Archive for the ΘΕΩΡΙΑ Category

Ηράκλειο | Εκδήλωση-Βιβλιοπαρουσίαση: «Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης»

Posted in ΑΝΤΙΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ, ΑΦΙΣΕΣ, ΕΝΤΥΠΑ/ΒΙΒΛΙΑ/ΜΠΡΟΣΟΥΡΕΣ, ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ with tags , , , , , , , , , , , on Φεβρουαρίου 23, 2016 by Persona Non Grata

PALESTINH EKDHLWSH HERAKLIO 29-2-2016 WEB

Εκδήλωση-Βιβλιοπαρουσίαση: “Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης: κείμενα και συνεντεύξεις” από τις εκδόσεις ΜΟΛΟΤ (μέλος κινηματικού εκδοτικού εγχειρήματος Los Solidarios).

Δευτέρα 29/2 στις 19:00 στην Κατάληψη Ευαγγελισμού – Θεοτοκοπούλου 18 | Ηράκλειο Κρήτης

Advertisements

Μυτιλήνη – Ρέθυμνο | Εκδήλωση – συζήτηση για τον ένοπλο Αναρχικό αγώνα και τον ρόλο του μέσα σε ένα πολύμορφο αναρχικό κίνημα

Posted in ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΑΜΕΣΗ ΔΡΑΣΗ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΑΦΙΣΕΣ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΧΩΡΟΙ, ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ with tags , , , , , , , , , , , , , on Φεβρουαρίου 5, 2016 by Persona Non Grata

krhth20000

Εκδήλωση – συζήτηση με κεντρική θεματική τον ένοπλο επαναστατικό αγώνα μέσα σε ένα πολύμορφο αναρχικό κίνημα. Στην εκδήλωση θα παρέμβουν τηλεφωνικά οι έγκλειστοι σύντροφοι, μέλη ένοπλων επαναστατικών οργανώσεων Χ. Τσάκαλος (Ε.Ο. Σ.Π.Φ.) Ν. Μαζιώτης (Ε.Ο. Επαναστατικός Αγώνας) και ο Νίκος Ρωμανός κάνοντας τοποθετήσεις πάνω σε ζητήματα όπως η επαναστατική προοπτική, οι θέσεις των ένοπλων οργανώσεων, η πολυμορφία, η οργάνωση και η αλληλεγγύη, καθώς επίσης και η έγκλειστη συντρόφισσα Ο. Οικονομίδου (Ε.Ο. Σ.Π.Φ.), θα παρέμβει τηλεφωνικά στην θεματική για τον ρόλο της γυναίκας στις ένοπλες επαναστατικές οργανώσεις.

Η εκδήλωση θα γίνει παράλληλα σε Μυτιλήνη (Αναρχική Βιβλιοθήκη Τεφλόν) και στο Ρέθυμνο (Κατάληψη Παπαμιχελάκη). Κατά τη διάρκεια της διήμερης εκδήλωσης θα προβληθούν σχετικά ντοκυμαντέρ – ταινίες και θα ακολουθήσει συζήτηση πάνω στις θεματικές.

*Στο Ρέθυμνο στη Κατάληψη Παπαμιχελάκη θα ακολουθήσει καφενείο για την κάλυψη των δικαστικών εξόδων συντρόφισσας.

12-13 Φεβρουαρίου 2016, 18:00

(Η εκδήλωση στη Μυτιλήνη θα γίνει στο κτίριο Χατζηγιάννη)

(Οι θεματικές της κάθε μέρας και οι τηλεφωνικές επικοινωνίες με τους έγκλειστους συντρόφους-ισσα θα γίνουν εναλλάξ στις δυο πόλεις)

Από email που λάβαμε από την
Κατάληψη Παπαμιχελάκη 39

Εκδήλωση-βιβλιοπαρουσίαση για τον Επαναστατικό Λαϊκό Αγώνα

Posted in ΑΦΙΣΕΣ, ΕΝΤΥΠΑ/ΒΙΒΛΙΑ/ΜΠΡΟΣΟΥΡΕΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ with tags , , , , , , on Μαρτίου 4, 2015 by Persona Non Grata

elaΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΣ ΛΑΪΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

Ιδεολογικο-πολιτική πλατφόρμα «Χημικά Λιπάσματα»

Θα μιλήσει ο Χρήστος Τσιγαρίδας σύντροφος που έχει αναλάβει την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή του στον ΕΛΑ

Παρασκευή 6 Μάρτη στις 18:00 στην ΑΣΟΟΕ (αμφιθέατρο Αντωνιάδου)

ταμείο αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών

Γιόχαν Μοστ: Το κτήνος της ιδιοκτησίας

Posted in ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ with tags , , , , , on Φεβρουαρίου 11, 2015 by Persona Non Grata
Johannmost
 «Ανάμεσα στα αρπακτικά ζώα, ο άνθρωπος είναι σίγουρα το χειρότερο». Αυτή η έκφραση, που χρησιμοποιείται ευρέως σήμερα εκφράζει μόνο σχετικά την αλήθεια. Όχι ο άνθρωπος σαν τέτοιος, αλλά ο άνθρωπος που σχετίζεται με τον πλούτο είναι ένα αρπακτικό. Όσο πλουσιότερος είναι ο άνθρωπος τόσο μεγαλύτερη είναι και η απληστία του για περισσότερα. Μπορούμε να αποκαλέσουμε ένα τέτοιο τέρας σαν το «κτήνος της ιδιοκτησίας». Τώρα κυβερνά τον κόσμο, βυθίζοντας το ανθρώπινο είδος στην αθλιότητα και κερδίζει σε σκληρότητα και απληστία μαζί με την πρόοδο του αποκαλούμενου «πολιτισμού» μας. Αυτό το τέρας  θα χαρακτηρίσουμε και θα εισηγηθούμε την εξολόθρευση του.
Κοιτάξτε γύρω σας! Σε κάθε αποκαλούμενη «πολιτισμένη» χώρα, ανάμεσα σε εκατό ανθρώπους υπάρχουν γύρω στους 95 φτωχούς και πέντε πάμπλουτους. Δεν είναι απαραίτητο να δείξουμε όλους τους τρόπους με τους οποίους έχουν κερδίσει τις περιουσίες τους. Το γεγονός ότι κατέχουν τα πάντα ενώ οι άλλοι επιβιώνουν ή μάλλον απλώς φυτοζωούν, δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι αυτοί οι λίγοι έχουν γίνει πλούσιοι σε βάρος των πολλών.

Συνέχεια

Πρώτο τεύχος της πολιτικής επιθεώρησης ΜΟΛΟΤ

Posted in ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΕΝΤΥΠΑ/ΒΙΒΛΙΑ/ΜΠΡΟΣΟΥΡΕΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ with tags , , , on Φεβρουαρίου 9, 2015 by Persona Non Grata

molotΠρώτο τεύχος της πολιτικής επιθεώρησης ΜΟΛΟΤ:

– Ο χαρακτήρας της κρίσης, οι παγκόσμιοι συσχετισμοί και η θέση του κινήματος

– Οι αντεργατικές αναδιαρθρώσεις του σήμερα ως κομμάτι μιας προσχεδιασμένης στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης

– Η Δημοκρατία σε δεξιό φόντο
– Η προλεταριακή εξέγερση εναντίον του μουντιάλ και η χρεοκοπία της αριστερής διαχείρισης του καπιταλισμού

– Διδάγματα από την ουκρανική κρίση και όχι μόνο

– Ενίσχυση και θωράκιση του ανασυγκροτούμενου αστικού κράτους: Ο αντικομμουνισμός ως κρατική ιδεολογία και πρακτική (1949-1964)
Συνέχεια

Κείμενο του Ν. Μαζιώτη για τις εκλογές και τη νέα κυβέρνηση

Posted in ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ, ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ with tags , , , , , , , , on Φεβρουαρίου 9, 2015 by Persona Non Grata

Anarcho-syndicalismΟι εκλογές της 25ης Ιανουαρίου ήταν άλλος ένας «θρίαμβος» της αστικής δημοκρατίας. Ήταν άλλη μία απόδειξη της απαξίωσης ενός σάπιου πολιτικού συστήματος, όπου το 1/3 και παραπάνω του εκλογικού σώματος γύρισε την πλάτη του στη «γιορτή» της δημοκρατίας και δεν πήγε να ψηφίσει. Από τους 9.800.000 περίπου εγγεγραμμένους στους εκλογικούς καταλόγους η συμμετοχή ήταν στο 63,5%, δηλαδή 6.180.000 ήταν τα έγκυρα ψηφοδέλτια, ενώ οι υπόλοιποι 3.620.000 ήταν όσοι δεν πήγαν να ψηφίσουν, δηλαδή το 36,5%. Από αυτούς που ψήφισαν, ο ΣΥΡΙΖΑ έλαβε το 36% των ψήφων, δηλαδή γύρω στα 2.200.000 ψηφοφόρους, που σημαίνει στο σύνολο των εγγεγραμμένων στους εκλογικούς καταλόγους, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στηρίχτηκε σε λιγότερο από το 1/4 του εκλογικού σώματος.

