Αρχείο για ΘΕΩΡΙΑ

Ηράκλειο | Εκδήλωση-Βιβλιοπαρουσίαση: «Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης»

Posted in ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ, ΑΦΙΣΕΣ, ΕΝΤΥΠΑ/ΒΙΒΛΙΑ/ΜΠΡΟΣΟΥΡΕΣ, ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ with tags , , , , , , , , , , , on Φεβρουαρίου 23, 2016 by Persona Non Grata

PALESTINH EKDHLWSH HERAKLIO 29-2-2016 WEB

Εκδήλωση-Βιβλιοπαρουσίαση: “Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης: κείμενα και συνεντεύξεις” από τις εκδόσεις ΜΟΛΟΤ (μέλος κινηματικού εκδοτικού εγχειρήματος Los Solidarios).

Δευτέρα 29/2 στις 19:00 στην Κατάληψη Ευαγγελισμού – Θεοτοκοπούλου 18 | Ηράκλειο Κρήτης

Εκδήλωση-βιβλιοπαρουσίαση για τον Επαναστατικό Λαϊκό Αγώνα

Posted in ΑΦΙΣΕΣ, ΕΝΤΥΠΑ/ΒΙΒΛΙΑ/ΜΠΡΟΣΟΥΡΕΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ with tags , , , , , , on Μαρτίου 4, 2015 by Persona Non Grata

elaΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΛΑΪΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

Ιδεολογικο-πολιτική πλατφόρμα «Χημικά Λιπάσματα»

Θα μιλήσει ο Χρήστος Τσιγαρίδας σύντροφος που έχει αναλάβει την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή του στον ΕΛΑ

Παρασκευή 6 Μάρτη στις 18:00 στην ΑΣΟΟΕ (αμφιθέατρο Αντωνιάδου)

ταμείο αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών

Γιόχαν Μοστ: Το κτήνος της ιδιοκτησίας

Posted in ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ with tags , , , , , on Φεβρουαρίου 11, 2015 by Persona Non Grata
Johannmost
 «Ανάμεσα στα αρπακτικά ζώα, ο άνθρωπος είναι σίγουρα το χειρότερο». Αυτή η έκφραση, που χρησιμοποιείται ευρέως σήμερα εκφράζει μόνο σχετικά την αλήθεια. Όχι ο άνθρωπος σαν τέτοιος, αλλά ο άνθρωπος που σχετίζεται με τον πλούτο είναι ένα αρπακτικό. Όσο πλουσιότερος είναι ο άνθρωπος τόσο μεγαλύτερη είναι και η απληστία του για περισσότερα. Μπορούμε να αποκαλέσουμε ένα τέτοιο τέρας σαν το «κτήνος της ιδιοκτησίας». Τώρα κυβερνά τον κόσμο, βυθίζοντας το ανθρώπινο είδος στην αθλιότητα και κερδίζει σε σκληρότητα και απληστία μαζί με την πρόοδο του αποκαλούμενου «πολιτισμού» μας. Αυτό το τέρας  θα χαρακτηρίσουμε και θα εισηγηθούμε την εξολόθρευση του.
Κοιτάξτε γύρω σας! Σε κάθε αποκαλούμενη «πολιτισμένη» χώρα, ανάμεσα σε εκατό ανθρώπους υπάρχουν γύρω στους 95 φτωχούς και πέντε πάμπλουτους. Δεν είναι απαραίτητο να δείξουμε όλους τους τρόπους με τους οποίους έχουν κερδίσει τις περιουσίες τους. Το γεγονός ότι κατέχουν τα πάντα ενώ οι άλλοι επιβιώνουν ή μάλλον απλώς φυτοζωούν, δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι αυτοί οι λίγοι έχουν γίνει πλούσιοι σε βάρος των πολλών.

Συνέχεια

Πρώτο τεύχος της πολιτικής επιθεώρησης ΜΟΛΟΤ

Posted in ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΕΝΤΥΠΑ/ΒΙΒΛΙΑ/ΜΠΡΟΣΟΥΡΕΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ with tags , , , on Φεβρουαρίου 9, 2015 by Persona Non Grata

molotΠρώτο τεύχος της πολιτικής επιθεώρησης ΜΟΛΟΤ:

– Ο χαρακτήρας της κρίσης, οι παγκόσμιοι συσχετισμοί και η θέση του κινήματος

– Οι αντεργατικές αναδιαρθρώσεις του σήμερα ως κομμάτι μιας προσχεδιασμένης στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης

– Η Δημοκρατία σε δεξιό φόντο
– Η προλεταριακή εξέγερση εναντίον του μουντιάλ και η χρεοκοπία της αριστερής διαχείρισης του καπιταλισμού

– Διδάγματα από την ουκρανική κρίση και όχι μόνο

– Ενίσχυση και θωράκιση του ανασυγκροτούμενου αστικού κράτους: Ο αντικομμουνισμός ως κρατική ιδεολογία και πρακτική (1949-1964)
Συνέχεια

Κείμενο του Ν. Μαζιώτη για τις εκλογές και τη νέα κυβέρνηση

Posted in ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ, ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ with tags , , , , , , , , on Φεβρουαρίου 9, 2015 by Persona Non Grata

Anarcho-syndicalismΟι εκλογές της 25ης Ιανουαρίου ήταν άλλος ένας «θρίαμβος» της αστικής δημοκρατίας. Ήταν άλλη μία απόδειξη της απαξίωσης ενός σάπιου πολιτικού συστήματος, όπου το 1/3 και παραπάνω του εκλογικού σώματος γύρισε την πλάτη του στη «γιορτή» της δημοκρατίας και δεν πήγε να ψηφίσει. Από τους 9.800.000 περίπου εγγεγραμμένους στους εκλογικούς καταλόγους η συμμετοχή ήταν στο 63,5%, δηλαδή 6.180.000 ήταν τα έγκυρα ψηφοδέλτια, ενώ οι υπόλοιποι 3.620.000 ήταν όσοι δεν πήγαν να ψηφίσουν, δηλαδή το 36,5%. Από αυτούς που ψήφισαν, ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε το 36% των ψήφων, δηλαδή γύρω στα 2.200.000 ψηφοφόρους, που σημαίνει στο σύνολο των εγγεγραμμένων στους εκλογικούς καταλόγους, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στηρίχτηκε σε λιγότερο από το 1/4 του εκλογικού σώματος.

Θρίαμβος λοιπόν της «λαϊκής κυριαρχίας» και του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού! Τελικά δεν «κυβερνά», όπως υποτίθεται δια των αντιπροσώπων η πλειοψηφία του λαού αλλά η μειοψηφία.

