Αρχείο για ΝΙΚΟΣ ΡΩΜΑΝΟΣ

Μυτιλήνη – Ρέθυμνο | Εκδήλωση – συζήτηση για τον ένοπλο Αναρχικό αγώνα και τον ρόλο του μέσα σε ένα πολύμορφο αναρχικό κίνημα

Posted in ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΑΜΕΣΗ ΔΡΑΣΗ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΑΦΙΣΕΣ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ, ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ with tags , , , , , , , , , , , , , on Φεβρουαρίου 5, 2016 by Persona Non Grata

krhth20000

Εκδήλωση – συζήτηση με κεντρική θεματική τον ένοπλο επαναστατικό αγώνα μέσα σε ένα πολύμορφο αναρχικό κίνημα. Στην εκδήλωση θα παρέμβουν τηλεφωνικά οι έγκλειστοι σύντροφοι, μέλη ένοπλων επαναστατικών οργανώσεων Χ. Τσάκαλος (Ε.Ο. Σ.Π.Φ.) Ν. Μαζιώτης (Ε.Ο. Επαναστατικός Αγώνας) και ο Νίκος Ρωμανός κάνοντας τοποθετήσεις πάνω σε ζητήματα όπως η επαναστατική προοπτική, οι θέσεις των ένοπλων οργανώσεων, η πολυμορφία, η οργάνωση και η αλληλεγγύη, καθώς επίσης και η έγκλειστη συντρόφισσα Ο. Οικονομίδου (Ε.Ο. Σ.Π.Φ.), θα παρέμβει τηλεφωνικά στην θεματική για τον ρόλο της γυναίκας στις ένοπλες επαναστατικές οργανώσεις.

Η εκδήλωση θα γίνει παράλληλα σε Μυτιλήνη (Αναρχική Βιβλιοθήκη Τεφλόν) και στο Ρέθυμνο (Κατάληψη Παπαμιχελάκη). Κατά τη διάρκεια της διήμερης εκδήλωσης θα προβληθούν σχετικά ντοκυμαντέρ – ταινίες και θα ακολουθήσει συζήτηση πάνω στις θεματικές.

*Στο Ρέθυμνο στη Κατάληψη Παπαμιχελάκη θα ακολουθήσει καφενείο για την κάλυψη των δικαστικών εξόδων συντρόφισσας.

12-13 Φεβρουαρίου 2016, 18:00

(Η εκδήλωση στη Μυτιλήνη θα γίνει στο κτίριο Χατζηγιάννη)

(Οι θεματικές της κάθε μέρας και οι τηλεφωνικές επικοινωνίες με τους έγκλειστους συντρόφους-ισσα θα γίνουν εναλλάξ στις δυο πόλεις)

Από email που λάβαμε από την
Κατάληψη Παπαμιχελάκη 39

Κείμενο του Νίκου Ρωμανού που διαβάστηκε στην εκδήλωση του Κ*ΒΟΞ (9-1-2015)

Posted in ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΑΦΙΣΕΣ, ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ with tags , , , , , , on Ιανουαρίου 26, 2015 by Persona Non Grata

ekdilosiRomanosΚαλησπέρα συντρόφισσες και σύντροφοι,

Χαίρομαι που βρίσκομαι σήμερα μαζί σας σε μια εκδήλωση που πραγματοποιείται σε μια δύσκολη εποχή ιδιαίτερα για τους πολιτικούς κρατούμενους που βρίσκονται στο στόχαστρο της καταστολής. Έχει ειπωθεί πολλές φορές αλλά αξίζει να το ξαναπούμε ότι τέτοιες εκδηλώσεις αποτελούν από τις ελάχιστες όμορφες στιγμές για όσους βρίσκονται στην συνθήκη της αιχμαλωσίας γιατί αισθάνονται έστω και για κάποιες ώρες ότι συνδέονται με τους συντρόφους εκτός των τειχών σε μια ζωντανή κουβέντα που σπάει την απομόνωση που μας επιβάλει το κράτος. Για αυτό και θέλω να ευχαριστήσω θερμά όλους τους συντρόφους και τις συντρόφισσες που συνέβαλαν στο να πραγματοποιηθεί αυτή η εκδήλωση.Και να στείλω την αλληλεγγύη μου στους συλληφθέντες από το στέκι Δίστομο. Συνέχεια

Κείμενο Δ. Πολίτη,Α.-Δ. Μπουρζούκου,Γ. Μιχαηλίδη ,για την απεργία πείνας

Posted in ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ, ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ with tags , , , , , , , , , , , on Ιανουαρίου 20, 2015 by Persona Non Grata

wolvesΞεκινώντας έναν πρώτον απολογισμό του αγώνα που δόθηκε από τον Νίκο και κατ’επέκταση από εμάς, θα προσπαθήσουμε να ακουμπήσουμε όλα αυτά τα σημεία που διαμόρφωσαν τις συνθήκες και την πορεία του. Θα πρέπει, καταρχάς, να εστιάσουμε το βλέμμα μας στον κόσμο που έκανε εφικτό αυτόν τον αγώνα, στο κίνημα αλληλεγγύης που με τη δυναμική του αφύπνισε ένα μεγάλο κομμάτι των καταπιεσμένων και έδειξε ότι ο μόνος τρόπος διεκδίκησης και αντίστασης είναι ο πολύμορφος και αδιαμεσολάβητος αγώνας.