Θρίαμβος λοιπόν της «λαϊκής κυριαρχίας» και του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού! Τελικά δεν «κυβερνά», όπως υποτίθεται δια των αντιπροσώπων η πλειοψηφία του λαού αλλά η μειοψηφία.

Αποδείχτηκε για ακόμη μια φορά ότι το πολιτικό σύστημα του αστικού κοινοβουλευτισμού είναι απαξιωμένο από εκατομμύρια πολίτες. Αποδείχτηκε ότι ακριβώς λόγω αυτής της απαξίωσης  του πολιτικού συστήματος που είναι αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης , ότι όλες οι κυβερνήσεις των τελευταίων ετών είναι κυβερνήσεις μειοψηφίας και ότι η αυτοδυναμία πια είναι αδύνατη. Συνέχεια

Έκδοση του βιβλίου «Ένοπλος Αγώνας, Επαναστατικό Κίνημα και Κοινωνική Επανάσταση»

Posted in ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ with tags , , , , , , , , , , , , on Φεβρουαρίου 2, 2015 by Persona Non Grata

ea

Έκδοση του βιβλίου «Ένοπλος Αγώνας, Επαναστατικό Κίνημα και Κοινωνική Επανάσταση»

Εκδόθηκαν σε βιβλίο τα υλικά της εκδήλωσης με θέμα «Ένοπλος Αγώνας, Επαναστατικό Κίνημα και Κοινωνική Επανάσταση» που έγινε στο ΕΜΠ στις 17 Οκτωβρίου και 5 Νοεμβρίου από το Κ ΒΟΞ με την συμμετοχή των καταδικασμένων μελών του Επαναστατικού Αγώνα Νίκου Μαζιώτη και Πόλας Ρούπα.

 

 

Συνέχεια

Αντιεκλογική αφίσα & μπροσούρα από Ρέθυμνο

Posted in ΑΦΙΣΕΣ, ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΘΕΩΡΙΑ, ΚΕΙΜΕΝΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ with tags , , , , on Ιανουαρίου 28, 2015 by Persona Non Grata

PrintΤο γκρέμισμα των μεταπολιτευτικών ψευδαισθήσεων #I

Έχουμε και λέμε, οι διαταξικοί συμβιβασμοί που είχαμε συνηθίσει έχουν παρέλθει προ πολλού. Το μεταπολιτευτικό – κοινωνικό συμβόλαιο μας τελείωσε, κράτος και αφεντικά προκειμένου να επιβιώσουν από την κρίση που αυτοί δημιούργησαν, εντείνουν (έλλειψη δικών μας οργανωμένων αντιστάσεων) τον πόλεμο σε κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής.∆ιανύοντας όμως ήδη το πέμπτο έτος ύφεσης (ή αναιμικής ανάπτυξης) για κάποιους, αιωρείται ακόμα το ίδιο ερώτημα. Τις πταίει πια γι’αυτή την κρίση; Μήπως τα γκόλντεν μπουϊς και η απληστία τους; ‘Η μήπως η ανεπάρκεια του πολιτικού προσωπικού; Φταίνε οι τζογαδόροι του χρηματιστήριων ή οι ανεύθυνοι πολίτες που εθιστήκαν στον υπερδανεισμό; Φταίει ο Θεός που μας μισεί; Η αλήθεια είναι πως ο καπιταλισμός περνά την πιο βαθιά κρίση της πρόσφατης ιστορίας του, βαθύτερη ίσως ακόμα και από εκείνη του 1929. Η οποία είναι μια κρίση δομική και συστημική, μια τυπική κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων και υπερπαραγωγής εμπορευμάτων Συνέχεια

Η ζωή μας προσπερνάει, η ζωή δραπετεύει

Posted in ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, Η ΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΑΞΗΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ, ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ with tags , , on Ιανουαρίου 7, 2015 by Persona Non Grata

 

Η ζωή μας προσπερνάει, η ζωή δραπετεύει

Οι μέρες μας παρελαύνουν στο βήμα της πλήξης

Το κόμμα των κόκκινων, το κόμμα των γκρίζων

Οι επαναστάσεις μας προδόθηκαν

  Συνέχεια

Να μη διαπραγματευτούμε το αύριο με αυτούς που το κατέστρεψαν | Κείμενο του Κ. Γουρνά

Posted in ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ, ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ with tags , , , , , , , , on Οκτώβριος 18, 2014 by Persona Non Grata

amsterdam-squat-riotΒαφτίζοντας την απόλυτη καταστροφή σωτηρία

 

Είναι γνωστή τόσο η ιστορική σύνδεση των προγραμμάτων του ΔΝΤ με τα δικτατορικά καθεστώτα ανά την υφήλιο όσο και η βαναυσότητα της καταστολής που μεταχειρίστηκαν, για να τα εφαρμόσουν. Σε κάθε χώρα που επιβλήθηκαν νεοφιλελεύθερες συνταγές αναδιάρθρωσης της οικονομίας, από τη Λατινική Αμερική μέχρι την Ινδονησία, απλώθηκε ένα πέπλο τρομοκρατίας ως προϋπόθεση, ως ένας άγραφος νόμος μέσα στα ίδια τα μνημόνια, για να στεφθεί από επιτυχία το σχέδιο των δανειστών.

Η ελληνική κοινωνία, έπειτα από τέσσερα χρόνια εφαρμογής τέτοιων προγραμμάτων οδηγείται στην απόλυτη καταστροφή. Οι ίδιες συνταγές που από τη δεκαετία του 1970 οδήγησαν εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο στη φτώχεια και την εξαθλίωση, αλλά και άλλους στη φυλακή, τα βασανιστήρια, την εξαφάνιση έχουν σχηματοποιήσει μια κοινωνία όπου μόνο το ένα τρίτο της έχει τη δυνατότητα σε μια αξιοπρεπή διαβίωση. Το έτερο μέρος της που συνέθετε το υπόδειγμα του καπιταλιστικού πρώτου κόσμου τις τελευταίες δεκαετίες, την κοινωνία των 2/3, εξαναγκάστηκε να ζει στα όρια της φτώχειας. Η πλειονότητά της είτε έχει εξοριστεί από την παραγωγική διαδικασία είτε δουλεύει με μισθούς αναπτυσσόμενης χώρας και αποτελεί σήμερα παγκόσμιο σημείο αναφοράς της αποτυχίας. Συνέχεια

Για την επαναστατική πειθαρχία – Νέστωρ Μάχνο

Posted in ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ, ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ with tags , , , , , , on Οκτώβριος 8, 2014 by Persona Non Grata

μαχνοΜερικοί σύντροφοι μού έχουν θέσει το ακόλουθο ερώτημα: Πώς καταλαβαίνεις την επαναστατική πειθαρχία;

Παίρνω την επαναστατική πειθαρχία για να της δώσω τη σημασία της αυτοπειθαρχίας του μεμονωμένου ατόμου στα πλαίσια μιας αυστηρά καθορισμένης συλλογικής δραστηριότητας εξίσου κατανεμημένης σε όλους, καθώς και τη σημασία της υπεύθυνης πολιτικής γραμμής των μελών εκείνης της συλλογικότητας που οδηγεί στην ακριβή συμφωνία μεταξύ της πράξης και της θεωρίας τους.

Χωρίς πειθαρχία στην οργάνωση – την εμπροσθοφυλακή της επανάστασης – δεν μπορεί κάποιος να σκεφτεί για την ανάληψη οποιασδήποτε σοβαρής δραστηριότητας για την υπόθεση της Επανάστασης. Χωρίς πειθαρχία, η επαναστατική εμπροσθοφυλακή δεν μπορεί να είναι επαναστατική εμπροσθοφυλακή, εφόσον – εάν βρισκόταν σε μια κατάσταση αταξίας και αποδιοργάνωσης – θα ήταν ανίκανη να αναλύσει και να παρέχει την καθοδήγηση όσον αφορά τα σημαντικά θέματα του παρόντος, κάτι που ως εμπροσθοφυλακή θα απαιτούσαν οι μάζες από αυτήν. Βασίζω αυτές μου τις θέσεις στην παρατήρηση και την εμπειρία των ακόλουθων προϋποθέσεων:

Η Ρωσική επανάσταση ανέχτηκε στο εσωτερικό της ένα πρόταγμα που ήταν ουσιαστικά αναρχικό από πολλές απόψεις. Αν οι αναρχικοί είχαν οργανωθεί πολύ καλά και αν με τις ενέργειές τους είχαν τηρήσει αυστηρά μια καθορισμένη και σαφή πειθαρχία, δεν θα είχαν υποστεί ποτέ την συντριπτική ήττα που υπέστησαν.