Αποδείχτηκε για ακόμη μια φορά ότι το πολιτικό σύστημα του αστικού κοινοβουλευτισμού είναι απαξιωμένο από εκατομμύρια πολίτες. Αποδείχτηκε ότι ακριβώς λόγω αυτής της απαξίωσης  του πολιτικού συστήματος που είναι αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης , ότι όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών είναι κυβερνήσεις μειοψηφίας και ότι η αυτοδυναμία πια είναι αδύνατη. Συνέχεια

Έκδοση του βιβλίου «Ένοπλος Αγώνας, Επαναστατικό Κίνημα και Κοινωνική Επανάσταση»

Posted in ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ with tags , , , , , , , , , , , , on Φεβρουαρίου 2, 2015 by Persona Non Grata

ea

Έκδοση του βιβλίου «Ένοπλος Αγώνας, Επαναστατικό Κίνημα και Κοινωνική Επανάσταση»

Εκδόθηκαν σε βιβλίο τα υλικά της εκδήλωσης με θέμα «Ένοπλος Αγώνας, Επαναστατικό Κίνημα και Κοινωνική Επανάσταση» που έγινε στο ΕΜΠ στις 17 Οκτωβρίου και 5 Νοεμβρίου από το Κ ΒΟΞ με την συμμετοχή των καταδικασμένων μελών του Επαναστατικού Αγώνα Νίκου Μαζιώτη και Πόλας Ρούπα.

 

 

Συνέχεια

Η ζωή μας προσπερνάει, η ζωή δραπετεύει

Posted in ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, Η ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ, ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ with tags , , on Ιανουαρίου 7, 2015 by Persona Non Grata

 

Η ζωή μας προσπερνάει, η ζωή δραπετεύει

Οι μέρες μας παρελαύνουν στο βήμα της πλήξης

Το κόμμα των κόκκινων, το κόμμα των γκρίζων

Οι επαναστάσεις μας προδόθηκαν

  Συνέχεια

Να μη διαπραγματευτούμε το αύριο με αυτούς που το κατέστρεψαν | Κείμενο του Κ. Γουρνά

Posted in ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ, ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ with tags , , , , , , , , on Οκτώβριος 18, 2014 by Persona Non Grata

amsterdam-squat-riotΒαφτίζοντας την απόλυτη καταστροφή σωτηρία

 

Είναι γνωστή τόσο η ιστορική σύνδεση των προγραμμάτων του ΔΝΤ με τα δικτατορικά καθεστώτα ανά την υφήλιο όσο και η βαναυσότητα της καταστολής που μεταχειρίστηκαν, για να τα εφαρμόσουν. Σε κάθε χώρα που επιβλήθηκαν νεοφιλελεύθερες συνταγές αναδιάρθρωσης της οικονομίας, από τη Λατινική Αμερική μέχρι την Ινδονησία, απλώθηκε ένα πέπλο τρομοκρατίας ως προϋπόθεση, ως ένας άγραφος νόμος μέσα στα ίδια τα μνημόνια, για να στεφθεί από επιτυχία το σχέδιο των δανειστών.

Η ελληνική κοινωνία, έπειτα από τέσσερα χρόνια εφαρμογής τέτοιων προγραμμάτων οδηγείται στην απόλυτη καταστροφή. Οι ίδιες συνταγές που από τη δεκαετία του 1970 οδήγησαν εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο στη φτώχεια και την εξαθλίωση, αλλά και άλλους στη φυλακή, τα βασανιστήρια, την εξαφάνιση έχουν σχηματοποιήσει μια κοινωνία όπου μόνο το ένα τρίτο της έχει τη δυνατότητα σε μια αξιοπρεπή διαβίωση. Το έτερο μέρος της που συνέθετε το υπόδειγμα του καπιταλιστικού πρώτου κόσμου τις τελευταίες δεκαετίες, την κοινωνία των 2/3, εξαναγκάστηκε να ζει στα όρια της φτώχειας. Η πλειονότητά της είτε έχει εξοριστεί από την παραγωγική διαδικασία είτε δουλεύει με μισθούς αναπτυσσόμενης χώρας και αποτελεί σήμερα παγκόσμιο σημείο αναφοράς της αποτυχίας. Συνέχεια

Για την επαναστατική πειθαρχία – Νέστωρ Μάχνο

Posted in ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ, ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ with tags , , , , , , on Οκτώβριος 8, 2014 by Persona Non Grata

μαχνοΜερικοί σύντροφοι μού έχουν θέσει το ακόλουθο ερώτημα: Πώς καταλαβαίνεις την επαναστατική πειθαρχία;

Παίρνω την επαναστατική πειθαρχία για να της δώσω τη σημασία της αυτοπειθαρχίας του μεμονωμένου ατόμου στα πλαίσια μιας αυστηρά καθορισμένης συλλογικής δραστηριότητας εξίσου κατανεμημένης σε όλους, καθώς και τη σημασία της υπεύθυνης πολιτικής γραμμής των μελών εκείνης της συλλογικότητας που οδηγεί στην ακριβή συμφωνία μεταξύ της πράξης και της θεωρίας τους.

Χωρίς πειθαρχία στην οργάνωση – την εμπροσθοφυλακή της επανάστασης – δεν μπορεί κάποιος να σκεφτεί για την ανάληψη οποιασδήποτε σοβαρής δραστηριότητας για την υπόθεση της Επανάστασης. Χωρίς πειθαρχία, η επαναστατική εμπροσθοφυλακή δεν μπορεί να είναι επαναστατική εμπροσθοφυλακή, εφόσον – εάν βρισκόταν σε μια κατάσταση αταξίας και αποδιοργάνωσης – θα ήταν ανίκανη να αναλύσει και να παρέχει την καθοδήγηση όσον αφορά τα σημαντικά θέματα του παρόντος, κάτι που ως εμπροσθοφυλακή θα απαιτούσαν οι μάζες από αυτήν. Βασίζω αυτές μου τις θέσεις στην παρατήρηση και την εμπειρία των ακόλουθων προϋποθέσεων:

Η Ρωσική επανάσταση ανέχτηκε στο εσωτερικό της ένα πρόταγμα που ήταν ουσιαστικά αναρχικό από πολλές απόψεις. Αν οι αναρχικοί είχαν οργανωθεί πολύ καλά και αν με τις ενέργειές τους είχαν τηρήσει αυστηρά μια καθορισμένη και σαφή πειθαρχία, δεν θα είχαν υποστεί ποτέ την συντριπτική ήττα που υπέστησαν.

