσιοναρος Χρηστος,Γκελιτσας Γιαννης,Γερανης Μακης,Σακκας Κωστας,Μητρσουσιας Αλεξανδρος,Καραγιαννιδης Γιωργος,Τσιλιανιδης Μπαμπης,Θεοφιλου Τασος,Αγγελης Στελιος,Μαλαμας Αντωνης,Ντοχερτυ Αντριου,Καραντουμαν Ηλιας,Μαμουτης Κωστας,Μακρυνιωτης Παναγιωτης,Μητσοπουλος Μαρινος,Αντζουλατος Γερασιμος,Πλουμιστος Γιαννης,Μπογιαννης Τασος,Λαγιος Νικος,Βαρβατος Βασιλης,Χρυσος Αριστοτελης,Πηλιος Γιαννης,Λασιθιωτακης Χριστοφορος,Χατζησταυρου Δημητρης,Πετρακης Αποστολος,Μπογδανος Μακης,Μπαζακας Αλεξανδρος,Σεφχετ Αλταν,Δικονημακης Μιχαλης,Χαλικητης Παντελης,Πουρακης Μανωλης,Ψυκακος Βασιλης,Βιολητης Χρηστος,Φιζακης Μιχαλης,Ραχιτ Μωχαμετ,Συντηκακης Γιωργος,Μουπακης Κωστας,Ζαχαριουδακης Γιαννης,Μπραιμης Βασιλης,Τσικος Βασιλης,Κορναρος Μανωλης,Φλουρης Στελιος,Χριστοπουλος Θανασης,Τσιωλος Μαριος,Κυριτσης Παναγιωτης,Μαρκουτσας Τιμοθεος,Μαγκλαρας Γιαννης,Παπουτσακης Μιχαλης,Λογοθετης Σπυρος,Ρησακης Παντελης,Γυπαρης Παυλος,Φρατης Μελετης

Γράμμα αλληλεγγύης στον Αντρέι Μαζούρεκ

Posted in ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ with tags , , , , , , , , , , , , , , , on Δεκέμβριος 13, 2012 by Persona Non Grata

wolf

Στις 7 Δεκέμβρη εκτυλίχτηκε το τελευταίο κομμάτι της ποινικής δίωξης που επιφύλαξε το ελληνικό κράτος απέναντι στον αναρχικό Αντρέι  Μαζούρεκ, ο οποίος συνελήφθη τον Δεκέμβρη του 2008 για τη συμμετοχή του στην εξέγερση. Έπειτα από 4 χρόνια παραμονής του στις ελληνικές φυλακές, οι ελληνικές και πολωνικές αρχές, επιδεικνύοντας αξιοσημείωτο διεκπεραιωτικό ζήλο, τον εξέδοσαν στην Πολωνία για να συνεχιστεί εκεί η κράτηση του ως ένοχος για κατηγορίες που προέκυψαν μετά τη σύλληψη του στην Αθήνα.

Τα 4 αυτά χρόνια παραμονής του συντρόφου στη φυλακή, αποτελούν την έμπρακτη εφαρμογή του αντιεξεγερτικού δόγματος το οποίο υιοθέτησε το ελληνικό κράτος μετά τον εκρηκτικό Δεκέμβρη. Δυσανάλογος χρόνος κράτησης, τόσο σε σχέση με την ποινή του ( η οποία έγινε 8 χρόνια φυλάκισης στο Εφετείο ) , όσο και συγκριτικά με τις υπόλοιπες ποινές που επιβλήθηκαν και εκτίθησαν από συμμετέχοντες στις ταραχές. Αποτυπώνει όμως, τη διακαή επιδίωξη της εξουσίας να στείλει ξακάθαρο μήνυμα εντός και εκτός της χώρας. Ποιος μπορεί άλλωστε να ξεχάσει τις ρητορίες του κυβερνητικού και δημοσιογραφικού βόθρου περί « αναρχικών που έρχονται από την Ευρώπη για να καταστρέψουν την Ελλάδα », δηλώσεις που εξέφραζαν τον φόβο αλλά και την επιθυμία σύντριψης της διεθνούς αλληλεγγύης που αναπτύχθηκε.