Αλλά επειδή οι αναρχικοί «όλων των πεποιθήσεων και τάσεων» δεν αντιπροσώπευαν (ούτε καν στις συγκεκριμένες ομάδες τους) μια ομοιογενή συλλογικότητα με μια πειθαρχημένη γραμμή δράσης, ήταν ανίκανοι να αντισταθούν στην πολιτική και στρατηγική διερεύνηση που τους επέβαλαν οι επαναστατικές περιστάσεις. Η αποδιοργάνωσή τους τούς καθήλωσε σε μια πολιτική ανικανότητα, με αποτέλεσμα τη γέννηση δύο κατηγοριών αναρχικού.

Η μια κατηγορία αποτελέστηκε από εκείνους που επιδόθηκαν στη συστηματική κατάληψη σπιτιών αστών, όπου αναδιοργάνωσαν αυτά τα σπίτια και έζησαν με ανέσεις. Αυτοί είναι εκείνοι που τους έχω ονομάσει «αναρχικοί τουρίστες», οι οποίοι αφού περιπλανήθηκαν από πόλη σε πόλη, με την ελπίδα να βρουν κάποιο μέρος να ζήσουν εκεί για ένα χρονικό διάστημα, ξόδευαν τον ελεύθερο χρόνο τους χαζεύοντας τριγύρω όσο το δυνατόν περισσότερο για να ζουν σε άνεση και ευκολία.

Η άλλη κατηγορία αποτελέστηκε από εκείνους που έκοψαν όλες τις πραγματικές συνδέσεις με τον αναρχισμό (αν και μερικοί απ’ αυτούς περνιούνται τώρα στο εσωτερικό της ΕΣΣΔ ως οι μόνοι αντιπρόσωποι του ρωσικού αναρχισμού) και οι οποίοι εφόρμησαν για να καθίσουν στις θέσεις που τους προσφέρθηκαν από τους μπολσεβίκους, ακόμα και όταν η εξουσία εκτελούσε αναρχικούς που παρέμειναν πιστοί στα επαναστατικά τους πιστεύω καταγγέλλοντας την προδοσία των μπολσεβίκων.

Λαμβάνοντας υπόψη αυτά τα αξιοθρήνητα γεγονότα, γίνεται εύκολα κατανοητό το γιατί δεν μπορώ να παραμείνω αδιάφορος στην αδιαφορία και την αμέλεια που επικρατούν αυτή την περίοδο στους αναρχικούς κύκλους. Τους αποτρέπει (η κατάσταση αυτή) από τη δημιουργία μιας συλλογικότητας, γιατί είναι αντιμέτωποι με όλους αυτούς τους ανθρώπους που αρπάζονται από τον αναρχισμό ή που η υπόθεση του αναρχισμού είναι εδώ και πολύ καιρό νεκρή μέσα τους ή που χαρακτηρίζονται ακριβώς από μια πολυλογία για τον αναρχισμό και των οποίων την ενότητα και τις ενέργειές τους ενάντια στον εχθρό (αλλά που, όταν ερχόμαστε στη δράση, τορπιλίζουν αυτήν την ενότητα), θα την έβλεπαν με ένα διαφορετικό φως και θα εξοβελίζονταν στη θέση όπου ανήκουν.

Γι’ αυτό μιλώ για μια οργάνωση αναρχικών που να στηρίζεται πάνω στην αρχή της συντροφικής πειθαρχίας. Μια τέτοια οργάνωση θα οδηγούσε στον απαραίτητο εκείνο συντονισμό όλων των ζωντανών δυνάμεων του αναρχισμού στη χώρα και θα βοηθούσε τους αναρχικούς να καταλάβουν τη θέση που τους ανήκει στον σπουδαίο αγώνα της εργασίας ενάντια στο κεφάλαιο. Μόνο κατ’ αυτό τον τρόπο μπορεί η ιδέα του αναρχισμού να κερδίσει μαζική υπόσταση και να μην παραμένει αποδυναμωμένη. Οι μόνοι που θα μπορούσαν να εμποδίσουν μια τέτοια οργανωτική συγκρότηση είναι οι ανεύθυνοι και οι κουφιοκέφαλοι φλύαροι οι οποίοι μέχρι τώρα έχουν σχεδόν κυριαρχήσει στο κίνημά μας εξαιτίας των δικών μας λαθών.

Η υπευθυνότητα και η πειθαρχία δεν πρέπει να φοβίζουν τον επαναστάτη. Είναι οι ταξιδευτές σύντροφοι της πρακτικής του κοινωνικού αναρχισμού.

Delo Truda, 7-8°,Δεκέμβριος 1925-Ιανουάριος 1926, σελ. 6


Γαλλική μετάφραση Alexandre Skirda. Αγγλική μετάφραση Paul Sharkey και αναθεώρηση της αγγλικής μετάφρασης από Nestor Makhno Archive. Ελληνική μετάφραση «ούτε θεός-ούτε αφέντης», 22 Οκτώβρη 2007.

πηγή-http://www.nestormakhno.info/greek/revdisc.htm(ότι θέλετε να μάθετε για τον αναρχικό επαναστάτη σε 22 γλώσσες)


Αναδημοσίευση από: Me Wanna Dance

 

Ο ΤΑΞΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ (ΠΑΥΛΙΚΙΑΝΟΙ ΚΑΙ ΒΟΓΟΜΙΛΟΙ)

Posted in ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ with tags , , , , , , , , on Οκτώβριος 3, 2014 by Persona Non Grata

απόσπασμα από το βιβλίο Ο διάβολος στη σάρκα τους (εκδ. Ασύμμετρη Απειλή)

1

nekr55665667Στο Βυζάντιο υπάρχει μια άγνωστη ιστορία λαϊκών εξεγέρσεων και επαναστατικών αιρέσεων, η οποία (με εξαίρεση τη “στάση του Νίκα” το 532 και την κομμούνα των Ζηλωτών) είναι σχετικά άγνωστη, σε σχέση με τα επαναστατικά κινήματα του δυτικού χριστιανισμού. Τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα δεν υπήρξαν απλοί θεατές της αυτοκρατορικής καμαρίλας, αλλά συμμετείχαν ενίοτε και ενεργά στην πολιτική ζωή του τόπου. Ας δούμε, ενδεικτικά, μερικά γεγονότα του 7ου αιώνα, πριν πάμε στο ζήτημα των επαναστατικών αιρέσεων, που είναι και το κεντρικό μας θέμα.

Το Νοέμβριο του 601 μΧ η βασιλική πομπή του αυτοκράτορα Μαυρίκιου δέχθηκε επίθεση με πέτρες κατά τη διάρκεια νυχτερινής λιτανείας και χρειάστηκε η επέμβαση της σωματοφυλακής για να σωθεί ο Μαυρίκιος. Η καταστολή που ακολούθησε όχι μόνο δεν ηρέμησε τα πνεύματα, αλλά τα όξυνε περισσότερο. Ξέσπασαν ταραχές στην Κωνσταντινούπολη με τον δήμο να πυρπολεί τα πολυτελή σπίτια των συγκλητικών και με τον αυτοκράτορα να το σκάει κρυφά. Το κενό εξουσίας το κατέλαβαν τα εξεγερμένα στρατεύματα με επικεφαλής τoν Φωκά. Με τη βοήθεια του λαϊκού δήμου των Πράσινων, ο εκατόνταρχος Φωκάς έγινε ο πρώτος μη αριστοκρατικής καταγωγής διάδοχος του θρόνου και διέταξε την εκτέλεση του αυτοκράτορα και των γιών του.

Ο νέος αυτοκράτορας εγκαινίασε ένα καθεστώς Τρόμου εναντίον των αριστοκρατών εκτελώντας αυλικούς, αξιωματούχους καθώς και τη χήρα του Μαυρίκιου, την αυτοκράτειρα Κωνσταντίνα και τις κόρες της. Ο Φωκάς προχώρησε και σε μαζικές εκτοπίσεις Συγκλητικών.

Η αριστοκρατική παράταξη απάντησε με “οικονομικό σαμποτάζ”, προκαλώντας εκτεταμένο λιμό στην πρωτεύουσα που οδήγησε και στις πρώτες τριβές του νέου καθεστώτος με τους φτωχούς. Η μεταστροφή ολοκληρώθηκε όταν ο Φωκάς προσέγγισε τον πιο εύπορο και φιλο -αριστοκρατικό δήμο των Βενετών. Ο λαϊκός δήμος των Πράσινων τότε ήρθε σε ανοιχτή ρήξη με τον πρώην επαναστάτη αυτοκράτορα. Όταν οι Πράσινοι επιχείρησαν να πυρπολήσουν συνοικία των Βενετών, ο Φωκάς διέταξε την άγρια καταστολή των εξεγερμένων.