Αλλά επειδή οι αναρχικοί «όλων των πεποιθήσεων και τάσεων» δεν αντιπροσώπευαν (ούτε καν στις συγκεκριμένες ομάδες τους) μια ομοιογενή συλλογικότητα με μια πειθαρχημένη γραμμή δράσης, ήταν ανίκανοι να αντισταθούν στην πολιτική και στρατηγική διερεύνηση που τους επέβαλαν οι επαναστατικές περιστάσεις. Η αποδιοργάνωσή τους τούς καθήλωσε σε μια πολιτική ανικανότητα, με αποτέλεσμα τη γέννηση δύο κατηγοριών αναρχικού.

Η μια κατηγορία αποτελέστηκε από εκείνους που επιδόθηκαν στη συστηματική κατάληψη σπιτιών αστών, όπου αναδιοργάνωσαν αυτά τα σπίτια και έζησαν με ανέσεις. Αυτοί είναι εκείνοι που τους έχω ονομάσει «αναρχικοί τουρίστες», οι οποίοι αφού περιπλανήθηκαν από πόλη σε πόλη, με την ελπίδα να βρουν κάποιο μέρος να ζήσουν εκεί για ένα χρονικό διάστημα, ξόδευαν τον ελεύθερο χρόνο τους χαζεύοντας τριγύρω όσο το δυνατόν περισσότερο για να ζουν σε άνεση και ευκολία.

Η άλλη κατηγορία αποτελέστηκε από εκείνους που έκοψαν όλες τις πραγματικές συνδέσεις με τον αναρχισμό (αν και μερικοί απ’ αυτούς περνιούνται τώρα στο εσωτερικό της ΕΣΣΔ ως οι μόνοι αντιπρόσωποι του ρωσικού αναρχισμού) και οι οποίοι εφόρμησαν για να καθίσουν στις θέσεις που τους προσφέρθηκαν από τους μπολσεβίκους, ακόμα και όταν η εξουσία εκτελούσε αναρχικούς που παρέμειναν πιστοί στα επαναστατικά τους πιστεύω καταγγέλλοντας την προδοσία των μπολσεβίκων.

Λαμβάνοντας υπόψη αυτά τα αξιοθρήνητα γεγονότα, γίνεται εύκολα κατανοητό το γιατί δεν μπορώ να παραμείνω αδιάφορος στην αδιαφορία και την αμέλεια που επικρατούν αυτή την περίοδο στους αναρχικούς κύκλους. Τους αποτρέπει (η κατάσταση αυτή) από τη δημιουργία μιας συλλογικότητας, γιατί είναι αντιμέτωποι με όλους αυτούς τους ανθρώπους που αρπάζονται από τον αναρχισμό ή που η υπόθεση του αναρχισμού είναι εδώ και πολύ καιρό νεκρή μέσα τους ή που χαρακτηρίζονται ακριβώς από μια πολυλογία για τον αναρχισμό και των οποίων την ενότητα και τις ενέργειές τους ενάντια στον εχθρό (αλλά που, όταν ερχόμαστε στη δράση, τορπιλίζουν αυτήν την ενότητα), θα την έβλεπαν με ένα διαφορετικό φως και θα εξοβελίζονταν στη θέση όπου ανήκουν.

Γι’ αυτό μιλώ για μια οργάνωση αναρχικών που να στηρίζεται πάνω στην αρχή της συντροφικής πειθαρχίας. Μια τέτοια οργάνωση θα οδηγούσε στον απαραίτητο εκείνο συντονισμό όλων των ζωντανών δυνάμεων του αναρχισμού στη χώρα και θα βοηθούσε τους αναρχικούς να καταλάβουν τη θέση που τους ανήκει στον σπουδαίο αγώνα της εργασίας ενάντια στο κεφάλαιο. Μόνο κατ’ αυτό τον τρόπο μπορεί η ιδέα του αναρχισμού να κερδίσει μαζική υπόσταση και να μην παραμένει αποδυναμωμένη. Οι μόνοι που θα μπορούσαν να εμποδίσουν μια τέτοια οργανωτική συγκρότηση είναι οι ανεύθυνοι και οι κουφιοκέφαλοι φλύαροι οι οποίοι μέχρι τώρα έχουν σχεδόν κυριαρχήσει στο κίνημά μας εξαιτίας των δικών μας λαθών.

Η υπευθυνότητα και η πειθαρχία δεν πρέπει να φοβίζουν τον επαναστάτη. Είναι οι ταξιδευτές σύντροφοι της πρακτικής του κοινωνικού αναρχισμού.

Delo Truda, 7-8°,Δεκέμβριος 1925-Ιανουάριος 1926, σελ. 6


Γαλλική μετάφραση Alexandre Skirda. Αγγλική μετάφραση Paul Sharkey και αναθεώρηση της αγγλικής μετάφρασης από Nestor Makhno Archive. Ελληνική μετάφραση «ούτε θεός-ούτε αφέντης», 22 Οκτώβρη 2007.

πηγή-http://www.nestormakhno.info/greek/revdisc.htm(ότι θέλετε να μάθετε για τον αναρχικό επαναστάτη σε 22 γλώσσες)


Αναδημοσίευση από: Me Wanna Dance

 

“Η οργάνωση ενός επαναστατικού κινήματος ως βασική προϋπόθεση για την κοινωνική απελευθέρωση”. | Εκδήλωση

Posted in ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΑΦΙΣΕΣ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ with tags , , , , , , , , , , on Οκτώβριος 7, 2014 by Persona Non Grata

af-01-01

Συζήτηση με θέμα :

“Η οργάνωση ενός επαναστατικού κινήματος ως βασική προϋπόθεση για την κοινωνική απελευθέρωση”.

Στην εκδήλωση θα παρέμβει τηλεφωνικά ο σύντροφος Ν. Μαζιώτης.

(η ώρα της εκδήλωσης θα τηρηθεί αυστηρά λόγω του περιορισμένου χρόνου επικοινωνίας με τον σύντροφο)
Πέμπτη 9/10 στις 17:00 (πολυτεχνείο Α.Π.Θ.)

Πηγή: Κατάληψη Terra Incognita (Θεσσαλονίκη)

Ο ΤΑΞΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ (ΠΑΥΛΙΚΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΒΟΓΟΜΙΛΟΙ)

Posted in ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ with tags , , , , , , , , on Οκτώβριος 3, 2014 by Persona Non Grata

απόσπασμα από το βιβλίο Ο διάβολος στη σάρκα τους (εκδ. Ασύμμετρη Απειλή)

1

nekr55665667Στο Βυζάντιο υπάρχει μια άγνωστη ιστορία λαϊκών εξεγέρσεων και επαναστατικών αιρέσεων, η οποία (με εξαίρεση τη “στάση του Νίκα” το 532 και την κομμούνα των Ζηλωτών) είναι σχετικά άγνωστη, σε σχέση με τα επαναστατικά κινήματα του δυτικού χριστιανισμού. Τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα δεν υπήρξαν απλοί θεατές της αυτοκρατορικής καμαρίλας, αλλά συμμετείχαν ενίοτε και ενεργά στην πολιτική ζωή του τόπου. Ας δούμε, ενδεικτικά, μερικά γεγονότα του 7ου αιώνα, πριν πάμε στο ζήτημα των επαναστατικών αιρέσεων, που είναι και το κεντρικό μας θέμα.