Αντιλαμβανόμαστε τη σημασία ανάλυσης και διεύρυνσης ενός πολιτικού διαλόγου γύρω από τις στιγμές αγώνα με στόχο την ουσιαστική απεμπλοκή (στα πλαίσια μιας διαλεκτικής κριτικής) από αγκυλώσεις και αντιθέσεις που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της απεργίας πείνας, τόσο λόγω της ίδιας της φύσης του αιτήματος, όσο και της έκβασης. Αγκυλώσεις που δυστυχώς αφήνουν χώρο σε μια άγονη –και ίσως σε στιγμές κακόβουλη– κριτική να αναπτυχθεί, με αποτέλεσμα να αποπροσανατολίσει το κίνημα αλληλεγγύης από τον αγώνα, οδηγώντας το σε μια εσωστρέφεια και εν τέλει στην αδρανοποίηση της δυναμικής του.

Πρώτα από όλα, λοιπόν, θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε την οπτική μας γύρω από το ζήτημα της έκβασης της απεργίας πείνας, το αν και κατά πόσο, δηλαδή, ήταν ένας νικηφόρος αγώνας ή όχι. Για εμάς ο αναρχικός αγώνας είναι μια διαρκής πορεία προς την κοινωνική επανάσταση και την καταστροφή κράτους και καπιταλισμού. Νίκη, λοιπόν, θα είναι μόνο η στιγμή που θα ξεπεραστεί μια για πάντα αυτό το σύστημα, αφήνοντας τη βαρβαρότητα και την καταπίεση που γεννά, στα βιβλία της ιστορίας. Μια διαδρομή, στην οποία δε θα μπορούσαμε να ορίσουμε αρχή, μέση και τέλος, δεδομένης της ρευστότητας και της χαοτικότητας του εύρους των συμπεριφορών και των αντιφάσεων της ανθρώπινης φύσης.

Συνεπώς, υπό αυτό το πρίσμα και μόνο μπορούμε να αναλύουμε κάθε αγώνα που δίνεται, ως ψηφίδες δηλαδή στο χωροχρονικό συνεχές που συνθέτουν έναν πολυτασικό και διαρκή αγώνα. Ως εκ τούτου, ένα δίπολο ερμηνείας “νίκης ή ήττας”, εξαιτίας της απολυτότητας που εμπεριέχει, είναι τουλάχιστον εγκλωβιστικό και σίγουρα απέχει αρκετά από μια λογική εποικοδομητικής αποτίμησης του αγώνα. Μακριά, λοιπόν, από μια λογική αυτομαστιγώματος, αλλά και στρουθοκαμηλισμού αντίστοιχα, είμαστε σίγουροι πως η απεργία πείνας του Νίκου -όπως και κάθε αγώνας- έχει τόσο θετικά όσο και αρνητικά στοιχεία και άφησε μια παρακαταθήκη που σε κάποια σημεία ήταν πιο «προωθημένη», ενώ σε κάποια άλλα πιο «οπισθοδρομική».

Συνέχεια

Κείμενο Νίκου Ρωμανού για την απεργία πείνας

Posted in ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ with tags , , , , , on Ιανουαρίου 9, 2015 by Persona Non Grata

moonΓράφω αυτό το κείμενο ώστε να γίνει μια κριτική αποτίμηση του αγώνα που δώσαμε καθώς θεωρώ ότι αποτελεί μια σημαντική παρακαταθήκη η οποία πρέπει να αναλυθεί με στόχο να χρησιμοποιηθεί ως μια πυξίδα στρατηγικής για τις δύσκολες μέρες που έρχονται.

Το κράτος γνωρίζοντας την πολιτική ήττα που υπέστη αντεπιτίθεται σε άλλα ανοιχτά μέτωπα αγώνα οπότε το να συνεχιστεί ο κοινός συντονισμός στην βάση συγκεκριμένων συμφωνιών είναι μια αναγκαιότητα. Όχι μόνο ως μια αμυντική θέση μάχης αλλά ως μια συνειδητή δυνατότητα να ξαναμπούμε στην σκακιέρα με αξιώσεις όπως πολύ σωστά είπαν κάποιοι σύντροφοι.

Κατά την διάρκεια της απεργίας πείνας το κράτος ζύγισε το πολιτικό κόστος που θα είχε μια πιθανή εξόντωση μου, όσο δυνάμωνε το πολύμορφο κίνημα αλληλεγγύης τόσο μετάλλασε και τις ρητορικές του. Συνοπτικά μπορούμε να πούμε ότι οι χαμαιλέοντες της κυβερνητικής πολιτικής άλλαξαν τέσσερα χρώματα. Από την προκλητική αδιαφορία στην υπεροψία εν’ συνεχεία στην επίδειξη δύναμης για να ακολουθήσει ο πανικός. Ας γίνω όμως πιο συγκεκριμένος. Συνέχεια

Κείμενο Συλληφθέντων 6/12 έξω από την κατειλημμένη ΓΣΕΕ

Posted in ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΔΡΟΜΟΣ, ΚΕΙΜΕΝΑ with tags , , , , , on Ιανουαρίου 4, 2015 by Persona Non Grata