Το 609, μετά από προσωπική προσβολή που εκτόξευσαν οι Πράσινοι εναντίον του αυτοκράτορα στον ιππόδρομο, ο Φωκάς διέταξε την “τιμωρία” του πλήθους, η οποία ήταν σαφώς δυσανάλογη: ακρωτηριασμοί, αποκεφαλισμοί, απαγχονισμοί. Η αγριότητα αυτή οδήγησε σε νέα εξέγερση με τους Πράσινους να πυρπολούν το Πραιτόριο και τις φυλακές, διευκολύνοντας την απόδραση των κρατουμένων. Εν τέλει, ο Φωκάς ανατράπηκε με στρατιωτικό πραξικόπημα, το 610, από τον Ηράκλειο. Έτσι ο πρώτος αυτοκράτορας πληβειακής καταγωγής που πρόδωσε την τάξη του, ανατράπηκε χωρίς καμία αντίσταση από το λαό και εκτελέστηκε.

Αυτό είναι ένα μικρό δείγμα ενός επεισοδίου ταξικής πάλης στο Βυζάντιο, για να μας εισάγει στο πνεύμα της εποχής… Συνέχεια

Κείμενο του Ν. Μαζιώτη, μέλους του ΕΑ στην Κόκκινη Βοήθεια για τα 80 χρόνια από την γέννηση Της Μάινχοφ

Posted in ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ with tags , , , , , , , , on Οκτώβριος 2, 2014 by Persona Non Grata

Rudi&Ulrike,quer1Στις 7 Οκτωβρίου συμπληρώνονται 80 χρόνια από τη γέννηση της επαναστάτριας Ούλρικε Μάινχοφ, από τα ιδρυτικά μέλη της οτάρτικου της RAF. Η Μάινχοφ, όπως και η RAF έχουν μείνει στο πάνθεον της ιστορίας του επαναστατικού κινήματος για την απελευθέρωση του ανθρώπου από τα δεινά της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης. Έχουν αφήσει ανεξίτηλα το στίγμα τους στην ιστορία, είναι σημείο αναφοράς για τις κατοπινές γενιές επαναστατών και αγωνιστών. Ακριβώς όπως η RAF εμπνεύστηκε από τους αντιιμπεριαλιστικούς και αντιαποικιακούς αγώνες των λαών του τρίτου κόσμου, όπως του Βιετνάμ και των Τουπαμάρος, έτσι και η RAF ήταν πηγή έμπνευσης ή σημείο αναφοράς για τις κατοπινές γενιές επαναστατών και αρκετών από τη δική μου γενιά. Επαναστάτριες όπως η Μάινχοφ έκαναν επιλογές οι οποίες τις οδήγησαν να ρισκάρουν τα πάντα, να ρισκάρουν τη ζωή και την ελευθερία τους στον αγώνα, όπως άλλωστε και όλοι όσοι επέλεξαν το δρόμο του αντάρτικου. Πολλοί από αυτούς σκοτώθηκαν σε ένοπλες συμπλοκές με τα σκυλιά του κράτους, πέθαναν σε απεργίες πείνας στις φυλακές ή δολοφονήθηκαν στις φυλακές. Η Ούλρικε Μάινχοφ όπως και ο Αντρέας Μπάαντερ, η Γκούντρουν Ένλσιν, ο Γιαν-Καρλ Ράσπε δολοφονήθηκαν αιχμάλωτοι στις φυλακές του Στανχάιμ, πληρώνοντας το αντίτιμο αυτών που επέλεξαν το δρόμο του αντάρτικου. Συνέχεια

Κοινωνικός πόλεμος στη Χιλή στα χρόνια της δημοκρατίας

Posted in ΑΜΕΣΗ ΔΡΑΣΗ, ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΔΡΟΜΟΣ, ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ, ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ with tags , , , , on Οκτώβριος 1, 2014 by Persona Non Grata

Μία μπροσούρα από τη Βιβλιοθήκη μας

Xilh

Περιγραφή:

Το κείμενο που ακολουθεί προσπαθεί να περιγράψει το “συγκρουσιακό” σκηνικό της Χιλής τα τελευταία 20 χρόνια, από την άφιξη της δημοκρατίας.

Περιεχόμενα:

  • ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ – ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΜΙΑ ΑΠΛΗ ΑΛΛΑΓΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΩΝ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ
  • ΕΝΟΠΛΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΧΙΛΗ
  • Σύντομη Ιστορία των Μapu – Lautaro…
  • Δράσεις άλλων ένοπλων ομάδων την περίοδο της δημοκρατίας (1990 – 1994)
  • Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΦΥΛΑΚΗ
  • ΜΙΑ ΣΥΝΤΟΜΟΤΑΤΗ ΜΑΤΙΑ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ» ΣΤΗ ΧΙΛΗ.
  • Μέρα του Νεαρού Αγωνιστή.
  • «Ελευθεριακό κίνημα»
  • Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ MAPUCHE
  • ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΚΑΙ ΠΟΛΥΕΘΝΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ
  • ΤΟ  ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΜΑΠΟΥΤΣΕ ARAUCO MALLECO (CAM)
  • Ανακοίνωση από τα κρησφύγετα στην Νότια Αμερική σχετικά με την σκευωρία της 14ης Αυγούστου

Κατεβάστε-Διαβάστε πατώντας εδώ

Πηγή: Anarxeio

 

Α.Δ. Μπουρζούκος: Σχετικά με τη ληστεία στο Βελβεντό…

Posted in ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΔΙΚΕΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ with tags , , , , , , , , on Σεπτεμβρίου 30, 2014 by Persona Non Grata

anti-copΔεν ελπίζω, λοιπόν, στην επιείκειά σας, δε θα λυγίσω μπροστά στην απειλή των νόμων σας και της πολύχρονης φυλάκισης που με περιμένει, ακόμα και με τις χειρότερες συνθήκες που το κράτος σας επιφυλάσσει για όσους αρνούνται να σκύψουν το κεφάλι. Τις νέες φυλακές με το προσωνύμιο «φυλακές τύπου Γ΄». Είμαι εδώ για να αναδείξω τα πολιτικά χαρακτηριστικά των επιλογών μου και να οξύνω τη μεταξύ μας διαμάχη.

Συνέχεια

Η Άρνηση Εργασίας και τα όριά της

Posted in ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΕΡΓΑΣΙΑ, ΘΕΩΡΙΑ with tags , , , , on Μαΐου 13, 2014 by Persona Non Grata

Στην Ελλάδα ο τρόπος που έχει εμφανιστεί το πρόταγμα της άρνησης της εργασίας είναι αποσπασματικός και μερικός, αντανακλώντας την αποσπασματικότητα και τη μερικότητα του αναρχοατομικισμού, που κατά κύριο λόγο εκφράζει το πρόταγμα αυτό, αλλά και την προφανή ανεπάρκεια του αναρχικού χώρου να επεξεργαστεί μια ολιστική επαναστατική θεωρία και την αντίστοιχη πολιτική δράση (ως ενότητα θεωρίας και δράσης, ως πράξις). Έτσι, η άρνηση εργασίας ως έννοια εγκλωβίζεται μονάχα στην παράνομη μορφή της , κυρίως στη ληστεία τράπεζας. Το φετιχιστικό περίβλημα τελικά επικράτησε του βαθιά ανατρεπτικού περιεχομένου. Τα μέσα μετατράπηκαν σε σκοπό και θριάμβευσε η αυτοαναφορικότητα.

  Συνέχεια

H ΕΡΓΑΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ

Posted in ΑΓΡΙΕΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ, ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΕΡΓΑΣΙΑ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ - ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ with tags , , , , , , on Απρίλιος 30, 2014 by Persona Non Grata
αναδημοσίευση από: http://coghnorti.wordpress.com de-mokerΣημείωμα της μετάφρασης:

 
Ο Herman Schuurman, συγγραφέας της παρακάτω προκήρυξης[1], ήταν ένας από τους συνιδρυτές της ομάδας “Η Βαριοπούλα” (Mokergroep), η οποία έδρασε από το τέλος του 1923 μέχρι το 1928 στην Ολλανδία. Η ομάδα, κομμάτι του ελευθεριακού κινήματος της Ολλανδίας, συσπείρωνε γύρω από την επιθεώρηση με το ίδιο όνομα (και υπότιτλο: Επιθεώρηση προπαγάνδισης για νέους εργάτες) νέους προλετάριους – μερικές εκατοντάδες νέους και νέες σε όλη την Ολλανδία. Αν δείχνει κάτι το κείμενο είναι ότι το λεγόμενο ρεύμα της άρνησης της εργασίας δεν ξεκινά καθόλου με τους καταστασιακούς.