Το Νοέμβριο του 601 μΧ η βασιλική πομπή του αυτοκράτορα Μαυρίκιου δέχθηκε επίθεση με πέτρες κατά τη διάρκεια νυχτερινής λιτανείας και χρειάστηκε η επέμβαση της σωματοφυλακής για να σωθεί ο Μαυρίκιος. Η καταστολή που ακολούθησε όχι μόνο δεν ηρέμησε τα πνεύματα, αλλά τα όξυνε περισσότερο. Ξέσπασαν ταραχές στην Κωνσταντινούπολη με τον δήμο να πυρπολεί τα πολυτελή σπίτια των συγκλητικών και με τον αυτοκράτορα να το σκάει κρυφά. Το κενό εξουσίας το κατέλαβαν τα εξεγερμένα στρατεύματα με επικεφαλής τoν Φωκά. Με τη βοήθεια του λαϊκού δήμου των Πράσινων, ο εκατόνταρχος Φωκάς έγινε ο πρώτος μη αριστοκρατικής καταγωγής διάδοχος του θρόνου και διέταξε την εκτέλεση του αυτοκράτορα και των γιών του.

Ο νέος αυτοκράτορας εγκαινίασε ένα καθεστώς Τρόμου εναντίον των αριστοκρατών εκτελώντας αυλικούς, αξιωματούχους καθώς και τη χήρα του Μαυρίκιου, την αυτοκράτειρα Κωνσταντίνα και τις κόρες της. Ο Φωκάς προχώρησε και σε μαζικές εκτοπίσεις Συγκλητικών.

Η αριστοκρατική παράταξη απάντησε με “οικονομικό σαμποτάζ”, προκαλώντας εκτεταμένο λιμό στην πρωτεύουσα που οδήγησε και στις πρώτες τριβές του νέου καθεστώτος με τους φτωχούς. Η μεταστροφή ολοκληρώθηκε όταν ο Φωκάς προσέγγισε τον πιο εύπορο και φιλο -αριστοκρατικό δήμο των Βενετών. Ο λαϊκός δήμος των Πράσινων τότε ήρθε σε ανοιχτή ρήξη με τον πρώην επαναστάτη αυτοκράτορα. Όταν οι Πράσινοι επιχείρησαν να πυρπολήσουν συνοικία των Βενετών, ο Φωκάς διέταξε την άγρια καταστολή των εξεγερμένων.

Το 609, μετά από προσωπική προσβολή που εκτόξευσαν οι Πράσινοι εναντίον του αυτοκράτορα στον ιππόδρομο, ο Φωκάς διέταξε την “τιμωρία” του πλήθους, η οποία ήταν σαφώς δυσανάλογη: ακρωτηριασμοί, αποκεφαλισμοί, απαγχονισμοί. Η αγριότητα αυτή οδήγησε σε νέα εξέγερση με τους Πράσινους να πυρπολούν το Πραιτόριο και τις φυλακές, διευκολύνοντας την απόδραση των κρατουμένων. Εν τέλει, ο Φωκάς ανατράπηκε με στρατιωτικό πραξικόπημα, το 610, από τον Ηράκλειο. Έτσι ο πρώτος αυτοκράτορας πληβειακής καταγωγής που πρόδωσε την τάξη του, ανατράπηκε χωρίς καμία αντίσταση από το λαό και εκτελέστηκε.

Αυτό είναι ένα μικρό δείγμα ενός επεισοδίου ταξικής πάλης στο Βυζάντιο, για να μας εισάγει στο πνεύμα της εποχής… Συνέχεια

Κοινωνικός πόλεμος στη Χιλή στα χρόνια της δημοκρατίας

Posted in ΑΜΕΣΗ ΔΡΑΣΗ, ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΔΡΟΜΟΣ, ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ, ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ with tags , , , , on Οκτώβριος 1, 2014 by Persona Non Grata

Μία μπροσούρα από τη Βιβλιοθήκη μας

Xilh

Περιγραφή:

Το κείμενο που ακολουθεί προσπαθεί να περιγράψει το “συγκρουσιακό” σκηνικό της Χιλής τα τελευταία 20 χρόνια, από την άφιξη της δημοκρατίας.

Περιεχόμενα:

  • ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ – ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΑΛΛΑΓΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΩΝ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
  • ΕΝΟΠΛΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΧΙΛΗ
  • Σύντομη Ιστορία των Μapu – Lautaro…
  • Δράσεις άλλων ένοπλων ομάδων την περίοδο της δημοκρατίας (1990 – 1994)
  • Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΦΥΛΑΚΗ
  • ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΟΤΑΤΗ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ» ΣΤΗ ΧΙΛΗ.
  • Μέρα του Νεαρού Αγωνιστή.
  • «Ελευθεριακό κίνημα»
  • Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ MAPUCHE
  • ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΚΑΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
  • ΤΟ  ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΜΑΠΟΥΤΣΕ ARAUCO MALLECO (CAM)
  • Ανακοίνωση από τα κρησφύγετα στην Νότια Αμερική σχετικά με την σκευωρία της 14ης Αυγούστου

Κατεβάστε-Διαβάστε πατώντας εδώ

Πηγή: Anarxeio

 

Α.Δ. Μπουρζούκος: Σχετικά με τη ληστεία στο Βελβεντό…

Posted in ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΔΙΚΕΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ with tags , , , , , , , , on Σεπτεμβρίου 30, 2014 by Persona Non Grata

anti-copΔεν ελπίζω, λοιπόν, στην επιείκειά σας, δε θα λυγίσω μπροστά στην απειλή των νόμων σας και της πολύχρονης φυλάκισης που με περιμένει, ακόμα και με τις χειρότερες συνθήκες που το κράτος σας επιφυλάσσει για όσους αρνούνται να σκύψουν το κεφάλι. Τις νέες φυλακές με το προσωνύμιο «φυλακές τύπου Γ΄». Είμαι εδώ για να αναδείξω τα πολιτικά χαρακτηριστικά των επιλογών μου και να οξύνω τη μεταξύ μας διαμάχη.