gseeΗ απεργία πείνας του Ν. Ρωμανού αποτέλεσε ένα πολυδιάστατο γεγονός που εξελίχθηκε σε κεντρικό πολιτικό ζήτημα. Οι πολιτικές ζυμώσεις που προέκυψαν από αυτήν, οι δυνατότητες και οι προοπτικές που δημιουργήθηκαν και αναπτύσσονται ακόμα, αλλά και συνολικά η διατάραξη των επί δύο χρόνια λιμναζόντων νερών της κοινωνικής πραγματικότητας είναι γεγονότα αδιαμφισβήτητα. Η εκ νέου κίνηση ενός κομματιού του πληθυσμού ενάντια στην ανθρωποφαγική σημερινή μορφή της εξουσίας και το σπάσιμο του απόλυτου τρόμου αποτελούν ανάσα ελευθερίας για όσους σε αυτή ζοφερή συνθήκη δεν μπορούσαν να αναπνεύσουν. Η επαναχρησιμοποίηση πρακτικών αγώνα όπως οι καταλήψεις κτιρίων ξαναδίνουν στο κοινωνικό κίνημα εργαλεία που του είχαν αφαιρεθεί βίαια. Μετά την απεργία πείνας του Ν.Ρωμανού οι δυνατότητες που επανεμφανίζονται, οι νέοι αγωνιστές που βγήκαν στο προσκήνιο και οι ευκαιρίες που θα έρθουν σηματοδοτούν μια νέα, πιο αισιόδοξη κατάσταση.

 

Συνέχεια

Ασφυξία για μια ανάσα ελευθερίας.

Posted in ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ with tags , , , , , , , on Νοέμβριος 8, 2014 by Persona Non Grata

Φυλακές Κορυδαλλού: Ο αναρχικός σύντροφος Νίκος Ρωμανός σε απεργία πείνας από 10 Νοέμβρη.

sapaliberi-tutti

ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΝΑΡΞΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΠΕΙΝΑΣ

Την περασμένη άνοιξη έδωσα πανελλήνιες εξετάσεις μέσα από τη φυλακή και πέρασα σε μια πανεπιστημιακή σχολή στην Αθήνα. Με βάση τους δικούς τους νόμους, λοιπόν, από τον Σεπτέμβρη δικαιούμαι να αρχίσω να παίρνω εκπαιδευτικές άδειες από τη φυλακή για να παρακολουθώ το πρόγραμμα της σχολής.

Όπως είναι λογικό, οι αιτήσεις που έχω κάνει έχουν καταλήξει στα αζήτητα, γεγονός που με οδηγεί να διεκδικήσω αυτό το αίτημα με οδόφραγμα το σώμα μου.

Σε αυτό το σημείο είναι απαραίτητο να ξεκαθαρίσω το πολιτικό μου σκεπτικό ώστε να μπει ένα πλαίσιο γύρω από την επιλογή που πραγματοποιώ.

Οι νόμοι, εκτός από εργαλεία ελέγχου και καταστολής, αποτελούν ταυτόχρονα και μια διατήρηση ισορροπιών ή αλλιώς αυτό που επιγραμματικά ονομάζουμε κοινωνικά συμβόλαια, αντανακλούν κοινωνικοπολιτικούς συσχετισμούς και διαμορφώνουν τμηματικά ορισμένες θέσεις διεξαγωγής του κοινωνικού πολέμου. Συνέχεια

«Η πολεμική της αξιοπρέπειας» | Νίκος Ρωμανός

Posted in ΑΜΕΣΗ ΔΡΑΣΗ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ with tags , , , , , on Μαΐου 25, 2014 by Persona Non Grata

_11 “ Και κάποτε θα σας πω πόσο πολύ σας αγάπησα, μόνο που πρέπει να με βρείτε τον ίδιο προσωπικά.

‘Όπως ο δήμιος… πότιζα εγώ τα ρόδα της συμπόνιας μες στον ύπνο τους εγώ, ένας άρρωστος εκ πεποιθήσεως, ένας ιδιοφυής της δυστυχίας (που τίναξα κάποτε τα μυαλά μου για μία ωραιότερη εποχή) κι ίσως τα δάκρυα μας πηγαίνουν πιο μακρία από τα όνειρα.

Καθώς βράδιαζε έπρεπε να ξαναβρίσκω όλη μου την αθωότητα για να μπορούνε τα άστρα να ‘ναι εκεί στην ώρα τους.

Και συνήθως σκοτώνουμε το παρόν με τον φόβο ή την τύψη μα πιο πολύ με τ’ όνειρο. “

 Τάσος Λειβαδίτης

   Σκοπός αυτού του κειμένου είναι να ρίξει γέφυρες επικοινωνίας με όλους τους συντρόφους που διατηρούν το στοίχημα της καταστροφής ανοιχτό, να δώσει ζωή στις σκέψεις και τους προβληματισμούς μου που μέσα από αυτές τις γραμμές ταξιδεύουν και συναντιούνται με ανθρώπους που όπως και εγώ πιστεύουνε πως μονάχα μέσα από συνεχή αγώνα μπορούμε να κερδίσουμε πίσω την ζωή μας με τους δικούς μας όρους.

Έναν συνεχή αγώνα που εκδηλώνεται με χίλιους διαφορετικούς τρόπους που κατευθύνονται σε έναν σκοπό.

Με οργισμένες φωνές και συγκρούσεις στις διαδηλώσεις, με μολύβι και χαρτί πάνω στα οποία αποτυπώνονται επικίνδυνες σκέψεις, με συζητήσεις και εκμυστηρεύσεις με τις οποίες χτίζονται συντροφικές σχέσεις ζωής, με όπλα, με βόμβες και με φωτιά που εκδικούνται έναν ολόκληρο κόσμο που μας έριξε στο κενό.
Συνέχεια

Η παρέμβαση του Ν. Ρωμανού στην εκδήλωση στην ΑΣΟΕΕ

Posted in ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ, ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ with tags , , , , on Μαΐου 23, 2014 by Persona Non Grata