Συνέχεια

Αλφρέντο Μαρία Μπονάννο: «Ας μην αιθεροβατούμε, παρακαλώ»

Posted in ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΘΕΩΡΙΑ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ with tags , , , , , , , , on Απρίλιος 28, 2014 by Persona Non Grata

Αναδημοσίευση από το site a-politiko.espivblogs.net

Marionette

Αν προσυπογράφεις την ιδέα της καταστροφής της εργασίας, πάντοτε θα βρεις κάποιον, ακόμη και μεταξύ αναρχικών, που θα πει: «Κι αύριο; Αν δε δουλέψουμε, τι θα φάμε αύριο;»

Αν λοιπόν πάρεις μια τέτοια απάντηση, σημαίνει ότι μιλάς σ’ έναν πραγματιστή αναρχικό ή μάλλον σε κάποιον που πατάει τα πόδια του γερά στο έδαφος· σ’ έναν απ’ αυτούς τους τύπους που, μόλις τον ρωτήσεις αν εξακολουθεί να θεωρεί το ρόλο της εργατικής τάξης σημαντικό στη σύγκρουση μεταξύ κυριαρχημένων και κυριάρχων, θα σου πει «Εννοείται!»

Μην πάρεις όμως το ρίσκο να τον ρωτήσεις τι σημαίνει να ’ναι κανείς ρεαλιστής ή πραγματιστής. Η απάντησή του μπορεί να διαταράξει τα όνειρά σου για πολύ καιρό.

Συνέχεια

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΩΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΩΣ ΠΡΟΕΙΚΟΝΙΣΗ

Posted in ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΘΕΩΡΙΑ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ with tags , , , , on Απρίλιος 24, 2014 by Persona Non Grata

πρώτη δημοσίευση στο Γκρεμίστε τη Βαστίλη

 

Η αλληλεγγύη δεν είναι μια αφηρημένη έννοια ή ένα συγκεκριμένο βίωμα που αφορά μοναχά τους εκλεχτούς μιας “επαναστατικής ελίτ”. Η αλληλεγγύη δεν είναι ένα ειδικό προνόμιο του αντιεξουσιαστικού κινήματος, ούτε κάποια μορφή ιδιοκτησίας των αναρχικών. Άλλωστε δεν είμαστε εμείς οι “εφευρέτες” της αλληλεγγύης, ούτε και οι μοναδικοί που στοχεύσαμε, μέσα στην ιστορική κίνηση της ανθρώπινης εξέλιξης, σε μια διαφορετική οργάνωση της κοινωνικής ζωής που δομικό λίθο θα έχει την αλληλεγγύη.

 

Ήδη από την αρχαιότητα ο ιδρυτής της πρωταρχικής Στοάς (δηλ. της αρχικής στωικής φιλοσοφίας, πριν αυτή εκφυλιστεί σε επίσημο δόγμα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, και αιώνες πριν τα δουλοπρεπή κηρύγματα του Επίκτητου), ο Ζήνων ο Κιτιεύς, εξέφραζε τον “ουτοπικό” πόθο μιας κοινωνικής αρμονίας, στην οποία ολόκληρη η ανθρωπότητα θα πορευόταν ενωμένη. Γι’ αυτό ο αναρχικός πρίγκιπας Κροπότκιν, μ’ έναν αρκετά εύστοχο αναχρονισμό αποκάλεσε τον Ζήνωνα “εκφραστή της αναρχικής φιλοσοφίας στην αρχαία Ελλάδα”. (1)

Συνέχεια

ΟΥΤΕ ΠΟΙΝΙΚΟΙ, ΟΥΤΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ;

Posted in ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΘΕΩΡΙΑ, ΚΕΙΜΕΝΑ, ΚΕΙΜΕΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ, ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ with tags , , , , , , on Απρίλιος 1, 2014 by Persona Non Grata

Αναδημσίευση από το site της Ασύμμετρης Απειλής

 πρωτοδημοσιεύθηκε το 2010 στο έντυπο Γκρεμίστε τη Βασίλη:

ΟΥΤΕ ΠΟΙΝΙΚΟΙ, ΟΥΤΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ; 

1.

Τον τελευταίο καιρό ο μιντιακός οχετός και το αστυνομικό/δημοσιογραφικό σύμπλεγμα έχουν εξαπολύσει μια γκαιμπελίστικη επίθεση στο αντιεξουσιαστικό κίνημα, με νουάρ μυθιστορηματικά σενάρια, περί ‘‘συγκοινωνούντων δοχείων’’ αναρχικών και οργανωμένου εγκλήματος. Κι ενώ μόνο κατά το μήνα Ιούλιο έχουν συλληφθεί:  ένας αρχιφύλακας της Αστυνομίας για εμπόριο χασίς (203 κιλά), δυο αστυνομικοί για εκβίαση, ένας λιμενικός για εμπόριο κοκαΐνης κι ένας σωφρονιστικός για διακίνηση ναρκωτικών στις φυλακές,  παρ’ όλα αυτά ούτε ένας δημοσιογράφος δε μίλησε για τα ‘‘συγκοινωνούντα δοχεία’’ μπάτσων και οργανωμένου εγκλήματος. Για να μη μιλήσουμε για τις διασυνδέσεις του κοινού εγκλήματος με τον πολιτικό και επιχειρηματικό κόσμο. Ενδεικτικά μόνο: Βατοπέδι, (σο)δομημένα ομόλογα, υπερτιμολογήσεις σε ΟΣΕ, Νοσοκομεία κλπ, μαύρη τρύπα στα ταμεία του ∆ήμου Θεσ/νικης, SIEMENS,  εξοπλισμοί, χρηματιστήριο’99, ολυμπιακά ακίνητα, offshore, πλαστογραφία και ‘‘δημιουργική λογιστική’’, παράνομη πρόσληψη υιού ∆ιώτη στο γραφείο του Χρυσοχοΐδη,παραδικαστικό κλπ.
Παρ’  όλα αυτά κι ενώ κανένας δε μιλά για τα ‘‘συγκοινωνούντα δοχεία’’ πολιτικών, δικαστικών, επιχειρηματιών, μπάτσων, σωφρονιστικών και οργανωμένου εγκλήματος, το παραμικρό σενάριο της Αντιτρομοκρατικής τροφοδοτεί τις γραφίδες των δημοσιογραφικών ψιττακών. Ο σκοπός είναι προφανής και όχι καινούριος: η πλήρης πολιτική απονοηματοδότηση της ενεργούς αντίστασης και η κοινωνική της απομόνωση (δυστυχώς πολλοί σύντροφοι το κάνουν αυτό εθελοντικά,  ρίχνοντας νερό στο μύλο της συστημικής προπαγάνδας). Τα ίδια άλλωστε ζήσαμε και στην υπόθεση της Ε.Ο. 17Ν το2002.
Σήμερα, όμως, η επίθεση είναι τόσο έντονη και απλωμένη σε διάρκεια που πλέον θυμίζει τον αντιεαμικό οχετό των ριψάσπιδων και των δωσίλογων στη μετακατοχική Ελλάδα. Η νέα κατοχή του ∆ΝΤ που έρχεται να συμπληρώσει τη διαχρονική κατοχή της κοινωνίας απ ’ το κεφάλαιο, έχει έτοιμο το ιδεολογικό της οπλοστάσιο: ληστοσυμμορίτες οι αναρχικοί και ανεύθυνοι εγκληματίες οι απεργοί…