Συνέχεια

Η Άρνηση Εργασίας και τα όριά της

Posted in ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΕΡΓΑΣΙΑ, ΘΕΩΡΙΑ with tags , , , , on Μαΐου 13, 2014 by Persona Non Grata

Στην Ελλάδα ο τρόπος που έχει εμφανιστεί το πρόταγμα της άρνησης της εργασίας είναι αποσπασματικός και μερικός, αντανακλώντας την αποσπασματικότητα και τη μερικότητα του αναρχοατομικισμού, που κατά κύριο λόγο εκφράζει το πρόταγμα αυτό, αλλά και την προφανή ανεπάρκεια του αναρχικού χώρου να επεξεργαστεί μια ολιστική επαναστατική θεωρία και την αντίστοιχη πολιτική δράση (ως ενότητα θεωρίας και δράσης, ως πράξις). Έτσι, η άρνηση εργασίας ως έννοια εγκλωβίζεται μονάχα στην παράνομη μορφή της , κυρίως στη ληστεία τράπεζας. Το φετιχιστικό περίβλημα τελικά επικράτησε του βαθιά ανατρεπτικού περιεχομένου. Τα μέσα μετατράπηκαν σε σκοπό και θριάμβευσε η αυτοαναφορικότητα.

  Συνέχεια

Η παρέμβαση του Ράμι Συριανού στην εκδήλωση στην ΑΣΟΕΕ ενάντια στις ειδικές συνθήκες κράτησης

Posted in ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ with tags , , , , , , , on Απρίλιος 30, 2014 by Persona Non Grata

jaguarΑυτή τη στιγμή βλέπουμε να εκτυλίσσεται η πιο εκτεταμένη και μεθοδική προσπάθεια αναδιάρθρωσης του συνόλου της κοινωνικής πραγματικότητας στον ελλαδικό χώρο μετά από την επταετία της χούντας. Η χρήση της χουντικής επταετίας ως ιστορικό ορόσημο δεν είναι τυχαία. Σε άμεση αναλογία με το σήμερα, η χούντα του 1967 αυτοπαρουσιαζόταν εξαρχής ως μια πρόσκαιρη εξαίρεση, η οποία νομιμοποιούταν από τους διαμορφωτές της από την αποκαλούμενη κατάσταση έκτακτης ανάγκης στην οποία βρισκόταν η χώρα. Η χούντα των συνταγματαρχών, σε πλήρη αντίθεση με τις ερμηνείες της κυρίαρχης ιστοριογραφίας, δεν αποτέλεσε μια ανορθολογική ιστορική ασυνέχεια, αλλά κομμάτι μιας διαδικασίας που βρίσκεται σε κίνηση από τη λήξη του 2ου παγκόσμιου πολέμου και συνεχίζεται ως σήμερα. Μια διαδικασία που καθορίζεται από τον ταξικό πόλεμο, από τις αντιστάσεις και τις υπερβάσεις των εκμεταλλευόμενων από τη μια και τη διαρκή ανάγκη  της κυριαρχίας για κάμψη των αντιστάσεων αυτών και τη διάνοιξη νέων πεδίων συσσώρευσης από την άλλη.

Συνέχεια

H ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ

Posted in ΑΓΡΙΕΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ, ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΕΡΓΑΣΙΑ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ with tags , , , , , , on Απρίλιος 30, 2014 by Persona Non Grata
αναδημοσίευση από: http://coghnorti.wordpress.com de-mokerΣημείωμα της μετάφρασης:

 
Ο Herman Schuurman, συγγραφέας της παρακάτω προκήρυξης[1], ήταν ένας από τους συνιδρυτές της ομάδας “Η Βαριοπούλα” (Mokergroep), η οποία έδρασε από το τέλος του 1923 μέχρι το 1928 στην Ολλανδία. Η ομάδα, κομμάτι του ελευθεριακού κινήματος της Ολλανδίας, συσπείρωνε γύρω από την επιθεώρηση με το ίδιο όνομα (και υπότιτλο: Επιθεώρηση προπαγάνδισης για νέους εργάτες) νέους προλετάριους – μερικές εκατοντάδες νέους και νέες σε όλη την Ολλανδία. Αν δείχνει κάτι το κείμενο είναι ότι το λεγόμενο ρεύμα της άρνησης της εργασίας δεν ξεκινά καθόλου με τους καταστασιακούς.

Συνέχεια

Αλφρέντο Μαρία Μπονάννο: «Ας μην αιθεροβατούμε, παρακαλώ»

Posted in ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΘΕΩΡΙΑ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ with tags , , , , , , , , on Απρίλιος 28, 2014 by Persona Non Grata

Αναδημοσίευση από το site a-politiko.espivblogs.net

Marionette

Αν προσυπογράφεις την ιδέα της καταστροφής της εργασίας, πάντοτε θα βρεις κάποιον, ακόμη και μεταξύ αναρχικών, που θα πει: «Κι αύριο; Αν δε δουλέψουμε, τι θα φάμε αύριο;»

Αν λοιπόν πάρεις μια τέτοια απάντηση, σημαίνει ότι μιλάς σ’ έναν πραγματιστή αναρχικό ή μάλλον σε κάποιον που πατάει τα πόδια του γερά στο έδαφος· σ’ έναν απ’ αυτούς τους τύπους που, μόλις τον ρωτήσεις αν εξακολουθεί να θεωρεί το ρόλο της εργατικής τάξης σημαντικό στη σύγκρουση μεταξύ κυριαρχημένων και κυριάρχων, θα σου πει «Εννοείται!»

Μην πάρεις όμως το ρίσκο να τον ρωτήσεις τι σημαίνει να ’ναι κανείς ρεαλιστής ή πραγματιστής. Η απάντησή του μπορεί να διαταράξει τα όνειρά σου για πολύ καιρό.

Συνέχεια

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΩΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΩΣ ΠΡΟΕΙΚΟΝΙΣΗ

Posted in ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΘΕΩΡΙΑ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ with tags , , , , on Απρίλιος 24, 2014 by Persona Non Grata

πρώτη δημοσίευση στο Γκρεμίστε τη Βαστίλη

 

Η αλληλεγγύη δεν είναι μια αφηρημένη έννοια ή ένα συγκεκριμένο βίωμα που αφορά μοναχά τους εκλεχτούς μιας “επαναστατικής ελίτ”. Η αλληλεγγύη δεν είναι ένα ειδικό προνόμιο του αντιεξουσιαστικού κινήματος, ούτε κάποια μορφή ιδιοκτησίας των αναρχικών. Άλλωστε δεν είμαστε εμείς οι “εφευρέτες” της αλληλεγγύης, ούτε και οι μοναδικοί που στοχεύσαμε, μέσα στην ιστορική κίνηση της ανθρώπινης εξέλιξης, σε μια διαφορετική οργάνωση της κοινωνικής ζωής που δομικό λίθο θα έχει την αλληλεγγύη.