Ταυτόχρονα, τον χρονικό της δίωξης του Αντρέι το οποίο κατέληξε στην έκδοση του με συνοπτικές διαδικασίες, καταδεικνύει την διακρατική κατασταλτική σύμπλευση απέναντι στον εσωτερικό εχθρό. Την ίδια στιγμή, που αλλοδαποί κρατούμενοι παραμένουν μήνες επί μηνών στη φυλακή ή σε κάποιο κρατητήριο περιμένοντας την απέλαση μετά το τέλος της ποινής τους, πολωνικές και ελληνικές αρχές μεθόδευσαν με διαδικασία εξπρές, τη συνέχιση της κράτησης του. Απορρρίπτοντας την πρώτη αίτηση αναστολής του, παρά το γεγονός πως είχε συμπληρώσει κατά πολύ το όριο, ροκάνισαν τον χρόνο ώστε να γίνουν όλες οι απαραίτητες διαδικασίες για να μη βγει ούτε μία μέρα από τη φυλακή.

Του στέλνουμε την αλληλεγγύη μας και τους συντροφικούς χαιρετισμούς μας στην Πολωνία, επαναλαμβάνοντας τα δικά του λόγια

Θα τα ξαναπούμε στους δρόμους, να θρυμματίσουμε για ακόμη μία φορά τη βιτρίνα της κοινωνικής ειρήνης

Να μην αφήσουμε κανένα σύντροφο μόνο στα χέρια των κατασταλτικών μηχανισμών

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΝΤΡΕΙ ΜΑΖΟΥΡΕΚ

Οι κρατούμενοι των ελληνικών φυλακών

Μπάμπης Τσιλιανίδης, Αλέξανδρος Μητρούσιας, Κώστας Σακκάς, Γιώργος Καραγιαννίδης, Ακίμ Μαρκεγκάι, Βασίλης Καρανδρέας, Νίκος Ευαγγέλου, Παναγιώτης Κουτσόπουλος, Νίκος Σακκάς, Κώστας Φαλτσέτας, Ηλίας Καραντουμάν, Μαρίνος Μητσόπουλος, Δημήτρης Γιώτσας, Μπάμπης Αβραμίδης, Παναγιώτης Γεωργακόπουλος, Χρήστος Τσόναρος, Ιωάννης Γκελίτσας, Μάκης Γεράκης, Εριγιούν Μουσταφά, Μιχάλης Ραμαδάνογλου, Μιχάλης Τζούμας, Κων/νος Μαμούτης, Βαγγέλης Καλαμαράς, Παναγιώτης Χατζηγεωργίου, Μιτέβ Γκεόργκι, Γκεοργκίεβ Ρίσι, Άγγελος Κωστόπουλος, Σπύρος Στρατούλης, Ράμι Συριανός

To γράμμα μεταφρασμένο στα Αγγλικά(English) και στα Ιταλικά (Italiano) από το Μεταφραστικό Δίκτυο Αντιπληροφόρηση – Contra Info

Κείμενο αλληλεγγύης κρατουμένων Λάρισας στον Μπάμπη Τσιλιανίδη

Posted in ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΔΙΚΕΣ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ with tags , , , , , , , , , , , , on Ιουλίου 17, 2012 by Persona Non Grata

Την τελευταία τριετία, αρκετοί αναρχικοί βρίσκονται κρατούμενοι στις ελληνικές φυλακές κι ακόμα περισσότεροι σε καθεστώς δικαστικής ομηρίας, σαν συνέπεια της κλιμάκωσης της αναρχικής επαναστατικής βίας που εντάθηκε εκείνο το διάστημα.

     Μπροστά σε ένα ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό υποθέσεων, οι οποίες επιπλέον ήταν και χρονοβόρες ως προς την νομική περαίωσή τους, η κυριαρχία αναζήτησε τρόπους ώστε να παρακαμφθούν περιορισμοί της δικονομίας που τώρα στρεφόταν εναντίον της.

     Μετά το νομικό αδιέξοδο στο οποίο βρέθηκε το κράτος σε κάποιες πρόσφατες υποθέσεις λόγω παρέλευσης του δεκαοχταμήνου (με πιο χαρακτηριστική περίπτωση αυτή των τριών συντρόφων μελών του Ε.Α.), η δικαστική εξουσία αναζήτησε και αναζητεί ελιγμούς για την παράκαμψη παρόμοιων νομικών επιπλοκών.

     Βέβαια, οι ελιγμοί κάθε είδους είναι στη φύση της δημοκρατικής καταστολής και όχι απόκλισή της, καθώς η νεκρή γλώσσα των νόμων πάντοτε αποτυγχάνει να καλύψει τη συγκρουσιακή διάθεση και τις εξεγερτικές πράξεις όσων δεν συνθηκολογούν με την παραίτηση.