2.
Ποια όμως (μπορεί να)  είναι η σχέση της ‘‘ποινικής’’ παραβατικότητας με το επαναστατικό κίνημα; Εδώ θα μπορούσαμε να πούμε πολλά: για τους Ισπανούς και Ιταλούς (1) αναρχικούς που χρηματοδοτούσαν τη δράση τους με ληστείες κι απαγωγές, για τους αναρχοατομικιστές ιλλεγκαλιστές, για τα λατινοαμερικάνικα αντάρτικα, για τον ηγέτη της μεξικάνικης επανάστασης λησταντάρτη Πάντσο Βίγια, για το γερμανικό και ισπανικό Κ.Κ. που χρησιμοποίησαν συστηματικά την τακτική της ληστείας, για τον Κόκκινο Στρατό του Μάο κι άλλα πολλά.
Θα μπορούσε κάποιος ν’  απαντήσει ότι αυτά τα παραδείγματα αποδεικνύουν και την εγκληματική φύση της ταξικής πάλης, οπότε ας δοξάσουμε όλοι μαζί την κοινωνική ειρήνη. Γι’  αυτό θα προτιμήσω να κάνω μια μικρή, αλλά ενδεικτική ιστορική αναδρομή στις σχέσεις του ελληνικού εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα με το ‘‘κοινό έγκλημα’’, γωνίες αιχμηρές της ιστορίας μας, που η επίσημη κρατική ιστορία φροντίζει να αμβλύνει.
Η αλήθεια είναι πως η παράδοση της κοινωνικής ληστείας στα Βαλκάνια και τη Μικρά Ασία είναι πλούσια: κλέφτες, χαϊδούκοι, χαΐνηδες, ζεϊμπέκηδες είναι οι διαφορετικές όψεις της ίδιας λαϊκής παράδοσης ανταρσίας. Το πιο απολαυστικό, όμως, κομμάτι της ιστορίας αυτής είναι οι αμήχανες απαντήσεις των καθηγητάδων στην απλή ερώτηση των μαθητών: «Κύριε, γιατί οι Κλέφτες ονομάζονταν κλέφτες;». Η ηθική δικαιολόγηση της ληστείας πάντοτε εντυπωσίαζε τα, εμποτισμένα στην ιουδαιοχριστιανική ηθική του ‘‘ου κλέψεις’’, παιδιά (2).
Εάν, όμως, οι κλέφτες γλίτωσαν την υστεροφημία τους λόγω της εθνοκρατικής κολυμπήθρας του Σιλωάμ,  δε γλίτωσαν όμως απ’  την απαξίωση που τους επιφύλαξε το νεότευκτο ελληνικό βασίλειο.  Χιλιάδες κλέφτες,  πρωτοπόροι του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, ζούσαν σε συνθήκες πλήρους φτώχιας και εξαθλίωσης. Πολλοί εξ’ αυτών αποφασίζουν να ξαναβγούν στο ‘‘κλαρί’’  και να εγκαινιάσουν τη θρυλική περίοδο της ‘‘ληστοκρατίας’’ , που δεν είναι τίποτε άλλο παρά η συνέχιση της παράδοσης της κλεφτουριάς.  Αν και η επίσημη ιστοριογραφία απαξιώνει τους νέους αυτούς κλαρίτες (όχι πάντα χωρίς αφορμές),  αυτοί ουδέποτε έχασαν την επαφή τους με τις κοινωνικές τους ρίζες. Το 1880, για παράδειγμα, ο λήσταρχος Νταβέλης με άλλους ληστές των βουνών στήνει ενέδρα και αιχμαλωτίζει στη θέση ‘‘Γιοφύρια’’  τη διορισμένη απ’  τους Οθωμανούς τριμελή επιτροπή (αποτελούμενη από έναν οθωμανό, ένα χριστιανό κι έναν εβραίο), που ανέβαινε στο Βουρβουτσικό για να κατασχέσει περιουσιακά στοιχεία κατοίκων του χωριού που είχαν χρέη.  Οι ληστές έδρασαν έπειτα από πληροφορία που τους έδωσε ο Μητροπολίτης Καστοριάς Καραβαγγέλης. (3)
Αλλά και κατά τη διάρκεια του ‘‘μακεδονικού αγώνα’’  το ελληνικό προξενείο της Θεσ/νίκης χρησιμοποίησε ληστές για να στελεχώσει το αντάρτικο σώμα που πολέμησε τόσο τους Οθωμανούς όσο και τους Βουλγάρους κομιτατζήδες.  Οι ληστές μάλιστα ‘‘χρεώθηκαν’’ και τα αντίποινα που έγιναν σε βάρος Βουλγάρων: «Τα περισσότερα ατοπήματα διεπράχθησαν κυρίως από συνεργαζόμενους ληστές και ιδιώτες οπλαρχηγούς, που δεν κατόρθωναν πάντοτε να εφαρμόζουν τον‘‘ πολιτικό” τρόπο δράσης που τους υποδεικνυόταν. Με δεδομένη όμως την απρόσκοπτη τρομοκρατική δράση της βουλγαρικής οργανώσεως επί σειρά ετών,  η λογική των αντιποίνων ήταν αναπόφευκτη».(4)
Αυτή η παράδοση της κοινωνικής ληστείας είναι η λεπτή κόκκινη γραμμή που ενώνει την επανάσταση του ’21  με την Αντίσταση στην τριπλή κατοχή του 41-44. Αρκετά πριν ιδρυθεί ο ΕΛΑΣ απ’  τον Άρη Βελουχιώτη, ήδη στα βουνά είχαν βγει άτακτα σώματα ληστών που αντιμετώπιζαν δυναμικά το λιμό και προστάτευαν τα χωριά τους. Πολλοί απ’ αυτούς τους κλαρίτες προσχώρησαν στον ΕΛΑΣ, όπως ο Μπάφας, ο Πλιατσικολουκάς, οι Καραλιβαναίοι κλπ.  Ένας απ’ τους ‘‘λήσταρχους’’ που εντάχθηκαν στον ΕΛΑΣ ήταν ο καπετάνιος Θεοχάρης,  ο οποίος σκοτώθηκε απ’  τους Άγγλους κατά τις συγκρούσεις του Δεκέμβρη του 1944. (5) Ο πλέον θρυλικός για τη γενναιότητά του έμεινε ο ∆ήμος Καραλίβανος (ή Φτεροδήμος), που προσχώρησε στον ΕΛΑΣ το 1942 και σκοτώθηκε τον Αύγουστο του 1946 σε ενέδρα της χωροφυλακής. Τη γενναιότητα του φυγόδικου κλαρίτη μαρτυρά ακόμα και ο αντίπαλος του Άγγλος ταξίαρχος Μάγιερς (ηγέτης της βρετανικής στρατιωτικής αποστολής στην Ελλάδα), ο οποίος έγραφε μετά την ανατίναξη της γέφυρας του Γοργοποτάμου: «Μου έγιναν πολλές αναφορές για την προσωπική γενναιότητα που έδειξε ο Καραλίβανος και η μικρή του ομάδα.  Ζήτησα, για το λόγο αυτό, απ’ τον Άρη να ξεχάσει όλα όσα του είχα πει για εκείνον.  Αναζήτησα τον Καραλίβανο και μιλώντας του για πρώτη φορά από τότε που τον είχα κατσαδιάσει στη Στρώμη, του ζήτησα να τα θεωρήσει όλα περασμένα ξεχασμένα και του έσφιξα το χέρι, συγχαίροντάς τον ταυτόχρονα για τη γενναία συνεισφορά του στην επιτυχία της επιχείρησης».(6)
Αλλά και πέρα απ’ τη συμμετοχή κλαριτών στον ΕΛΑΣ, η πρώτη ενέργεια του αντάρτικου στρατού θα χαρακτηρίζονταν σήμερα απ’ τους φωστήρες των ΜΜΕ ως ‘‘πράξη του κοινού ποινικού δικαίου’’:  μια ομάδα ανταρτών με επικεφαλής τον Άρη εκτέλεσε τον μεγαλοκτηματία Μαραθέα και απήγαγε το γιο του και το γιο του επιστάτη των κτημάτων του, απαιτώντας ως ‘‘λύτρα’’ την αποζημίωση 11 οικογενειών χωρικών που εκτελέστηκαν απ’ τις κατοχικές δυνάμεις για τη κλοπή αγαθών απ’ το κτήμα του Μαραθέα. (7)
3.
Ιστορικά, λοιπόν, βλέπουμε πως η σύνδεση του ‘‘ποινικού’’ με το πολιτικό εντοπίζεται, όχι μόνο σε καθαρά ταξικά κινήματα (αναρχισμός, κομμουνισμός, αγροτική μεταρρύθμιση κλπ), αλλά και σε εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα. Και όχι μόνο στην Ελλάδα ή στα Βαλκάνια, αλλά και σε όλο τον κόσμο.(8) Και η παραβατικότητα εκφράζεται τόσο με τη χρήση παραβατικών μέσων απ’ τους ίδιους τους επαναστάτες, όσο και με την προσχώρηση παράνομων σε επαναστατικά κινήματα. Φυσικά, ισχύει και το αντίστροφο. Πολλοί παράνομοι χρησιμοποιήθηκαν απ’ την εξουσία για να βοηθήσουν στην κατάπνιξη επαναστατικών κινημάτων. Και στην Ελλάδα φιλοκατοχικές οργανώσεις χρησιμοποίησαν ληστές για να πολεμήσουν εναντίον του εαμικού κινήματος.
Η ‘‘συνεργασία’’  παράνομων και επαναστατών, όμως, εδράζονταν πάνω στο φαινόμενο της κοινωνικής ληστείας, το οποίο δεν ήταν ένα περιφερειακό ή περιθωριακό φαινόμενο, αλλά ένας αποδεκτός και κεντρικός μηχανισμός άμυνας της παραδοσιακής αγροτικής κοινωνίας.  Βάση της κοινωνικής ληστείας ήταν οι σχέσεις της κοινοτικής αλληλεγγύης των αγροτικών πληθυσμών. Μπορούμε, όμως, σήμερα να μιλάμε για κοινωνική ληστεία;
4.
«Ο πληθυσμός της φυλακής διατρέχεται αιωνίως απ’ την αντίφαση των ‘‘Άθλιων’’, ανάμεσα στο μεγαλείο των Γαβριάδων και τη φριχτή χορωδία των Θερναδιέρων (…) Τα χαμηλότερα ένστιχτα της ιδιωτικής οικειοποίησης, της λατρείας των χρημάτων, της ηθικής μιζέριας των κοινωνιών μας συμπλέουν με τις εκφάνσεις μιας κουλτούρας αντίστασης, μια κάποια έννοια μοιρασιάς, τα όνειρα μιας άλλης τύχης μ’ οποιοδήποτε κόστος».Ζαν Μαρκ Ρουϊγιάν– φυλακή της Arles (9)
Και η κοινωνική ληστεία έπεσε θύμα της αστικοποίησης. Αστικοποίηση σημαίνει πρώτα απ’ όλα διάρρηξη των σχέσεων κοινοτικής αλληλεγγύης, αλλά και της έντονης ταξικής αλληλεγγύης που υπήρχε στο αναδυόμενο προλεταριάτο. Το βασίλειο της εξατομίκευσης και του κατακερματισμού ψάχνει ατομικές λύσεις εξόδου απ’ τα προβλήματα, σε βάρος της συλλογικής αλληλεγγύης. Μαζί με την κοινωνία αστικοποιήθηκε και το ‘‘έγκλημά’’ της. Για όσους ζούνε στη φυλακή είναι ολοφάνερο πως η συνειδητή παραβατικότητα, η ακατέργαστη αυτή εξέγερση του καταπιεσμένου, είναι μια απειροελάχιστη μειοψηφία στον κόσμο της σύγχρονης παρανομίας. Η λογική του φιλοτομαρισμού, που ενισχύεται απ’ την πρέζα, είναι η βάση ύπαρξης του σημερινού ‘‘παράνομου’’. Απ’ την άλλη μεριά η πολιτική παραβατικότητα μόνο στη μορφή ενδέχεται μερικές φορές να μοιάζει με το ‘‘κοινό έγκλημα’’. Παρά τα κάποια κοινά εξωτερικά χαρακτηριστικά τους, το περιεχόμενό τους είναι εκ διαμέτρου αντίθετο ή και εχθρικό.
Πέρα απ’ όλα αυτά όμως, ποινικοί και πολιτικοί κρατούμενοι ζούμε από κοινού στις ίδιες άθλιες συνθήκες , στην ίδια σωφρονιστική αυθαιρεσία και βαρβαρότητα, στο ίδιο κατασταλτικό μένος. Κι έτσι ξεκινώντας από διαφορετικές αφετηρίες, συναντιόμαστε στον ίδιο αγώνα εναντίον του φασισμού του σωφρονιστικού συστήματος. Ας μην ξεχνάμε ότι η ίδια η φύση των φυλακών είναι ένα ‘‘μαλθουσιανό όπλο εναντίον της φτωχολογιάς’’ (Μαρξ), καθώς η συντριπτική πλειοψηφία των φυλακισμένων ανήκουν στα αποκλεισμένα και φτωχότερα κοινωνικά στρώματα και ο ίδιος ο καπιταλισμός τους σπρώχνει στην παραβατική συμπεριφορά. Ζώντας με όλους αυτούς τους ανθρώπους η αλληλεγγύη μας (και όχι η ταύτισή μας) είναι μέγιστο ταξικό καθήκον. Κι όταν σφυρηλατούνται σχέσεις αλληλεγγύης μέσα από κοινούς αγώνες, τότε μόνο έχει νόημα και το γνωστό σύνθημα:

‘‘Ούτε ποινικοί, ούτε πολιτικοί/ Μπουρλότο και φωτιά σε κάθε φυλακή’’.

Σημειώσεις
1. Εκτός απ’ τους Ιταλούς αναρχικούς, υπήρξαν και πολλές κομμουνιστικές οργανώσεις που χρησιμοποίησαν την τακτική των ένοπλων ληστειών ή απαγωγών, όπως οι ‘‘Κομμουνιστές ληστές’’, οι ‘‘Ένοπλοι Προλεταριακοί Πυρήνες’’, οι ‘‘Ένοπλοι Προλετάριοι για τον Κομμουνισμό’’, οι ‘‘Οργανωμένοι Κομμουνιστές για την Απελευθέρωση του Προλεταριάτου’’ κλπ.  Βλ: «Αντάρτες πόλεων και ποινικοί» του Δημήτρη ∆εληολάνη, Ποντίκι 12/8/2010
2. Εκτός απ’ τους κλέφτες στη στεριά, ‘‘πλιάτσικο’’ κάναν και οι ναυτικοί των νησιών. Μοίραζαν μάλιστα το ‘‘πλιάτσικο’’ με τον παρακάτω τρόπο: ⅓ στους ναυτικούς αγωνιστές, ⅓ στον πλοιοκτήτη και ⅓ στην κοινότητα για τη συνέχιση του αγώνα. Βλ: ∆ημήτρης Φωτιάδης: «Κανάρης»  εκδ. ∆ωρικός
3. Βλ. ∆ημήτρης Τσίγκαλος : «Η ζωή του λαού μας τραγουδισμένη»,  Θεσ/νίκη1985
4. Για τη χρησιμοποίηση ληστών, όπως ο Γιαγλής,  στην πρώτη φάση του Μακεδονικού Αγώνα, βλ: «Πολιτικές προτεραιότητες του Μακεδονικού Αγώνα»,  του ιστορικού Δημήτρη Λυβανίου, στη συλλογή κειμένων «Η συγκρότηση του Νεοελληνικού κράτους», εκδ. Ε- ιστορικά.
5. Βλ. Σόλων Γρηγοριάδης: «Δεκέμβρης ’44: το ανεξήγητο λάθος», εκδ. Φυτράκη
6. Βλ. ∆ημήτρης ∆ημητρίου: «Γοργοπόταμος: Έλληνες αντάρτες εναντίον του Ρόμελ» , εκδ. Φυτράκη
7. Βλ. ∆. Χαριτόπουλος: «Άρης, ο αρχηγός των ατάκτων»,  εκδ. Τόπος
8. Πως θα χαρακτήριζε άραγε ο μιντιακός οχετός την τακτική της υποχρεωτικής εισφοράς (‘‘επαναστατική φορολογία’’) που εγκαινίασε ο Μπολιβάρ στους εθνικοαπελευθερωτικούς αντιαποικιακούς αγώνες στη Λατινική Αμερική;  Βλ. Βιρχίλιο Ολάνο: «Σιμόν Μπολιβάρ, ο ελευθερωτής της Νότιας Αμερικής»,  Αθήνα 1983.
9. Βλ. «Μια σελίδα, μια σφαίρα. Action Directe.  Κείμενα- Χρονικά- Συνεντεύξεις», εκδ. ∆αίμων του Τυπογραφείου

 

ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑ∆ΗΣ

ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ2010

Εισήγηση της πρώτης ημέρας του διημέρου ενάντια στις ειδικές συνθήκες κράτησης

Posted in ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΕΙΜΕΝΑ, ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΑ with tags , , , , , , on Μαρτίου 22, 2014 by Persona Non Grata

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ

 

1

 

Αν το 1991 σήμανε την κατάρρευση της ουτοπίας του κρατικού σοσιαλισμού, της αυταπάτης δηλαδή πως ένα υπερτροφικό κράτος και μια αυτοτροφοδοτούμενη εξουσία θα αυτοκαταργηθούν με ένα διάταγμα του ιστορικού κισμέτ, τότε το 2008 σήμανε την αποδόμηση της καπιταλιστικής ουτοπίας. Οι δεξαμενές σκέψης του κεφαλαίου νομίζοντας ότι θα παίζουν εσαεί μονότερμα μετά την κατάρρευση του κρατικού καπιταλισμού (στις διάφορες εκδοχές του), βάλθηκαν να μας πείσουν πως ένα σύστημα κυριαρχίας, ανισότητας και εκμετάλλευσης, ακριβώς ως τέτοιο και με όπλα την κυριαρχία, την ανισότητα και την εκμετάλλευση, θα (αυτό)καταργήσει τους ίδιους τους όρους ύπαρξής του, μέσα από την μυθική αέναη ανάπτυξη που θα αυξήσει τον παραγόμενο πλούτο σε τέτοιο βαθμό ώστε να εξαφανιστούν δια μαγείας η φτώχεια και η εξαθλίωση. Η φουκουγιαμική εσχατολογία, όμως, που συμπύκνωνε την επικρατούσα ιδεολογία του Κεφαλαίου με το “τέλος της ιστορίας”, δέχθηκε το τελειωτικό χτύπημα το 2008.