 

Ήδη από την αρχαιότητα ο ιδρυτής της πρωταρχικής Στοάς (δηλ. της αρχικής στωικής φιλοσοφίας, πριν αυτή εκφυλιστεί σε επίσημο δόγμα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, και αιώνες πριν τα δουλοπρεπή κηρύγματα του Επίκτητου), ο Ζήνων ο Κιτιεύς, εξέφραζε τον “ουτοπικό” πόθο μιας κοινωνικής αρμονίας, στην οποία ολόκληρη η ανθρωπότητα θα πορευόταν ενωμένη. Γι’ αυτό ο αναρχικός πρίγκιπας Κροπότκιν, μ’ έναν αρκετά εύστοχο αναχρονισμό αποκάλεσε τον Ζήνωνα “εκφραστή της αναρχικής φιλοσοφίας στην αρχαία Ελλάδα”. (1)

Συνέχεια

Εισήγηση της πρώτης ημέρας του διημέρου ενάντια στις ειδικές συνθήκες κράτησης

Posted in ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΕΙΜΕΝΑ, ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ with tags , , , , , , on Μαρτίου 22, 2014 by Persona Non Grata

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

 

1

 

Αν το 1991 σήμανε την κατάρρευση της ουτοπίας του κρατικού σοσιαλισμού, της αυταπάτης δηλαδή πως ένα υπερτροφικό κράτος και μια αυτοτροφοδοτούμενη εξουσία θα αυτοκαταργηθούν με ένα διάταγμα του ιστορικού κισμέτ, τότε το 2008 σήμανε την αποδόμηση της καπιταλιστικής ουτοπίας. Οι δεξαμενές σκέψης του κεφαλαίου νομίζοντας ότι θα παίζουν εσαεί μονότερμα μετά την κατάρρευση του κρατικού καπιταλισμού (στις διάφορες εκδοχές του), βάλθηκαν να μας πείσουν πως ένα σύστημα κυριαρχίας, ανισότητας και εκμετάλλευσης, ακριβώς ως τέτοιο και με όπλα την κυριαρχία, την ανισότητα και την εκμετάλλευση, θα (αυτό)καταργήσει τους ίδιους τους όρους ύπαρξής του, μέσα από την μυθική αέναη ανάπτυξη που θα αυξήσει τον παραγόμενο πλούτο σε τέτοιο βαθμό ώστε να εξαφανιστούν δια μαγείας η φτώχεια και η εξαθλίωση. Η φουκουγιαμική εσχατολογία, όμως, που συμπύκνωνε την επικρατούσα ιδεολογία του Κεφαλαίου με το “τέλος της ιστορίας”, δέχθηκε το τελειωτικό χτύπημα το 2008.

Η τρέχουσα παγκόσμια κρίση που ξεκίνησε το ’08 απέδειξε πως έχουμε να κάνουμε με μια καθολική κρίση αναπαραγωγής του υπάρχοντος status quo και όχι με μια απλή δυσλειτουργία της οικονομίας, για την οποία αρκεί να γίνουν μερικές ρυθμίσεις και δυο-τρία μερεμέτια για να ξεπεραστεί. Ως καθολική συστημική κρίση είναι ταυτόχρονα οικονομική, επισιτιστική, οικολογική, κρίση του πολιτικού εποικοδομήματος, κρίση αντιπροσώπευσης και νομιμοποίησης της αστικής πολιτικής κλπ. Από τη Νότια Αφρική και τις άγριες απεργίες στα ορυχεία, μέχρι το Μπαγκλαντές και την Κίνα με τις πυρπολήσεις εργοστασίων και τα λιντσαρίσματα των αφεντικών, από τις βίαιες εξεγέρσεις στη Βραζιλία μέχρι τις εργατικές ταραχές στη Βοσνία και το Μαυροβούνιο, η όξυνση της παγκόσμια ταξικής πάλης, η ραγδαία πύκνωση των λαϊκών εξεγέρσεων και των αστεακών ταραχών και η ανάδυση ενός νέου και δυναμικού εργατικού υποκειμένου, καταδεικνύουν την όξυνση του παγκόσμιου ταξικού πολέμου (με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά σε κάθε περίπτωση, μιας και μιλάμε για ανόμοιους κοινωνικούς σχηματισμούς) και δείχνουν ακριβώς πως το κεφάλαιο σε παγκόσμιο επίπεδο περνά μια κρίση επιβίωσης.  Και αυτό δεν αλλάζει όσο κι αν μεγάλο κομμάτι του ταξικού πολέμου καναλιζάρεται σε μεγάλο βαθμό από θρησκευτικά και πολιτικά μορφώματα συντηρητικής κατεύθυνσης, όπως το πολιτικό Ισλάμ και ο ακροδεξιός εθνικισμός (εξ αιτίας ΚΑΙ της απουσίας ενός οργανωμένου και συγκροτημένου επαναστατικού κινήματος).

  Συνέχεια

“Η σχέση μεταξύ πεσιμισμού και ατομικισμού” – Georges Palante

Posted in ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ with tags , , , on Μαρτίου 13, 2014 by Persona Non Grata

mai-piu-disarmato-637x1024Ο αιώνας που πέρασε είναι δίχως αμφιβολία αυτός, μέσα στον οποίο ο πεσιμισμός βρήκε τους πιο πολλούς, τους πιο ποικίλους, τους πιο δυνατούς και συστηματικούς του ερμηνευτές. Επιπλέον, και ο ατομικισμός εκφράστηκε μέσα σε αυτόν τον αιώνα με εξαιρετική ένταση, από εκπροσώπους υψηλής ποιότητας.

Θα ήταν ενδιαφέρον, λοιπόν, να φέρναμε πιο κοντά αυτούς τους δύο τρόπους σκέψης, επίκαιροι, καθώς είναι, στην εποχή μας· Να αναρωτηθούμε ποια είναι η λογική ή συναισθηματική σύνδεση μεταξύ των δύο και σε ποιο βαθμό ο πεσιμισμός γεννά τον ατομικισμό και ο ατομικισμός τον πεσιμισμό.