1819_BnHover-244x300Συντρόφισσες και σύντροφοι
     

Καλησπέρα κι από μένα. Για να μη σας κουράσω δε θα προλογίσω για την αξία τέτοιων όμορφων εκδηλώσεων όπως η σημερινή. Πιστεύω η αναγκαιότητα του κοινού συντονισμού εντός και εκτός των τειχών τίθεται περισσότερο επιτακτική από ποτέ.
     Οι προηγούμενοι σύντροφοι αναλύσανε με τον καλύτερο τρόπο το πολιτικό περιεχόμενο της κατασταλτικής επίθεσης που δεχόμαστε. Αυτό που μένει τώρα είναι να χαράξουμε τις στρατηγικές μας. Στρατηγικές ενταγμένες στο πρόταγμα της αναρχικής επανάστασης .Τι σημαίνει αυτό; Κατά την άποψή μου σημαίνει ότι οι επιλογές και τα μέσα πάλης που θα χρησιμοποιήσουμε πρέπει να είναι σύμφυτα με τις αξίες τις οποίες πρεσβεύουμε και για τις οποίες πολεμάμε. Απορρίπτουμε λογικές στρατηγικών συμμαχιών με εχθρικά πολιτικά μορφώματα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ, η ρεφορμιστική αριστερά και ο υπόλοιπος ανθρωπιστικός συρφετός των περιστασιακών καιροσκόπων έτσι ώστε οι αγώνες μας να παραμείνουν σε αντίθετη τροχιά με τις κυρίαρχες λογικές της ανάθεσης , της παραίτησης και της θεσμικής αφομοίωσης, στοχεύοντας στη σύγκρουση με τα σύγχρονα κέντρα εξουσίας.

Συνέχεια

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΒΕΛΒΕΝΤΟΥ

Posted in ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΔΙΚΕΣ, ΚΕΙΜΕΝΑ with tags , , , , , , , , , , , , , , , on Δεκέμβριος 2, 2013 by Persona Non Grata
Από το site της Ασύμμετρης Απειλής το οποίο καλωσορίζουμε ξανά στην «ενεργό δράση»
(το παρακάτω κείμενο απότελεί το δεύτερο μέρος της εισήγησης της συνέλευσης αλληλεγγύης στους αναρχικούς της υπόθεσης του Βελβεντού, στην εκδήλωση αλληλεγγύης που πραγματοποιήθηκε στο πολυτεχνείο την παρασκευή 22-11-13)
 