Η τρέχουσα παγκόσμια κρίση που ξεκίνησε το ’08 απέδειξε πως έχουμε να κάνουμε με μια καθολική κρίση αναπαραγωγής του υπάρχοντος status quo και όχι με μια απλή δυσλειτουργία της οικονομίας, για την οποία αρκεί να γίνουν μερικές ρυθμίσεις και δυο-τρία μερεμέτια για να ξεπεραστεί. Ως καθολική συστημική κρίση είναι ταυτόχρονα οικονομική, επισιτιστική, οικολογική, κρίση του πολιτικού εποικοδομήματος, κρίση αντιπροσώπευσης και νομιμοποίησης της αστικής πολιτικής κλπ. Από τη Νότια Αφρική και τις άγριες απεργίες στα ορυχεία, μέχρι το Μπαγκλαντές και την Κίνα με τις πυρπολήσεις εργοστασίων και τα λιντσαρίσματα των αφεντικών, από τις βίαιες εξεγέρσεις στη Βραζιλία μέχρι τις εργατικές ταραχές στη Βοσνία και το Μαυροβούνιο, η όξυνση της παγκόσμια ταξικής πάλης, η ραγδαία πύκνωση των λαϊκών εξεγέρσεων και των αστεακών ταραχών και η ανάδυση ενός νέου και δυναμικού εργατικού υποκειμένου, καταδεικνύουν την όξυνση του παγκόσμιου ταξικού πολέμου (με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά σε κάθε περίπτωση, μιας και μιλάμε για ανόμοιους κοινωνικούς σχηματισμούς) και δείχνουν ακριβώς πως το κεφάλαιο σε παγκόσμιο επίπεδο περνά μια κρίση επιβίωσης.  Και αυτό δεν αλλάζει όσο κι αν μεγάλο κομμάτι του ταξικού πολέμου καναλιζάρεται σε μεγάλο βαθμό από θρησκευτικά και πολιτικά μορφώματα συντηρητικής κατεύθυνσης, όπως το πολιτικό Ισλάμ και ο ακροδεξιός εθνικισμός (εξ αιτίας ΚΑΙ της απουσίας ενός οργανωμένου και συγκροτημένου επαναστατικού κινήματος).

  Συνέχεια

“Η σχέση μεταξύ πεσιμισμού και ατομικισμού” – Georges Palante

Posted in ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ with tags , , , on Μαρτίου 13, 2014 by Persona Non Grata

mai-piu-disarmato-637x1024Ο αιώνας που πέρασε είναι δίχως αμφιβολία αυτός, μέσα στον οποίο ο πεσιμισμός βρήκε τους πιο πολλούς, τους πιο ποικίλους, τους πιο δυνατούς και συστηματικούς του ερμηνευτές. Επιπλέον, και ο ατομικισμός εκφράστηκε μέσα σε αυτόν τον αιώνα με εξαιρετική ένταση, από εκπροσώπους υψηλής ποιότητας.

Θα ήταν ενδιαφέρον, λοιπόν, να φέρναμε πιο κοντά αυτούς τους δύο τρόπους σκέψης, επίκαιροι, καθώς είναι, στην εποχή μας· Να αναρωτηθούμε ποια είναι η λογική ή συναισθηματική σύνδεση μεταξύ των δύο και σε ποιο βαθμό ο πεσιμισμός γεννά τον ατομικισμό και ο ατομικισμός τον πεσιμισμό.

Αλλά, το ερώτημα παρα-είναι γενικό θέτοντάς το έτσι. Υπάρχουν πολλά είδη πεσιμισμού και πολλά είδη ατομικισμού. Μεταξύ των τελευταίων, υπάρχει και ένας, ο οποίος σε καμία περίπτωση δεν συνεπάγεται τον πεσιμισμό και αυτός είναι ο δογματικός ατομικισμός, που απορρέει από τη Γαλλική Επανάσταση και με τον οποίο τόσοι πολλοί ηθικολόγοι, νομικοί και πολιτικοί του αιώνα μας έχουν συνδεθεί. Αυτός ο ατομικισμός θα μπορούσε να έχει σαν σύνθημα του τη φράση του Wilhelm von Humboldt, όπου ο Stuart Mill επέλεξε ως επιγραφή στο έργο του “Essay on Liberty”: “Η κύρια και μεγάλη αρχή, προς την οποία κάθε επιχείρημα που ξεδιπλώνεται σε αυτές σελίδες ευθέως συγκλίνει, είναι η απόλυτη και ουσιαστική σημασία της ανθρώπινης ανάπτυξης στην πιο πλούσια μορφή της.” Οι ατομικιστές αυτού του είδους πιστεύουν πως όλα τα άτομα μπορούν αρμονικά να αναπτυχθούν μέσα στην κοινωνία και ότι η ίδια τους η διαφορετικότητα είναι που εξασφαλίζει την πλούσια ομορφιά του ανθρώπινου πολιτισμού. Συνέχεια

Η μελαγχολική δημοκρατία του βαθέως καπιταλισμού..

Posted in ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΘΕΩΡΙΑ, ΙΣΤΟΡΙΑ, ΚΕΙΜΕΝΑ with tags , , , on Μαρτίου 13, 2014 by Persona Non Grata

Αναδημοσίευση από το site της Ασύμμετρης Απειλής

O χαρτογιακάς «προφήτης» του νεοφιλελευθερισμού Φράνσις Φουκουγιάμα, καλοπληρωμένος κήρυκας του ιδεολογήματος του τέλους της ιστορίας



 
Το χαμόγελο του Φουκουγιάμα

«Σήμερα, με δυσκολία μπορούμε να φανταστούμε έναν κόσμο καλύτερο από το δικό μας ή ένα μέλλον που δεν είναι στην ουσία δημοκρατικό και καπιταλιστικό. […] Άλλες εποχές που χαρακτηρίζονται από περιορισμένη στοχαστικότητα, επίσης θεωρούσαν ότι ήταν οι καλύτερες, αλλά εμείς καταλήγουμε στο συμπέρασμα αυτό έχοντας εξαντλήσει τις δυνάμεις μας στην αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων που είχαμε πιστέψει ότι έπρεπε να είναι καλύτερες από τη φιλελεύθερη δημοκρατία» Φράνσις Φουκουγιάμα, 1992

Ο Φράνσις Φουκουγιάμα (1), κατά τη διάρκεια της κατάρρευσης των δικτατορικών καθεστώτων του ανύπαρκτου σοσιαλισμού στην Ανατολική Ευρώπη, ήταν ένας σχετικά άσημος διανοούμενος με μια σχετικά σημαντική θέση: υπήρξε υποδιευθυντής του γραφείου σχεδιασμού πολιτικής του αμερικάνικου υπουργείου εξωτερικών. Όντας τεχνοκράτης και οργανικός διανοούμενος του κρατικού και επιχειρηματικού συμπλέγματος των ΗΠΑ, ανέπτυξε (ή καλύτερα αναμάσησε για μια ακόμα φορά) τη γνωστή σε όλους πλέον θεωρία του τέλους της Ιστορίας (και τις διάφορες παραλλαγές της: τέλος της ιδεολογίας, τέλος της ουτοπίας κλπ). Ο θόρυβος που προκάλεσε αυτό το ιδεολόγημα υπήρξε αντιστρόφως ανάλογος με την πραγματική του αξία. Και κάπως έτσι ο Φουκουγιάμα απέκτησε πολλούς άσπονδους εχθρούς, αλλά και ουκ ολίγους ιδεολογικούς φίλους που βρήκαν στο ιδεολόγημα του «τέλους της Ιστορίας» την κατάλληλη εκλογίκευση των δικών τους απωθημένων και της δικής τους δραστηριότητας.

Συνέχεια

Αναρχισμός: Και Κομμουνιστικός και Ατομικιστικός

Posted in ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ, ΘΕΩΡΙΑ, ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ with tags , , , , , on Μαρτίου 7, 2014 by Persona Non Grata

του Μαξ Νετλώ

Αναδημοσίευση από το site της Μεταφραστικής Ομάδας-Λυσσασμένοι Προλετάριοι

nettlau

Ο Αναρχισμός δεν είναι πια νεαρός κι ίσως είναι η ώρα να αναρωτηθούμε γιατί, με όλη αυτή την ενέργεια που ξοδεύουμε για την προπαγάνδισή του, δε διασπείρεται γρηγορότερα. Ακόμα κι εκεί όπου η τοπική δραστηριότητα είναι μεγαλύτερη, τα αποτελέσματα είναι περιορισμένα, ενώ τεράστιες ζώνες επιρροής είναι ακόμα αδύνατο να αγγιχτούν έστω και λίγο. Στο πλαίσιο αυτού του ζητήματος, δε θα ασχοληθώ με το πρόβλημα του συνδικαλισμού, ο οποίος, απορροφώντας τόση ενέργεια Αναρχικών και συμπαθούντων, δεν μπορεί να θεωρηθεί πως καθαυτός προωθεί την υπόθεση της ορθότητας του Αναρχισμού, ανεξάρτητα από τα πλεονεκτήματα που έχει. Θα προσπαθήσω επίσης να μην επαναλάβω τι προτείνω στα άρθρα μου, τα προηγούμενα χρόνια, ως πρόσφορα μέσα για την ανάπτυξη της δραστηριότητας των Αναρχικών. Δεδομένου ότι οι συμβουλές μου δεν εισακούστηκαν, δε μπορεί, σε καμία περίπτωση, να θεωρηθεί πως έχουν εμποδίσει την πρόοδο των ιδεών μας.

Συνέχεια