Αλλά, το ερώτημα παρα-είναι γενικό θέτοντάς το έτσι. Υπάρχουν πολλά είδη πεσιμισμού και πολλά είδη ατομικισμού. Μεταξύ των τελευταίων, υπάρχει και ένας, ο οποίος σε καμία περίπτωση δεν συνεπάγεται τον πεσιμισμό και αυτός είναι ο δογματικός ατομικισμός, που απορρέει από τη Γαλλική Επανάσταση και με τον οποίο τόσοι πολλοί ηθικολόγοι, νομικοί και πολιτικοί του αιώνα μας έχουν συνδεθεί. Αυτός ο ατομικισμός θα μπορούσε να έχει σαν σύνθημα του τη φράση του Wilhelm von Humboldt, όπου ο Stuart Mill επέλεξε ως επιγραφή στο έργο του “Essay on Liberty”: “Η κύρια και μεγάλη αρχή, προς την οποία κάθε επιχείρημα που ξεδιπλώνεται σε αυτές σελίδες ευθέως συγκλίνει, είναι η απόλυτη και ουσιαστική σημασία της ανθρώπινης ανάπτυξης στην πιο πλούσια μορφή της.” Οι ατομικιστές αυτού του είδους πιστεύουν πως όλα τα άτομα μπορούν αρμονικά να αναπτυχθούν μέσα στην κοινωνία και ότι η ίδια τους η διαφορετικότητα είναι που εξασφαλίζει την πλούσια ομορφιά του ανθρώπινου πολιτισμού. Συνέχεια

Η μελαγχολική δημοκρατία του βαθέως καπιταλισμού..

Posted in ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΕΙΜΕΝΑ with tags , , , on Μαρτίου 13, 2014 by Persona Non Grata

Αναδημοσίευση από το site της Ασύμμετρης Απειλής

O χαρτογιακάς «προφήτης» του νεοφιλελευθερισμού Φράνσις Φουκουγιάμα, καλοπληρωμένος κήρυκας του ιδεολογήματος του τέλους της ιστορίας



 
Το χαμόγελο του Φουκουγιάμα

«Σήμερα, με δυσκολία μπορούμε να φανταστούμε έναν κόσμο καλύτερο από το δικό μας ή ένα μέλλον που δεν είναι στην ουσία δημοκρατικό και καπιταλιστικό. […] Άλλες εποχές που χαρακτηρίζονται από περιορισμένη στοχαστικότητα, επίσης θεωρούσαν ότι ήταν οι καλύτερες, αλλά εμείς καταλήγουμε στο συμπέρασμα αυτό έχοντας εξαντλήσει τις δυνάμεις μας στην αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων που είχαμε πιστέψει ότι έπρεπε να είναι καλύτερες από τη φιλελεύθερη δημοκρατία» Φράνσις Φουκουγιάμα, 1992

Ο Φράνσις Φουκουγιάμα (1), κατά τη διάρκεια της κατάρρευσης των δικτατορικών καθεστώτων του ανύπαρκτου σοσιαλισμού στην Ανατολική Ευρώπη, ήταν ένας σχετικά άσημος διανοούμενος με μια σχετικά σημαντική θέση: υπήρξε υποδιευθυντής του γραφείου σχεδιασμού πολιτικής του αμερικάνικου υπουργείου εξωτερικών. Όντας τεχνοκράτης και οργανικός διανοούμενος του κρατικού και επιχειρηματικού συμπλέγματος των ΗΠΑ, ανέπτυξε (ή καλύτερα αναμάσησε για μια ακόμα φορά) τη γνωστή σε όλους πλέον θεωρία του τέλους της Ιστορίας (και τις διάφορες παραλλαγές της: τέλος της ιδεολογίας, τέλος της ουτοπίας κλπ). Ο θόρυβος που προκάλεσε αυτό το ιδεολόγημα υπήρξε αντιστρόφως ανάλογος με την πραγματική του αξία. Και κάπως έτσι ο Φουκουγιάμα απέκτησε πολλούς άσπονδους εχθρούς, αλλά και ουκ ολίγους ιδεολογικούς φίλους που βρήκαν στο ιδεολόγημα του «τέλους της Ιστορίας» την κατάλληλη εκλογίκευση των δικών τους απωθημένων και της δικής τους δραστηριότητας.

Συνέχεια

Αναρχισμός: Και Κομμουνιστικός και Ατομικιστικός

Posted in ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ with tags , , , , , on Μαρτίου 7, 2014 by Persona Non Grata

του Μαξ Νετλώ

Αναδημοσίευση από το site της Μεταφραστικής Ομάδας-Λυσσασμένοι Προλετάριοι

nettlau

Ο Αναρχισμός δεν είναι πια νεαρός κι ίσως είναι η ώρα να αναρωτηθούμε γιατί, με όλη αυτή την ενέργεια που ξοδεύουμε για την προπαγάνδισή του, δε διασπείρεται γρηγορότερα. Ακόμα κι εκεί όπου η τοπική δραστηριότητα είναι μεγαλύτερη, τα αποτελέσματα είναι περιορισμένα, ενώ τεράστιες ζώνες επιρροής είναι ακόμα αδύνατο να αγγιχτούν έστω και λίγο. Στο πλαίσιο αυτού του ζητήματος, δε θα ασχοληθώ με το πρόβλημα του συνδικαλισμού, ο οποίος, απορροφώντας τόση ενέργεια Αναρχικών και συμπαθούντων, δεν μπορεί να θεωρηθεί πως καθαυτός προωθεί την υπόθεση της ορθότητας του Αναρχισμού, ανεξάρτητα από τα πλεονεκτήματα που έχει. Θα προσπαθήσω επίσης να μην επαναλάβω τι προτείνω στα άρθρα μου, τα προηγούμενα χρόνια, ως πρόσφορα μέσα για την ανάπτυξη της δραστηριότητας των Αναρχικών. Δεδομένου ότι οι συμβουλές μου δεν εισακούστηκαν, δε μπορεί, σε καμία περίπτωση, να θεωρηθεί πως έχουν εμποδίσει την πρόοδο των ιδεών μας.

Συνέχεια

ΑΤΟΜΙΚΙΣΜΟΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΑΤΟΜΙΚΙΣΜΟΥ

Posted in ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ with tags , , , on Απρίλιος 28, 2013 by Persona Non Grata

Μετάφραση: Λυσσασμένοι Προλετάριοι

ατομ

Η έννοια του ατομικισμού έχει διαφορετικές έννοιες στις αμερικάνικες και ρώσικες αντιλήψεις. Ένας ατομικιστής μπορεί να θεωρηθεί  κάποιος ο οποίος δεν κατανοεί την ανάγκη να υπακούσει στην συλλογική βούληση, ή ένας ακλόνητος ηδονιστής, ή απλά ένας ασυμβίβαστος. Η πιο κοινή αντίληψη για τον ατομικισμό φαίνεται πως είναι αυτή μίας φιλοσοφίας απεριόριστης προσωπικής ελευθερίας, ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα. Αυτή η φιλοσοφία, αν και πραγματική, δε θα ‘πρεπε να συγχέεται με τον αναρχικό ατομικισμό: οποιαδήποτε τέτοια κατανόηση είναι στην πραγματικότητα μια διαστρέβλωση της φιλοσοφίας του, η οποία κρατάει σαν ιεροφύλακας τη θεμελιώδη αντίληψη για την αξία κάθε ατόμου.

