Μια δραστική αδιαθεσία…

Κείμενο από το 2ο τεύχος του αναρχικού εντύπου Diskordia (Βόλος)

autonomie-1Δευτέρα 15-12-1969, αστυνομική διεύθυνση του Μιλάνο αργά το βράδυ. Το σώμα κάποιου άντρα πέφτει από ένα παράθυρο ψηλά και τσακίζεται στο έδαφος. Λίγες μέρες πριν, οι αρχές σε ένα κατασταλτικό πογκρόμ, συνέλαβαν περισσότερα από 100 άτομα του αναρχικού χώρου αλλά και της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, κατηγορώντας τους για εμπλοκή στην υπόθεση των φασιστικών βομβών της 12-12 στην Πιάτσα Φοντάνα. Ένας από αυτούς ήταν και ο αναρχικός Τζιουζέπε Πινέλλι, εργαζόμενος στα τρένα -σύνδεση κι αποσύνδεση βαγονιών ήταν το πόστο του- αυτός που οι μπάτσοι σκότωσαν πετώντας τον από το παράθυρο.

«Εκρήγνυνται 4 βόμβες. Μία που είχε τοποθετηθεί στην Εθνική Αγροτική Τράπεζα στην Piazza Fontana στο Μιλάνο, προκαλεί 16 νεκρούς και πάνω από 100 τραυματίες. Στη Ρώμη, εκρήγνυνται μία στην Εθνική Τράπεζα Εργασίας με 14 τραυματίες, και δύο στο Βωμό της πατρίδας στην  Piazza Venezia με 4 τραυματίες. Μια άλλη βόμβα εντοπίζεται χωρίς να εκραγεί στην Εμπορική Τράπεζα του Μιλάνο, στην Piazza del Scala – προκαλείται ελεγχόμενη έκρηξη από πυροτεχνουργούς.»

Ο Άλντο Παλούμπο, συντάκτης της εφημερίδας Unita του Μιλάνο, βγαίνει από το κτίριο της αστυνομικής διεύθυνσης την ώρα που ακούγεται ο γδούπος της ..πτώσης. «Το πτώμα πέφτει από ψηλά, χτυπάει στο πρώτο γείσο του τοίχου, αναπηδάει σε ένα άλλο ακριβώς από κάτω και τελικά τσακίζεται στο έδαφος, το μισό στο πλακόστρωτο της αυλής, το μισό στο μαλακό χώμα της πρασιάς». Όντας ήδη καταπονημένος από τις έρευνες για τις μαζικές συλλήψεις αγωνιστών που βρίσκονταν στον 4ο όροφο, πανικοβάλλεται και χωρίς να πηγαίνει το μυαλό του στο τί έχει συμβεί, ειδοποιεί ουρλιάζοντας τους μπάτσους και τους υπόλοιπους συντάκτες.  Λίγες μέρες μετά, στις αρχές Γενάρη, βρίσκει το σπίτι του ανοιγμένο και άνω κάτω, χωρίς να λείπει το παραμικρό – ίσως το ότι ήταν για κάποια ώρα μόνος με τον Πινέλλι, ανησύχησε τους μπάτσους ότι μπορεί να έμαθε κάτι…

Ήδη από τις αλλαγές που έγιναν στην ανακοινωμένη ώρα αλλά και τον τρόπο «θανάτου», φαίνεται ότι η υπόθεση βρωμάει. Αρχικά, από τους συντάκτες εφημερίδων που βρίσκονταν εκεί, ως ώρα θανάτου αναφέρεται η 00:03. Τις επόμενες μέρες, αυτό γίνεται «γύρω στα μεσάνυχτα» ώσπου καταλήγει στην επίσημη ώρα 23:57. Η δικαστική έρευνα όμως δείχνει μια σημαντική λεπτομέρεια.. η κλήση έγινε στις 00:00:58, δηλαδή πριν την αρχική εκδοχή των δημοσιογράφων. Πριν την προσχεδιασμένη δολοφονία του αναρχικού Πινέλλι. Όσο αφορά τις εκδοχές που δόθηκαν για την … “αυτοκτονία”, είναι κι αυτές αντιφατικές:

Ø Ο Πινέλλι άνοιξε το παράθυρο κι έπεσε χωρίς οι μπάτσοι να προλάβουν να τον συγκρατήσουν.

Ø Ο Πινέλλι άνοιξε το παράθυρο αλλά οι μπάτσοι πρόλαβαν απλά να του μετριάσουν τη φόρα όχι όμως να τον σταματήσουν . Ο Πινέλλι έπεσε ακριβώς κάτω από το παράθυρο…

Ø Ο Πινέλλι άνοιξε το παράθυρο, ο μπάτσος Βίτο Πανέσα προσπάθησε με ένα άλμα να τον σώσει, του έμεινε όμως απλά το ένα παπούτσι στο χέρι, δεν τα κατάφερε. Στο πτώμα βρέθηκαν και τα δύο παπούτσια…

Μάλιστα, ακόμα και για τα κίνητρα της «αυτοκτονίας» οι μπάτσοι έδωσαν αντιφατικές εκδοχές. Η πρώτη λέει ότι ένιωθε χαμένος γιατί ήταν πραγματικά μπλεγμένος με τις βόμβες οπότε επέλεξε αυτήν τη λύση. Η δεύτερη, ότι ήταν ένα έντιμο παιδί που κανείς δεν μπόρεσε να εξηγήσει την πράξη του.