     Ανάμεσα στα νέα κατασταλτικά τεχνάσματα τα οποία δοκιμάζονται από το κράτος, η χρήση του DNA ως ενοχοποιητικού στοιχείου κατέχει μια ιδιαίτερη θέση. Με την επιστήμη να έχει εγκαθιδρυθεί στην κοινή συνείδηση ως η νέα θρησκεία και φορέας της απόλυτης αλήθειας, το DNA αποτελεί ένα από τα ιδανικότερα όπλα στα χέρια του κράτους, αφού προσδίδει μια απατηλή αμεροληψία και μια επιστημονικοφανή αντικειμενικότητα στις διώξεις αυτών που θεωρούνται εκ των προτέρων «ένοχοι».

     Στεκόμαστε απέναντι από το νομικό δίπολο «αθωότητας/ενοχής» που ενδυναμώνει το ρόλο της δικαστικής εξουσίας, αφού μιλάει τη γλώσσα της, αναπαράγοντας τους πλαστούς διαχωρισμούς της δημοκρατίας. Ανεξάρτητα από την αποδοχή ή όχι των αποδιδόμενων πράξεων από τους κατηγορούμενους, κάθε δίκη αποτελεί μια σκευωρία΄μια προμελετημένη κατασκευή με πρωταρχικό σκοπό την αποπολιτικοποίηση, την αποκοπή των πράξεων από τα κίνητρα και τα εν γένει πολιτικά αίτιά τους και τελικά τον αφοπλισμό τους, προκειμένου να τεθούν στην κρίση του νομικού συστήματος. Η σκευωρία δεν αποτελεί την κατά περίπτωση παρέκκλιση, αλλά την ουσία κάθε δικαστικής διαδικασίας της οποίας το πολιτικό διακύβευμα επιβάλλει τη μεθόδευσή της. Απομακρυνόμενοι από τις όποιες δικονομικές λεπτομέρειες που αφορούν την ύπαρξη ή όχι αποδεικτικών στοιχείων, ο κάθε σύντροφος που βρίσκεται σε θέση κατηγορούμενου είναι πάντα ένοχος για την πολιτική υπόστασή του, την ανατρεπτική του δράση, το ανυπότακτο της συνείδησής του.

      Στις 18 Ιουλίου ο αναρχικός Μπάμπης Τσιλιανίδης καλείται στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης ως κατηγορούμενος για μια ένοπλη ληστεία που πραγματοποιήθηκε στο λογιστήριο του ΑΧΕΠΑ τον Ιούλιο του 2010. Μοναδικό αποδεικτικό στοιχείο εμπλοκής του στη συγκεκριμένη ληστεία, αποτελεί ένα μαντήλι που βρέθηκε κοντά στο χώρο στο οποίο, κατά τους ισχυρισμούς της αστυνομίας, εντοπίστηκε ανάμεσα σε άλλα γενετικά υλικά και το γενετικό υλικό του Μπάμπη.

      Για ακόμη μια φορά οι κατασταλτικοί μηχανισμοί ενορχηστρώνουν μία δίωξη-πυροτέχνημα, που έχει ως στόχο τον εγκλωβισμό ανυπότακτων αγωνιστών όπως ο Μπάμπης, μέσα σε ένα λαβύρινθο από υποδικίες, δικογραφίες και προφυλακίσεις και που ταυτόχρονα θα αποτελέσει μια πιλοτική εφαρμογή νέων κατασταλτικών μεθόδων.

      Στεκόμαστε δίπλα του σ’αυτή τη νέα μεθόδευση του κράτους εναντίον του και του στέλνουμε συντροφικούς χαιρετισμούς αλληλεγγύης.

 

«Πετώντας, διαγράφοντας όλο και μεγαλύτερους κύκλους,

το γεράκι δεν μπορεί να ακούσει πλέον το γερακάρη.

Το κέντρο δεν κρατεί,

τα πάντα καταρρέουν…»

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΜΠΑΜΠΗ ΤΣΙΛΙΑΝΙΔΗ

 

 

Γιώργος Καραγιαννίδης

Σπύρος Στρατούλης

Εργιούν Μουσταφά

Μαζούρεκ Αντρέι

Ράμι Συριανός