Η υπόθεση του Βελβεντού δεν είναι αποκομμένη, αλλά τμήμα αδιαχώριστο ενός ευρύτερου κατασταλτικού σχεδιασμού. Το σχήμα της “ομπρέλας”, έτσι όπως εκφράστηκε στην Ιταλία με το δόγμα Marini, δεν είναι ένα τυχαίο και επιχειρησιακά ουδέτερο κατασταλτικό σχήμα. Η “ομπρέλα”, δηλαδή το τσουβάλιασμα ανόμοιων πολιτικών αναφορών σε ένα κοινό οργανωτικό μοντέλο, αποσκοπεί, εάν όχι στην αποπολιτικοποίηση, στη δημιουργία πολιτικής σύγχυσης, ταυτίζοντας και εξισώνοντας όχι μονάχα διαφορετικές, αλλά ακόμα και αντιθετικές τάσεις μέσα στον αναρχικό χώρο. Έτσι, παρά το γεγονός ότι 10 άτομα έχουν αναλάβει την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή τους στη Συνωμοσία Πυρήνων της Φωτιάς, το κράτος πεισματικά και με αστεία στοιχεία προσπαθεί να στριμώξει όλες τις τάσεις του αναρχικού χώρου κάτω από το ίδιο οργανωτικό μοντέλο, κάτω από την ίδια πολιτική στέγη.
Αυτό δεν είναι τυχαίο, καθώς το δεύτερο βήμα είναι το πέρασμα από το σχήμα της “ομπρέλας”, στο σχήμα της “υπέρ- ομπρέλας”, μέσα από το θεώρημα του δήθεν κοινού Διευθυντηρίου, όπως εκφράστηκε και επισήμως από τα χείλη του Νίκου Δένδια. Σύμφωνα μ’ αυτό το θεώρημα όλες οι ένοπλες οργανώσεις συντονίζονται από ένα κοινό διευθυντήριο, το οποίο και δίνει εντολές στο  ιεραρχικά κατώτερο στρώμα των εκτελεστών αυτών των διαταγών. Γι αυτό κι ο τρομονόμος εισάγει την έννοια του “διευθυντή τρομοκρατικής οργάνωσης”, μιλώντας όχι μόνο με ποινικούς όρους, αλλά και όρους οικονομίας και μάνατζμεντ. Αυτό το σχήμα διευθυντικού κέντρου- εκτελεστικής περιφέρειας, πέρα από τη πολιτική σύγχυση που προσπαθεί να δημιουργήσει, επιδιώκει να απονοηματοδοτήσει την επαναστατική δράση από τα πραγματικά της κίνητρα και να παρουσιάσει τους αναρχικούς ως έναν ιεραρχικά δομημένο πολιτικό χώρο. Εσχάτως και η Χρυσή Αυγή προσχώρησε σε αυτή τη παραφιλολογία, γράφοντας στην ιστοσελίδα της:  «η συμμορία των τρομοκρατών είναι μία και μόνη, έστω κι αν εμφανίζεται πότε ως σέχτα επαναστατών, πότε ως επαναστατικός αγώνας, πότε ως ΣΠΦ κτλ και αποτελείται από τους ίδιους πάντα ληστοτρομοκράτες».
Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, με τη θεωρία των δύο άκρων, η εξουσία διεκδικεί εκ νέου το μονοπώλιο της βίας, αφού μέχρι πρότινος η επαναστατική αντι- βία ήταν σε μεγάλο βαθμό ηθικά νομιμοποιημένη σε ένα τεράστιο κομμάτι του κοινωνικού σώματος (ακόμα και του πιο συντηρητικού). Επιδιώκει την εξίσωση της πολιτικής αντιβίας, που είναι η επιστροφή ενός μέρους της συστημικής βίας, με την ωμή βία του ναζιστικού παρακράτους, που η ίδια άλλωστε τροφοδοτεί ή ανέχεται κατά καιρούς ανάλογα με το συμφέρον που έχει στην εκάστοτε πολιτική συγκυρία.
Όσοι καταδικάζουν τη βία από όπου κι αν προέρχεται, εξισώνουν την δυναμική αντίσταση των καταπιεσμένων σε κάθε γωνιά του πλανήτη με τη βία της αντεπανάστασης. Εξισώνουν τη βία του Ισραήλ, με τις σφεντόνες των ανήλικων παλαιστινίων, τις γενοκτονίες και την εξολόθρευση άμαχου πληθυσμού από τους φασίστες, με την αντιφασιστική βία των λαών. Η καταδίκη της βίας από όπου κι αν προέρχεται είναι το σύγχρονο ιδεολόγημα στο οποίο προσκυνούν οι κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι της βίας. Είναι η σύγχρονη δήλωση νομιμοφροσύνης και υποταγής της καθεστωτικής αριστεράς στους νικητές του εμφυλίου.   
Η καταδίκη της βίας από όπου κι αν προέρχεται ως προαπαιτούμενη δήλωση υποταγής και κύρους, είναι το αστικό ιδεολόγημα πάνω στο οποίο ξετυλίχθηκε η αντιδραστική θεωρία των δύο άκρων. Ουσιαστικά αυτό που η εξουσία διαμηνύει με αυτή τη θεωρία μέσα από τους συνεργάτες της που διαμορφώνουν και τη πολιτική ατζέντα της κυβερνητικής πολιτικής είναι ρητό: όσοι αμφισβητούν το κρατικό μονοπώλιο της βίας, όσοι τολμήσουν να αντισταθούν στην εκμετάλλευση, στα μνημόνια και στον κοινωνικό φόβο θα αντιμετωπίζονται ως εχθροί του καθεστώτος και θα εξοντώνονται από τους νόμιμους εκπρόσωπους και εκφραστές της βαρβαρότητας. Από το νόμιμο πολιτικό άκρο. Oι φυλακές, τα βασανιστήρια, οι διώξεις, η καθημερινή κρατική τρομοκρατία είναι η πολιτική αντιπρόταση της εξουσίας για το “ξεπέρασμα της βίας”.