“Στις 27-10-1975, ο δικαστής Ντ’ Αμπρότζιο του Μιλάνο, κλείνει την έρευνα για το θάνατο του Πινέλλι. Αιτία θανάτου; «Μια δραστική αδιαθεσία» και οι ύποπτοι απαλλάσσονται. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους κι ακούγονται ξεκάθαρα. Ο Τύπος κι οι αρχές του Μιλάνο, η κεντρική εξουσία, οι μπάτσοι, ήταν σαφείς: τις βόμβες που -όπως υποστήριζαν οι αναρχικοί και εξωκοινοβουλευτικοί αριστεροί της εποχής, και αποδείχτηκε εκ των υστέρων- έβαλαν φασίστες, τις χρέωναν σε «αναρχοειδείς ομάδες» και «εξτρεμιστές αριστερούς». Δεκαοχτώ χρόνια μετά, το Γενάρη του ’87, απαλλάσσονται οι τρεις τελευταίοι αναρχικοί από την υπόθεση της σφαγής στην πιάτσα Φοντάνα, και το Γενάρη του ’89 ανοίγει νέα έρευνα για τη δράση και τις σχέσεις της ακροδεξιάς της εποχής με τη σφαγή.

Όλο αυτό το διάστημα, η λάσπη και η καταστολή διαχύθηκε. Συντρόφισσες και σύντροφοί μας συνελήφθησαν, βασανίστηκαν, ταλαιπωρήθηκαν δικαστικά,  φυλακίστηκαν. Το φακέλωμα, η απόπειρα τρομοκράτησης, η σκληρή καταστολή, ιδιαίτερα σε περιόδους έντονων κοινωνικών και πολιτικών διεργασιών και εξελίξεων, μια περίοδο όπου οι αγώνες εξαπλώνονται ποιοτικά και ποσοτικά και γίνονται πραγματικά επιθετικοί, είναι πάγια μέθοδος των κυρίαρχων. Στην Ιταλία (Πινέλλι, υπόθεση Μαρίνι), στις Η.Π.Α. (Μαύροι Πάνθηρες), στην Ελλάδα (υπόθεση Σ.Π.Φ.), οπουδήποτε στον κόσμο η εξουσία ένιωσε ότι απειλείται, έφτιαξε υποθέσεις-ομπρέλες κάτω απ τις οποίες θα χώραγε πολλούς κατηγορούμενους, σκηνικά επίθεσης στους αγωνιζόμενους- και τα παραδείγματά μας είναι λίγα, ενδεικτικά και με σαφείς μεταξύ τους διαφορές.

Στόχος μας όμως δεν είναι η ενδελεχής ιστορική καταγραφή, ούτε η βαθιά ανάλυση της υπόθεσης Πινέλλι. Είναι η διατήρηση της μνήμης ως μέσο ενδυνάμωσης του πολέμου από πλευράς μας. Ως τρόπος κατανόησης της σύνδεσης του χτες με το σήμερα και το αύριο του αγώνα για ελευθερία. Είναι το τσίγκλισμα στην αξιοπρέπεια και τη συνείδηση, η αφορμή για αναζήτηση και γνώση, που γίνεται μήτρα δράσης, συνειδητής κι επίμονης.

Ο φόβος κι η ηττοπάθεια δε μας ταιριάζουν. Το κόστος μιας επιλογής αγώνα δεν είναι πάντα αυτό που υπολογίζουμε, το κράτος δεν αστειεύεται. Κάθε τί όμως που δε μας σκοτώνει μας κάνει ακόμα δυνατότερους-ες. Κι αν σκοτώσει κάποιους, οφείλει να δυναμώσει τους υπόλοιπους.

ΥΓ1: Η στρατηγική της έντασης, που έπαιξε ιδιαίτερα καθοριστικό ρόλο στα γεγονότα της εποχής εκείνης, ξαναβγήκε πρόσφατα στην επιφάνεια. Οι καιροί όμως έχουν αλλάξει. Η Ελλάδα του 2014 δεν είναι η Ιταλία του ’70. Τη λογική της “στρατηγικής” την λαμβάνουμε υπόψη μας, την επεξεργαζόμαστε, αλλά δεν καθοριζόμαστε από αυτήν. Αρνούμαστε να βλέπουμε παντού κινδύνους κι επερχόμενες ήττες, γιατί έτσι θα καταλήξουμε να της δημιουργήσουμε από μόνοι μας…

ΥΓ2: Τα στοιχεία και οι πληροφορίες και κάποια κομμάτια του κειμένου αυτού είναι από την μπροσούρα “Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού – η υπόθεση Τζιουζέπε Πινέλλι” από τις εκδόσεις AYTONOMEDIA το Νοέμβρη του 1999.

diskordia.squat.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s