Αυτή η παρανόηση των εννοιών του αναρχισμού και του ατομικισμού οργιάζει και είναι εμφανής για παράδειγμα στην κατηγοριοποίηση του Μαξ Στίρνερ, ίσως του μεγαλύτερου αναρχοατομικιστή στοχαστή, ως πνευματικού πατέρα της άκρας δεξιάς˙ το κλασικό του βιβλίο «Ο μοναδικός και το δικό του» εκδόθηκε στην Αμερική και στο εξωτερικό στο πλαίσιο εκδόσεων της άκρας δεξιάς, συμπεριλαμβανομένου και του φασισμού. Ωστόσο, απέχοντας από την έκθεση μιας φιλοσοφίας με κάθε κόστος, ο Στίρνερ επεσήμανε ότι οι πράξεις ενός ατομικιστή δε θα ‘πρεπε να καταπατούν τους άλλους˙ τέτοιες πράξεις θα καταπατούσαν τα ατομικά δικαιώματα των άλλων.

Συνέχεια

Η χρεοκοπία της αριστερής διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης και η επαναστατική έξοδος από τον κόσμο της εξουσίας και του κεφαλαίου | Π.Γεωργιάδης

Posted in ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ with tags , , , , , on Ιανουαρίου 3, 2013 by Persona Non Grata

«Σήμερα, είτε της αρέσει είτε όχι, η παραδοσιακή Αριστερά αποτελεί οπουδήποτε τον κυριότερο υποστηρικτή του κρατικού καπιταλισμού. Οι παρεμβάσεις της, ανεξάρτητα από το αν κυβερνά ή όχι, συχνά βοηθούν το κράτος να συνέλθει απ’ τα αποτελέσματα των αγώνων της εργατικής τάξης, κατευθύνοντας για το λόγο αυτό ακόμα περισσότερο την οικονομία στον δρόμο του κρατικού καπιταλισμού»

Φιλ Μίλερ: «Πορτογαλία: η “ανέφικτη” επανάσταση»

(εκδ. Ανάκαρα)

Είναι πανούργα αυτή η τύχη: την ίδια ώρα που ο Αλέξης Τσίπρας ταξιδεύει στην Αργεντινή για να λάβει τεχνογνωσία αριστερής διαχείρισης της κρίσης από την κυβέρνηση της Κριστίνα Φερνάντες, ξεσπάνε τεράστιες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις και οι Αργεντίνοι προλετάριοι απαντούν στην αριστερή λιτότητα με τον γνωστό παραδοσιακό τρόπο: βίαιες συγκρούσεις με τους μπάτσους, έφοδοι και λεηλασίες σε σουπερμάρκετ, φορτηγά με τρόφιμα και εμπορικά καταστήματα! Λίγες μέρες πριν, ακόμη μια αριστερή κυβέρνηση, αυτού “Ανορθωτικού Κόμματος Εργαζομένου Λαού” στην Κύπρο, ανακοίνωνε τη συμφωνία με την τρόικα και την εφαρμογή προγράμματος σκληρής λιτότητας. O “κομμουνιστής” Πρόεδρος Χριστόφιας (ένας χυδαίος σαμποταριστής του κινήματος αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό και ειλικρινής φίλος του ισραηλινού κρατικού τερρορισμού) μιμούμενος τη νεοφιλελεύθερη υπουργό εργασίας του Μόντι, με δάκρυα και λυγμούς, προσπάθησε να καλύψει τον πάταγο του αριστερού φαλιμέντου…!

               Τι δείχνουν άραγε αυτά τα δύο γεγονότα; Πρώτα απ’ όλα πως μαζί με τη χρεοκοπία της αριστερής διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης, έχει χρεοκοπήσει και ο απίστευτος οπορτουνισμός και η διγλωσσία των ηγετικών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, που κοιμούνται μαρξιστές και ξυπνάνε κεϋνσιανοί. Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, μέσα στον καιροσκοπικό παροξυσμό της, παρουσιάζει το νεοφιλελευθερισμό και τη λιτότητα (με τη συνακόλουθη αυτοτροφοδοτούμενη ύφεση) ως γενεσιουργούς αιτίες της καπιταλιστικής κρίσης, συγκροτώντας έτσι ένα αντίστροφο κατοπτρικό είδωλο του επίσημου οικονομικού δόγματος που θέλει ως αιτίες της κρίσης τη “σπατάλη”, ιδιωτική ή κρατική. Και οι δύο έχουν δίκιο, εντός του μεγάλου ψεύδους που εκπροσωπούν. Για να αντιστρέψουμε τον Χέγκελ, η αλήθεια τους είναι μια στιγμή του Ψεύδους. Και οι δύο αυτές αντιλήψεις, αντίθετες μεταξύ τους, φαινομενικά, δημιουργούν στην πραγματικότητα τα δύο  επάλληλα είδωλα του καπιταλισμού: η μία αντίληψη αντανακλάται επ’ άπειρον μέσα στην άλλη, παράγοντας μια αέναη διαδοχή από είδωλα ειδώλων. Νεοφιλελευθερισμός και κεϋνσιανισμός αλληλοσυμπληρώνονται ως μια απόπειρα διαιώνισης των ταλαντώσεων ανάμεσα στον ιδιωτικό και τον κρατικό καπιταλισμό. Και τα δύο οικονομικά δόγματα συσκοτίζουν τα πραγματικά αίτια της κρίσης, παρουσιάζοντας ως κεντρικό αίτιο το αποτέλεσμα: τόσο ο κρατικός παρεμβατισμός, όσο και ο νεοφιλελευθερισμός είναι απλώς εργαλεία του κεφαλαίου στην απόπειρα να προσπεράσει (αφού δεν μπορεί να ξεπεράσει) την κρίση και όχι τις αιτίες της! Είναι οι δομικές αντιφάσεις του ίδιου του καπιταλισμού ως συστήματος ταξικής εκμετάλλευσης, που δημιουργούν νομοτελειακά κρίσεις υπερσυσσώρευσης και όχι οι ιδιωτικοποιήσεις ή οι κρατικοποιήσεις, ούτε η σπατάλη ή η λιτότητα! Για να το πούμε απλά: το κεφάλαιο μπούκωσε!

  Συνέχεια