Αρχείο για ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ

Ιταλία – NO TAV: Καταδίκες, συγκρούσεις και δακρυγόνα στον αυτοκινητόδρομο

Posted in ΑΜΕΣΗ ΔΡΑΣΗ, ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ, ΔΙΚΕΣ, ΔΡΟΜΟΣ, ΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ, ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ - ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ with tags , , , , , , , , , , , on Φεβρουαρίου 3, 2015 by Persona Non Grata

Μετάφραση Persona Non Grata

notav2Η λεγόμενη «μεγάλη δίκη – ΝΟ TAV» ολοκληρώθηκε σε πρώτο βαθμό, στην οποία εμπλεκόταν 53 σύντροφοι με κατηγορίες για αντίσταση στην έξωση της Ελεύθερης Δημοκρατίας της Maddalena στις 27 Ιουνίου του 2011, και για την επίθεση στο εργοτάξιο της Chiomonte στις 3 Ιουλίου που ακολούθησε. Οι κατηγορίες που αντιμετώπιζαν οι σύντροφοι για πρόκληση σωματικής βλάβης και διακεκριμένης επίθεσης, αντίστασης κατά του προσωπικού της δημόσιας αρχής, για αλλοίωση και κάλυψη χαρακτηριστικών έγιναν καταδίκες, με ποινές που κυμαίνονται από λίγους μήνες έως τεσσεράμισι χρόνια στη φυλακή για 47 κατηγορούμενους. Βαριές ποινές, αλλά μικρότερες από τις προτάσεις των εισαγγελέων Pedrotta και Quaglino (οι οποίοι, στις 7 Οκτώβρη του 2014, ζήτησαν 200 χρόνια φυλάκισης συνολικά) με εξαίρεση μερικούς συντρόφους , εναντίον των οποίων ο δικαστής αποφάσισε να τραβήξει το σκοινί περισσότερο από ό, τι προτάθηκε από τους κατήγορους. Από την άλλη πλευρά, έξι άνθρωποι απαλλάχθηκαν από τις κατηγορίες. Συνέχεια

Δίκη ακτιβιστών του NO-TAV | Ιταλία

Posted in ΔΙΚΕΣ, ΕΙΔΗΣΕΙΣ, ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ, ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ - ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ with tags , , , , , , , , , on Ιανουαρίου 29, 2015 by Persona Non Grata

Marcia NoTavΑκτιβιστές του No-TAV καταδικάζονται σε 140 χρόνια φυλακή για συγκρούσεις που είχαν γίνει το 2011.

– Τορίνο, 27 Ιανουαρίου – Οι 47 ακτιβιστές, που κατηγορούνται ότι μετείχαν σε συγκρούσεις με την αστυνομία κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων, κατά της σιδηροδρομικής γραμμής υψηλής ταχύτητας, καταδικάστηκαν συνολικά σε 140 χρόνια φυλάκισης την Τρίτη.Οι εισαγγελείς είχαν ζητήσει συνολικά 193 χρόνια φυλάκιση, με τις κατηγορίες να περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων, σωματικές βλάβες ενός δημοσίου υπαλλήλου, σε σχέση με συγκρούσεις μεταξύ διαδηλωτών και της αστυνομίας στις 27 Ιουνίου και 3, Ιουλίου, 2011. Συνέχεια

Η ουκρανική επανάσταση και το μέλλον των κοινωνικών κινημάτων

Posted in ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΜΟΣ - ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΜΟΣ, ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΔΡΟΜΟΣ, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΕΞΕΓΕΡΣΗ, ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ with tags , , , , , , on Οκτώβριος 6, 2014 by Persona Non Grata