Πέρα, όμως, από τα καθ’ ημάς, θα πρέπει να βλέπουμε κάθε υπόθεση δίωξης αναρχικών μέσα στα κοινωνικά της συμφραζόμενα. Είναι γεγονός πως πάνω στις ράχες των αναρχικών γίνονται οι πρόβες καταστολής για να χτυπηθούν ευρύτερα τμήματα της κοινωνίας. Στο νέο κατασταλτικό δόγμα, στόχος δεν είναι μονάχα η επαναστατική εμπροσθοφυλακή, αλλά και η πειθάρχηση όλων των καταπιεσμένων, των Αποκλεισμένων, των πληβειακών και προλεταριακών στρωμάτων. Στόχος είναι το σβήσιμο από το χάρτη κάθε μορφής απειθαρχίας και ανυπακοής, ήπιας ή δυναμικής, μεταρρυθμιστικής ή επαναστατικής. Κάθε έκφανση ριζοσπαστικοποίησης που θα διαταράξει την κανονικότητα του καπιταλισμού, κάθε εμπόδιο στην “Ανάπτυξη” και την “Ανάκαμψη” της Οικονομίας, κάθε ανάχωμα στην επελάυνουσα λεηλασία των ζωών μας, θα τεθεί στο στόχαστρο μιας αναβαθμισμένης κατασταλτικής επίθεσης. Έτσι, μια ειδική μονάδα ημι-στρατιωτικού τύπου, με ειδικό σκοπό την καταπολέμηση της “τρομοκρατίας” και της βαρειάς εγκληματικότητας, όπως είναι η ΕΚΑΜ, θα χρησιμοποιηθεί όχι μονάχα εναντίον ένοπλων ή καταληψιών αναρχικών, όχι μονάχα για τη διενέργεια τραμπούκικων ερευνών στις φυλακές, αλλά και για την καταστολή εργατικών αγώνων και απεργιών. Οι ίδια ειδική μονάδα θα χρησιμοποιηθεί και για να τεθεί υπό αστυνομική κατοχή μια ολόκληρη περιοχή, οι Σκουριές Χαλκιδικής, για να ικανοποιηθούν οι δασοκτόνες ορέξεις των καπιταλιστών χρυσοθήρων της Ελντοράντο.
Πλέον το κράτος δεν αρκείτε στη χρήση των συμβατικών κατασταλτικών δυνάμεων, που είναι υπεραρκετές για την επιβολή της “έννομης τάξης”, αλλά χρησιμοποιεί μια ειδική “αντιρομοκρατική” μονάδα. Θέλει να εσωτερικεύσει την εικόνα της στρατιωτικοποίησης της καταστολής, μιας και απαραίτητος όρος επιβολής του οικονομικού νεοφιλελευθερισμού είναι ο αστυνομικός- στρατιωτικός κευνσιανισμός. Μέσα σε συνθήκες συστημικής κρίσης, το Κεφάλαιο και ο κρατικός του μηχανισμός, αδυνατώντας πλέον να δημιουργήσουν την κοινωνική συναίνεση και συνοχή μέσω των παροχών του παρελθόντος, προσπαθούν να τη δημιουργήσουν μέσω της συγκρότησης του Κόμματος του Νόμου και της Τάξης. Γι αυτό άλλωστε δεν χτυπιούνται μονάχα οι αναρχικοί, οι απεργοί, οι κάτοικοι της Χαλκιδικής κλπ., αλλά και κομμάτια των Αποκλεισμένων που η ύπαρξή τους και μόνο θεωρείτε απειλή. Έτσι καλλιεργείται ένα παραληρηματικό κλίμα ηθικού πανικού από τα Μ.Μ.Ε., για να στρωθεί το χαλί του αυταρχικού αμόκ εναντίον των μεταναστών, των οροθετικών ιερόδουλων, των Ρομά κλπ..
Εν τέλει, οδηγούμαστε σε μια επιταχυνόμενη στρατιωτικοποίηση της καταστολής, με τη δημιουργία μεικτών αστυνομικό- στρατιωτικών μονάδων (όπως η EUROGENDFOR) και με τις ασκήσεις καταστολής διαδηλώσεων από επίλεκτα σώματα, όπως οι ασκήσεις Καλλίμαχος και Πυρπολητής. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι “χακί ματατζήδες” της 71ης αερομεταφερόμενης ταξιαρχίας. Πρόκειται για έναν ευέλικτο σχηματισμό άμεσης αντίδρασης που μπορεί να μεταφέρεται επιχειρησιακά σε ελάχιστο χρόνο, με χρήση στρατιωτικών αεροπλάνων και ελικοπτέρων. Είναι μέλος της δύναμης άμεσης αντίδρασης του ΝΑΤΟ (NRF) με στόχο την αντιμετώπιση διεθνών κρίσεων, την αποτροπή μαζικής μετανάστευσης και την υποστήριξη “αντιτρομοκρατικών” επιχειρήσεων. Είναι αξιοσημείωτο επίσης, πως ενώ ρητά απαγορεύεται η ανάμειξη του στρατού σε ζητήματα εσωτερικής καταστολής, στρατιωτικές μονάδες συμμετείχαν στις επιχειρήσεις εντοπισμού των δραπετών των φυλακών Τρικάλων.
H θεωρία των δύο άκρων, λοιπόν, που αναμασάται εσχάτως, δεν είναι μια ελληνική ιδιαιτερότητα. Εισάγεται ως τμήμα των προσαρμοσμένων στη συστημική  κρίση δογμάτων καταστολής της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ. Ξεκινώντας από την ντιρεκτίβα της ΕΕ που ταυτίζει τον κομμουνισμό με τον ναζισμό και καταλήγοντας στο ψήφισμα που εισήγαγε ο φρανκιστής ευρωβουλευτής Πέδρο Αγκραμούντ, με το οποίο ταυτίζονται τα αντικαπιταλιστικά και ριζοσπαστικά κινήματα με τον ισλαμικό φονταμενταλισμό και τον φασιστικό εξτρεμισμό, ο λεγόμενος “πόλεμος κατά της τρομοκρατίας” διευρύνεται και μετατρέπεται σε πόλεμο κατά της κοινωνικής ριζοσπαστικοποίησης. Έτσι, τα κράτη προτρέπονται στη χρήση δυσανάλογης κατασταλτικής βίας, αφού κάθε κατάληψη (είτε αναρχικών, είτε απεργών και εργαζομένων) θεωρείται ως τετελεσμένη ή οιονεί τρομοκρατική ενέργεια, ενώ κάθε διαδήλωση θεωρείται δεξαμενή άντλησης ένοπλων μαχητών. Με τον τρόπο αυτό, διαφορετικές μορφές πάλης, με διαφορετικό επίπεδο άσκησης βίας (ή ακόμα και μη βίαιες μορφές πάλης) συγχωνεύονται ως προς την κατασταλτική τους αντιμετώπιση, μιας και αποτελούν εμπόδια για την Αγία Ανάπτυξη και Ανάκαμψη του καπιταλισμού (εάν ζούσαμε σε άλλες εποχές θα ακούγαμε και τη φράση: “οικονομικό σαμποτάζ”).
Ήμαστε πολύ πιο κοντά απ΄ όσο νομίζουμε στην εποχή που περιγράφει ο Δημήτρης Μπουρζούκος: «Πολύ πιθανόν να έρθουν μέρες που η αφισοκόλληση θα είναι “προτροπή σε εγκληματική πράξη”, η συμμετοχή σε πορείες θα αποτελεί “σύσταση εγκληματικής οργάνωσης”. Μέρες που κάθε στέκι, κάθε κατάληψη θα βαφτιστεί γιάφκα. Αυτές τις μέρες δεν τις φοβόμαστε τις περιμένουμε».  

ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΑ ΚΟΥΦΑΛΕΣ! ΚΑΤΩ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ, ΚΑΤΩ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Posted in ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΑΜΕΣΗ ΔΡΑΣΗ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΚΕΙΜΕΝΑ with tags , , , , , , , , , , , , , , , on Φεβρουαρίου 18, 2013 by Persona Non Grata

“…εγκαταλείπουν την καθημερινότητα
και τα όρια της έννομης τάξης
wolf1και σαλπάρουν με μια βάρκα
στις ελεύθερες και άγριες
θάλασσες της παρανομίας…”

Οι βαρκάρηδες – Δαίμων του Τυπογραφείου

Το πώς ονομάζει το καθεστώς, το πολίτευμα που χρησιμοποιεί για να τιθασεύσει τους υπηκόους του, λίγη σημασία έχει πια. Εδώ και αρκετό καιρό στον ελλαδικό χώρο η κυριαρχία προβαίνει στο ένα συνταγματικό πραξικόπημα μετά το άλλο, καταλύει νόμους, που μπορεί η ίδια να είχε ψηφίσει το προηγούμενο βράδυ, χρησιμοποιεί ότι απομεινάρι έχει από εκλογές, κρατική βία και καταστολή, μέχρι μιντιακά τηλεσόου, για να κερδίσει όσο περισσότερο χρόνο μπορεί στη συνέχιση του καταστροφικού και απάνθρωπου έργου της. Με το ένα πόδι πατάει πάνω στην τρύπια βάρκα της δημοκρατίας, ενώ με το άλλο πόδι κλωτσάει και τον τελευταίο φτοχωδιάβολο, που θα σταθεί στο διάβα της. Με το ένα χέρι συνεχίζει να δίνει χειραψίες στην ντόπια και διεθνή οικονομική ελίτ, και το άλλο χέρι το σηκώνει ναζιστικά χαιρετίζοντας τον ολοκληρωτισμό και την εξαθλίωση, που η ίδια επιβάλλει.
Τα βασανιστήρια των 4 συντρόφων από μπάτσους στην Κοζάνη, ως αντίποινα για τις ληστείες σε τράπεζες στο Βελβεντό, δε θα μπορούσαν να εκπλήξουν και πολύ το κομμάτι εκείνων, που μάχονται καθημερινά το καθεστώς με όσα μέσα διαθέτουν. Όχι, δε φοβηθήκαμε, δεν σοκαριστήκαμε, δεν περιμέναμε τίποτα και ποτέ από τα καθάρματα της εξουσίας! Όποιος άλλωστε έχει περάσει έστω και μία ώρα στα κελιά ή τα κρατητήρια της δημοκρατίας τα γνωρίζει ή/και τα έχει βιώσει όλα αυτά. Τα ματωμένα πρόσωπα συντρόφων τα αντικρίσαμε πολλές φορές από τους ξυλοδαρμούς στις μαχητικές πορείες και τα βασανιστήρια μέσα στα κολαστήρια της Γ.Α.Δ.Α. (όπως έγινε και με τους 15 της αντιφασιστικής μοτοπορείας) μέχρι και τις σφαίρες στα σώματα άλλων συντρόφων. Η κρατική καταστολή οξύνεται και απλώνει τα δίχτυα της παντού. Ο νέος κύκλος αυτής ξεκίνησε με την εκκένωση αναρχικών καταλήψεων, γρήγορα όμως επεκτάθηκε και σε άλλα κοινωνικά κομμάτια, όπως είναι οι εργατικοί αγώνες, όπου για την εκκένωση του κατειλημμένου μετρό, εφαρμόστηκαν πανομοιότυπες επιχειρήσεις από τους μπάτσους.
Όσο για τις ρητορείες κάποιων μιντιακών τηλεπερσόνων και λοιπών πολιτικών (ή μη) αν-αλητών (ναί, με “ήτα”) περί: “Οι 20άχρονοι με τα καλάσνικοφ”, ”τα μωρά της τρομοκρατίας”, “τα πλουσιόπαιδα των βορείων προαστίων” και το κουτσομπολιό γύρω από το γενεαλογικό δέντρο των συλληφθέντων, ούτε αυτά μας κάνουνε εντύπωση. Και δε μας κάνουν εντύπωση, γιατί ούτε αυτά τα ακούμε πρώτη φορά. Είναι γνωστό άλλωστε (αλλά θα το πούμε ακόμη μία φορά) πως Ο,ΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕΙΣ, ΤΟ ΕΥΤΕΛΙΖΕΙΣ. Και αυτό που δεν μπορούν να πολεμήσουν είναι η ΑΝΑΡΧΙΑ και ο διαρκής αγώνας της για την απόλυτη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Αυτό που μας εξέπληξε όμως, είναι η ολοφάνερη μεταστροφή του καθεστώτος : Οι φωτογραφίες με τα 4 χτυπημένα πρόσωπα δε δημοσιεύτηκαν ούτε για να φοβίσουν, ούτε για να τρομοκρατήσουν, όσους ακόμα αντιστέκονται ενάντια στο καθεστώς. Άλλωστε όλοι αυτοί έχουν κάνει τις επιλογές τους και το γεγονός αυτό δεν μπορεί, παρά να τους πεισμώσει ακόμη περισσότερο. Οι φωτογραφίες βγήκαν ως το τρόπαιο της εξουσίας, το τρόπαιο των (προσωρινά) νικητών και δημοσιεύτηκαν για να λάβουν το χειροκρότημα των θεατών. Των θεατών εκείνων που ζητούν να ξαναδούν όπως παλιά τα κεφάλια των ανταρτών στις πλατείες. Στις ίδιες πλατείες που πριν από λίγους μήνες κάποιοι μουτζώνανε τη βουλή, θεωρώντας το επαναστατική πράξη και ζητούσαν να στηθούν κρεμάλες για