Crimethinc. Ex Workers’ Collective – μετάφραση Θιασώτες της Δυσνομίας

oukΈχουμε ακούσει τρομακτικές ιστορίες από την επανάσταση στην Ουκρανία: αναρχικοί που συμμετέχουν σε αντικυβερνητικές συγκρούσεις στο δρόμο πίσω από εθνικιστικά πανό, αναρχικά τσιτάτα και ιστορικά πρόσωπα που σφετερίζονται από τους φασίστες, μια δυστοπία στην οποία οικεία κινήματα και στρατηγικές επιστρέφουν με τους εχθρούς μας στο τιμόνι.
Αυτό το κείμενο είναι μια αδέξια πρώτη προσπάθεια να προσδιορίσουμε τα σημαντικά ερωτήματα προς συζήτηση για τους αναρχικούς στον υπόλοιπο κόσμο, στον απόηχο των γεγονότων στην Ουκρανία. Τα παρουσιάζουμε ταπεινά, αναγνωρίζοντας ότι οι πληροφορίες μας είναι περιορισμένες, ελπίζοντας ότι κάποιοι άλλοι θα διορθώσουν τα λάθη μας και θα βελτιώσουν την ανάλυση μας. Ήταν δύσκολο να διατηρήσουμε επαφή με συντρόφους που βρίσκονταν στην αιχμή των πραγμάτων. Σίγουρα είναι μάταιο, εν μέσω των τραγωδιών του εμφυλίου πολέμου, να στολίσουμε την συζήτηση με ελλιπείς ερωτήσεις.
Αυτό που συμβαίνει στην Ουκρανία και την Βενεζουέλα φαίνεται πως είναι μια αντιδραστική αντεπίθεση εντός του χώρου των κοινωνικών κινημάτων. Μπορεί να είναι ένα σημάδι για τα χειρότερα που έρχονται – μπορούμε να φανταστούμε ένα μέλλον από αντίπαλους φασισμούς, όπου η δυνατότητα ενός αγώνα για αληθινή ελευθερία γίνεται εντελώς αόρατη.

Πρώτη Υπόθεση:Τα γεγονότα στην Ουκρανία πρέπει να κατανοηθούν ως κομμάτι της ίδιας παγκόσμιας τροχιάς των εξεγέρσεων όπως η Αραβική Άνοιξη, οι καταλήψεις πλατειών στην Ισπανία, το κίνημα Occupy(2), και ο ξεσηκωμός στο Γκεζί της Τουρκίας. Αυτό δεν είναι καλό νέο.
Σε καθένα από τα προηγούμενα παραδείγματα, αρχικά η αστυνομοκρατία προκάλεσε μια μονοθεματική διαμαρτυρία που εξαπλώθηκε σε μια γενικευμένη εξέγερση, μεταμορφώνοντας μια πλατεία στο κέντρο της πρωτεύουσας σε μια άγρια αμυνόμενη αστική αυτόνομη ζώνη. Αυτό φάνηκε πως προσφέρει ένα νέο πολιτικό μοντέλο, στο οποίο οι άνθρωποι ενώνονταν γύρω από τακτικές και όχι γύρω από κόμματα ή ιδεολογίες. (Που μας λέει πράγματι ότι το Occupy πήρε το όνομα του από μια τακτική, και όχι από ένα στόχο.) Όλες αυτές οι εξεγέρσεις θα μπορούσαν σε γενικές γραμμές να ερμηνευθούν ως αντιδράσεις προς τις συνέπειες του καπιταλισμού, μολονότι η αντί-λιτότητα αποδείχθηκε πολύ στενό πλαίσιο: η Τουρκία και η Βραζιλία είδαν διαμαρτυρίες για τα αποτελέσματα αναπτυσσόμενων οικονομιών, όχι σε ύφεση. Σε κάθε περίπτωση, η πλειοψηφία των συμμετεχόντων δεν χαρακτήρισαν αυτά τα κινήματα σαν αναρχικά ή αντικαπιταλιστικά, διαμορφώνοντας τα απλώς ως παράπονα προς συγκεκριμένες κυβερνήσεις και οικονομικές πολιτικές.

Συνέχεια