τους προδότες πολιτικούς. Είναι οι ίδιοι που τώρα ζητούν επίμονα να μπει μια τάξη στην ανομία, να πιάσουν τα μαλακισμένα του καμπουράκη, να κρεμάσουν στο σύνταγμα τους τρομοκράτες και να ανατείλει επιτέλους για την ελλαδίτσα τους το βασίλειο της ησυχίας, της τάξης και της ασφάλειας. Και αυτός που θα τους το επιβάλλει αυτό, εύχονται να είναι ένας θίασος από μια νέα ή παλιά χούντα, ένας νεοναζί ή ένας ταγματασφαλίτης, ένας φιλοβασιλικός, ένας ακροδεξιός, ένας τραγόπαπας, ένας γνήσιος πατριώτης – δικτάτορας ή όλος ο συρφετός αυτός μαζί. Το κομμάτι που στηρίζει όλον αυτόν τον οχετό αναμφισβήτητα δεν είναι μικρό. Απεναντίας είναι μία κρίσιμη και υπολογίσιμη μάζα, που από ότι φαίνεται στο εξής, θα είναι καταλύτης των προσεχών πολιτικών εξελίξεων. Πρόκειται για εκείνο το αντιδραστικό κομμάτι, προερχόμενο από όλες τις τάξεις και κυρίως τις εργατικές, που στηρίζει δαγκωτό και μέχρις εσχάτων από γνήσιο “αντικομμουνιστικό” αίσθημα, από Ν.Δ και Καμμένο μέχρι τους ναζί της Χ.Α.
Οι φωτογραφίες λοιπόν των 4 συντρόφων είχαν αποδέκτες κυρίως αυτούς, σε μια προσπάθεια συσπείρωσης γύρω από το Σαμαρά, προσροφώντας κόσμο από τα άλλα 2 ακροδεξιά μπλοκ. Εδώ και καιρό έχουμε περάσει από το στάδιο της τρικομματικής κυβέρνησης σε αυτό της τριπρόσωπης. Κουμάντο κάνουν Δένδιας-Σαμαράς-Στουρνάρας και τα άλλα 2 κομματίδια υπάρχουν απλά για ντεκόρ, μόνο και μόνο για να μοιράζεται στα 3 το πολιτικό κόστος. Με τέτοια δεδομένα αυτό που έχει σημασία πλέον για την παντοκρατορία των 3 είναι η συσπείρωση και η ενίσχυση του δικού τους ακροατηρίου και όχι οι προσεκτικές κινήσεις για να μην υπάρχουν κοινωνικές αντιδράσεις από τα αριστερά. Όσο και να κλαψουρίσει ο κάθε σύριζα, όσο και να οξύνονται οι διαμαρτυρίες στο δρόμο, δεν αρκούν για να τους προκαλέσουν κωλύματα στα ακατάπαυστα σχέδιά τους για την εξολόθρευση των ζωών μας. Το κομμάτι εκείνων που στηρίζουν την παντοκρατορία των 3, ως γνήσιοι κανίβαλοι, διψάει για αίμα και αίμα το τάισαν!
Το αίμα όμως στα πρόσωπα των συντρόφων μας, δεν μπορεί με τίποτα να κάνει εμάς και πολλούς άλλους, το κομμάτι της κοινωνίας που είναι στο απέναντι στρατόπεδο, να φοβηθούμε. Δεν έχουμε καν τέτοιο δικαίωμα, μετά και από τη στάση που κράτησαν οι 4 αναρχικοί στην απόπειρά τους να απαλλοτριώσουν 2 τράπεζες στα πλαίσια της επαναστατικής τους δράσης. Και ναί! Η ληστεία μιας τράπεζας ήταν, είναι και θα είναι μία επαναστατική πράξη, ιδίως όταν αυτή γίνεται από επαναστατικά υποκείμενα. Η άρνησή τους να συνεργαστούν με την εξουσία, η άρνησή τους να καταθέσουν μήνυση στους γνωστούς βασανιστές της ΕΛ.ΑΣ, η άρνησή τους να θυματοποιήσουν τον εαυτό τους δείχνει την αξιοπρέπεια τους, όχι εκείνη τη χριστιανική, της μιζέριας και της υποταγής, αλλά την αξιοπρέπεια των αγωνιστών, που δε σκύβουν το κεφάλι, όσο κι αν έχουν χτυπηθεί. Και όλα αυτά δεν μπορούν παρά μόνο να μας κάνουν να σταθούμε στο πλευρό τους εκφράζοντας την αμέριστη αλληλεγγύη μας. Μιας αλληλεγγύης που δε σημαίνει απαραίτητα ταύτιση απόψεων και επιλογών, αλλά ξεκάθαρη θέση σε ποιό στρατόπεδο βρισκόμαστε, ο καθένας από το μετερίζι του, πολεμώντας τον ίδιο εχθρό. Πολεμώντας με όλα τα μέσα τις τράπεζες, τις πολυεθνικές, τα υπουργεία και τους βουλευτές, τους μπάτσους και τα σώματα ασφαλείας, τους φασίστες, τα αφεντικά, την εξουσία. Πολεμώντας με όλα τα μέσα για την ανάδειξη του νέου κόσμου της αυτοοργάνωσης, της αλληλοβοήθειας, της αυτονομίας, της αλληλεγγύης, της αντιιεραρχίας, της αντιεξουσίας, του κόσμου της αναρχίας.

ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 4 ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ
Ν. ΡΩΜΑΝΟ, Α-Δ. ΜΠΟΥΡΖΟΥΚΟ, Γ.ΜΙΧΑΗΛΙΔΗ, Δ.ΠΟΛΙΤΗ

ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ & ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΤΟΥΣ ΔΡΑΣΗ

ΔΥΝΑΜΗ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΚΑΙ ΛΗΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑ-ΛΗΣΤΕΣ

Persona Non Grata &
Πρωτοβουλία Αναρχικών από Ηράκλειο